του Μόλις πριν από τέσσερις ημέρες ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκλεισε την ομιλία του στη Συνδιάσκεψη του κόμματός του αναφωνώντας «ξέρουμε ότι θα τα καταφέρουμε, ξέρουμε ότι θα νικήσουμε.
Η Ελλάδα θα νικήσει».
ΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΟΥΜΕ την περίεργη ταύτιση ενός κόμματος, που στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις δεν ξεπερνά το 22% του λαού, με ολόκληρη τη χώρα, μια χώρα που φαίνεται να διαφωνεί ριζικά με την πορεία για τις ξέρες που έχει χαράξει ο πρωτοκαπετάνιος του ΠΑΣΟΚ, και ας σταθούμε στην πεποίθησή του για «νίκη».
ΠΟΙΑ ΝΙΚΗ άραγε είχε στο μυαλό του; Προφανώς όχι τη νίκη στη «μάχη» με την τρόικα, που με πολλά ταρατατζούμ διαφήμιζαν τα πρόθυμα μικρόφωνα! Γιατί μόλις έκλεισαν οι πόρτες του πολυδιαφημισμένου συνεδρίου και γύρισαν οι σύνεδροι στις καθημερινές τους δραστηριότητες, άρχισε η άτακτη υποχώρηση.
ΤΙ ΕΙΧΕ ζητήσει η τρόικα; Απολύσεις στο Δημόσιο; Γενίκευση των «ευέλικτων» επιχειρησιακών συμβάσεων; Είσοδο εταιρειών στα «κλειστά» επαγγέλματα; Αμεσες εκποιήσεις σε συμφέρουσα τιμή για τους κερδοσκόπους; Ναι σε όλα είπαν -με μια φωνή- οι «αντιστασιακοί» μας.
ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ είναι η ώρα του «ναι» στην τρόικα και σε συγκεκριμένους πόλους του παγκόσμιου συστήματος, όλοι αυτοί οι διαπληκτιζόμενοι στα υπουργικά συμβούλια και συχνά «διαφωνούντες» διά των ΜΜΕ ομονοούν απολύτως. Διαγκωνίζονται μάλιστα ποιος θα πει πρώτος το «ναι» και ποιος θα το πλασάρει καλύτερα, έχοντας βέβαια στο μυαλό τους πως θα πληρώσουν οι άλλοι «δικοί τους» το μάρμαρο.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ και όλοι μαζί βγήκαν από το κάδρο της Συνδιάσκεψης, αφήνοντας μόνο τον πρόεδρό τους να βγάλει το λογύδριο της επερχόμενης ήττας. Γιατί όσο και να θέλουν να το ξεχάσουν, η Συνδιάσκεψη υποτίθεται ότι θα έδινε λύσεις στα προβλήματα ανάπτυξης της χώρας και αυτοί δεν έχουν ούτε μια κουβέντα να πουν σε ζητήματα που δεν έχει εγκρίνει η τρόικα. Ποια ανάπτυξη λοιπόν; Και ποια πολιτική; Σιωπή, να περνάει ο καιρός -και αναμονή μιας πρόσκλησης για την επόμενη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
ΜΟΝΟΣ του λοιπόν, στο δρόμο, βέβαια, που ο ίδιος επέλεξε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Να λέει, παρά την κατακραυγή για την πολιτική του, ότι «πατριωτικό είναι ό,τι ενώνει και εμπνέει τους Ελληνες». Ποια έμπνευση; Ούτε οι λογογράφοι του δεν έχουν, αφού τόλμησαν στην Ελλάδα της ανεργίας και των λουκέτων να γράφουν «είμαστε δύναμη σοσιαλιστική γιατί γνώμονας των επιλογών μας είναι ο άνθρωπος, η ζωή και η ευημερία του»!
ΕΙΝΑΙ κωμικοτραγικό. Αυτοί που δεν άκουσαν, επί της ουσίας, το παραμικρό από τις πλατείες της αγανάκτησης που έπνιξαν στα δακρυγόνα, λένε: «Είμαστε δύναμη δημοκρατική γιατί η Δημοκρατία απελευθερώνει τους πολίτες, τις δυνατότητες και τη φωνή τους». Αυτοί που εκποιούν τα πάντα δηλώνουν «είμαστε αριστερά γιατί παραμένουμε φορέας ριζοσπαστισμού».
ΑΛΛΗ μια φορά αποδεικνύεται ότι τα λόγια είναι φτηνά και τα λογύδρια των πολιτικών φτηνότερα.
