Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θάνατοι δημοσιογράφων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θάνατοι δημοσιογράφων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

16 Δεκ 2011

Πέθανε ο δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χίτσενς




Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες, αιρετικές και αμφιλεγόμενες φωνές της σύγχρονης δημοσιογραφίας και διανόησης σίγησε. Ο Κρίστοφερ Χίτσενς έχασε τη μάχη με τον καρκίνο του οισοφάγου και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών.



Απόφοιτος της Οξφόρδης, εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα στη δεκαετία του 1960. Ξεκίνησε, εξάλλου, την καριέρα του γράφοντας για το περιοδικό "International Socialism". Στη συνέχεια εργάστηκε για το εκπαιδευτικό ένθετο των Times.
Μία προσωπική τραγωδία αποδείχτηκε η μεγάλη του ευκαιρία. Το Νοέμβριο του 1973 η μητέρα του αυτοκτόνησε στην Αθήνα. Ταξίδεψε στην Ελλάδα για να παραλάβει τη σορό της και έγραψε άρθρο για τη χούντα των συνταγματαρχών, το οποίο φιλοξένησε το περιοδικό New Statesman. Από τις σελίδες του απέκτησε τα επόμενα χρόνια τη φήμη δημοσιογράφου που δεν φοβόταν να τα βάλει με τους ισχυρούς, είτε αυτοί ήταν ο Χένρι Κίσιντζερ είτε το Βατικανό.
Δηλωμένος άθεος, υποστήριζε ότι οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες αποτελούν έναν "άξονα του κακού", καθώς πίστευε ότι οι οργανωμένες θρησκείες οδηγούν στη μισαλλοδοξία και από εκεί στον ρατσισμό και στη βία. Ήταν μία πεποίθηση που διατήρησε από τα παιδικά του χρόνια μέχρι τον θάνατό του.
Το 1981 μετοίκησε στις ΗΠΑ και συνέχισε να ασκεί κριτική στο συντηρητικό κατεστημένο, από τις σελίδες του περιοδικού "The Nation". Ωστόσο, οι απειλές θανάτου των μουλάδων του Ιράν κατά του συγγραφέα Σαλμάν Ρουσντί αποτέλεσαν αφορμή για να αποστασιοποιηθεί από την Αριστερά, καθώς έκρινε ότι προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Εξακολούθησε, ωστόσο, να δηλώνει τον θαυμασμό του για τον Μαρξ, τον Λένιν και τον Τρότσκι.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη, στο όνομα του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, τον οδήγησαν στην αγκάλη των Νεοσυντηρητικών. Το φλερτ είχε ξεκινήσει λίγα χρόνια νωρίτερα, εξαιτίας της πεποίθησης του Χίτσενς ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν υποχρέωση να επεμβαίνουν στρατιωτικά κατά απολυταρχικών καθεστώτων.
Το αποτέλεσμα ήταν να στηρίξει την εισβολή στο Ιράκ, μια απόφαση που προκάλεσε σάλο. Τα επόμενα χρόνια επέκρινε τις κυβερνήσεις Μπους και Μπλερ γιατί τα εγκλήματα πολέμου, τα βασανιστήρια και τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έγιναν στο όνομα της δημόσιας ασφάλειας.
Οι θέσεις του στο πέρασμα του χρόνου φαίνονται αντιθετικές. Στην πραγματικότητα πήγαζαν από την απέχθειά του για οτιδήποτε επιχειρεί να περιορίσει την ανθρώπινη ελευθερία.


***Η σχέση του με τον Ελληνισμό
Ο Κρίστοφερ Χίτσενς πέρασε μέρος της καριέρας του ως ανταποκριτής στην Κύπρο. Η πρώτη του γυναίκα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, ήταν Ελληνοκύπρια.
Υπέρξε ένθερμος υποστηρικτής του αιτήματος για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, έχοντας μάλσιτα γράψει και το βιβλίο «The Parthenon Marbles, The Case for Reunification» (Τα γλυπτά του Παθενώνα - τα επιχειρήματα υπέρ της επανένωσης).

8 Μαΐ 2011

ΑΝΝΑ ΠΟΛΙΤΚΟΦΣΚΑΓΙΑ: Ενα κόμικ για το θάρρος

No Justice for Politkovskaya, No Peace for Russia



Η ρωσίδα δημοσιογράφος Αννα Πολιτκόφσκαγια δεν είχε ψευδαισθήσεις. Μιλώντας το 2004 στο συνάδελφο του «Εψιλον» Γιώργο Πιτροπάκη, δήλωσε ευθαρσώς: «Κάθε άνθρωπος αν δεν είναι βλάκας κάτι φοβάται, κι εγώ το ίδιο. Απλώς για τον άνθρωπο που δούλεψε σε πεδία μάχης και σε πολεμικές συνθήκες η αίσθηση του φόβου κατακάθεται, δεν είναι τόσο δυνατή, αυτό συνέβη και σε μένα, και ίσως αυτό είναι το μειονέκτημά μου. Αυτή τη στιγμή αναρωτιέμαι τι θα κάνω και πώς θα συνεχίσω. Ομως, φοβάμαι -δεν φοβάμαι είναι δικό μου θέμα και δεν πρέπει ν' απασχολεί τους αναγνώστες».
Δύο χρόνια αργότερα συναντήθηκε με τις σφαίρες των εκτελεστών. Ηταν μόλις 48 ετών, αλλά είχε προλάβει να αναδειχθεί σε μεγάλη μορφή της ευρωπαϊκής δημοσιογραφίας, να μιλήσει ανοιχτά για τη σφαγή στην Τσετσενία, να κλονίσει την προσωπολατρία προς τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ολα αυτά επειδή, όπως έλεγε και η ίδια, «έβλεπε τα πάντα». Εσπευδε βέβαια να συμπληρώσει με νόημα: «Αυτό είναι και το βασικό μου πρόβλημα...». Κι αυτό το «πρόβλημα» ακριβώς, η αδυναμία της να κρατήσει το στόμα της και τα μάτια της ερμητικά κλειστά, την έστειλε στον άλλο κόσμο.
Εκτοτε πέρασε πολύς καιρός, αλλά κανείς δεν την έχει ξεχάσει. Παραμένει ένα φωτεινό παράδειγμα ελεύθερης γνώμης, θάρρους, κουράγιου και σθένους. Ιδιότητες που αναδεικνύονται για μία ακόμη φορά μέσα από την ένατη τέχνη. Μέσα από ένα βιβλίο κόμικς με τίτλο το όνομά της («Anna Politkovskaja»), που κυκλοφόρησε πριν από μερικές εβδομάδες στην Ιταλία ο εκδοτικός οίκος Becco Giallo. Την ευθύνη των κειμένων φέρει ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Φραντσέσκο Ματεούτσι, ενώ τα σκίτσα ανήκουν στην Ελιζαμπέτα Μπενφάτο.
Και το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, καθώς οι δύο δημιουργοί απέφυγαν τις εύκολες λύσεις και δεν προσπάθησαν να καταγράψουν τον βίο και την πολιτεία της Πολιτκόσφκαγια στο σύνολό τους. Αντ' αυτού επέλεξαν να αποτυπώσουν στο χαρτί συγκεκριμένες σκηνές από την αιματοχυσία στην Τσετσενία, από την τραγωδία στο θέατρο «Νορντ-Οστ» της Μόσχας, από τους διαδρόμους της εξουσίας, από την εξαιρετικά ύποπτη οξεία δηλητηρίαση της δημοσιογράφου που την έβγαλε εκτός μάχης ενώ ετοιμαζόταν να διαπραγματευτεί την κρίση του Μπεσλάν.
Εν ολίγοις, ο Ματεούτσι και η Μπενφάτο δεν υπέκυψαν σε μεγαλοστομίες και διδακτισμούς κι άφησαν τα γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους. Και η ομιλία τους μοιάζει με εκκωφαντική κραυγή για απαίτηση δικαιοσύνης. Ιδίως από τη στιγμή που οι ύποπτοι για τη δολοφονία της Πολιτκόφσκαγια αθωώθηκαν πρωτοδίκως και φαίνονται μάλλον σίγουροι για την έκβαση της έφεσης.

πηγή: Ελευθεροτυπια

13 Ιαν 2011

Δύο δημοσιογράφοι την εβδομάδα, ο «φόρος αίματος» των ΜΜΕ το 2010



Δύο δημοσιογράφοι την εβδομάδα (κατά μέσο όρο) έχαναν πέρσι τη ζωή τους σε ολόκληρο τον κόσμο ενώ εκτελούσαν τα καθήκοντά τους, ωστόσο ο συνολικός αριθμός (97) το 2010 μειώθηκε σε σύγκριση με το 2009 όταν σκοτώθηκαν 133.
Σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο για την Ασφάλεια των εργαζομένων στις Ειδήσεις (INSI), συνολικά 85 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν, ενώ οι υπόλοιποι έχασαν τη ζωή τους σε ανταλλαγές πυρών ή σε δυστυχήματα. Στην πρώτη κατηγορία αναφορά γίνεται και στη δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, ενώ στη δεύτερη ανήκει και ένας εικονολήπτης στη Γουατεμάλα, που σκοτώθηκε από την εκτόξευση λάβας και βράχων κατά την κάλυψη της έκρηξης ενός ηφαιστείου.
«Είναι τρομερό το τίμημα που πληρώνουμε για τις ειδήσεις μας», δήλωσε ο διευθυντής του INSI, Ρόντνεϊ Πάιντερ. «Τα περισσότερα από τα θύματα δεν ήταν ξένοι ανταποκριτές που βρίσκονταν σε εμπόλεμες ζώνες, αλλά δημοσιογράφοι που εργάζονταν στις χώρες τους, επιζητώντας να εκθέσουν την εγκληματικότητα και τη διαφθορά», σημείωσε.
Από τις 30 χώρες που εξετάστηκαν, το Πακιστάν αναδείχθηκε στην πιο επικίνδυνη, καθώς 16 δημοσιογράφοι έχασαν εκεί τη ζωή τους. Ακολουθούν το Μεξικό και η Ονδούρα, με 10 νεκρούς σε κάθε μία χώρα και το Ιράκ με 6. Το Πακιστάν χαρακτηρίστηκε η πιο επικίνδυνη χώρα για τους δημοσιογράφους το 2010 και από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα και την Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων, που είναι μέλη του INSI, αλλά χρησιμοποιούν διαφορετικά κριτήρια για την καταμέτρηση των θανάτων.

23 Ιουλ 2010

Πέθανε ο Γιώργος Μανιατάκος, ένας ευγενής της δημοσιογραφίας


Πέθανε, σήμερα, ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Γιώργος Μανιατάκος ,πλήρης ημερών, σε ηλικία 96 ετών.

Ο Γιώργος Μανιατάκος γεννήθηκε στη Λεμονιά Λακωνίας το 1914. Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο, γράφτηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Αγγλική φιλολογία.
Η δημοσιογραφία, όμως, ήταν αυτή που τον κέρδισε κι έτσι ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1935 από την εφημερίδα «Μέλλον». Στη συνέχεια εργάστηκε στις εφημερίδες «Πρωινός Τύπος», «Πρωΐα» και από το 1944 έως και τη συνταξιοδότησή του το 1977 στα «Νέα» και το «Βήμα», όπου διετέλεσε αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης. Επίσης για πολλά χρόνια εργάστηκε ως πολιτικός χρονογράφος στην εφημερίδα «Μακεδονία».

Ο Γιώργος Μανιατάκος εκτός από την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία είχε και πλούσιο συγγραφικό έργο. Έγραψε και δημοσίευσε έντεκα μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή και πολλές μεταφράσεις ξένων έργων. Ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών .

Ο Γιώργος Μανιατάκος υπήρξε ένας διακεκριμένος δημοσιογράφος, αλλά και ένας σεμνός και σπουδαίος άνθρωπος. Υπηρέτησε με συναίσθημα ευθύνης την ελληνική δημοσιογραφία και ήταν ένας ακόμη από την παλιά καλή γενιά δημοσιογράφων, που άφησε παρακαταθήκη για τους νεότερους τη συνέπεια, την τήρηση της δεοντολογίας και την ενασχόληση με τη δημοσιογραφία όχι ως βιοπορισμό αλλά ως λειτούργημα υψηλής ευθύνης και πνευματικού έργου.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και ο δημοσιογραφικός κόσμος εκφράζουν στους οικείους του τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια και αποχαιρετούν έναν έντιμο και άξιο συνάδελφο που τίμησε την ελληνική δημοσιογραφία.

Η κηδεία του Γιώργου Μανιατάκου θα γίνει τη Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010, στις 2.30 μ.μ. από τον Ι.Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.

21 Ιουλ 2010

Αντίο φίλε

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Δασκαλόπουλος, ο δικός μας Γιώργος, βρέθηκε σήμερα το μεσημέρι νεκρός στο σπίτι του στο Περιστέρι.
Ήταν μόλις 45 ετών, ο Γιώργος. Εργαζόταν ως αθλητικός συντάκτης στο «Φως των Σπορ». Είχε και δική του στήλη. Ενδιαφερόταν για τη δημοσιογραφία, για την πολιτική, για το συνδικαλισμό. Εκλεγμένος στην ΕΣΗΕΑ και στον ΠΣΑΤ. Με ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή στην Ανεξάρτητη Παρέμβαση (μια ιστορική παράταξη στην ΕΣΗΕΑ) και ύστερα από την διάσπασή της, ιδρυτικό μέλος στην παράταξη Αριστερή Όχθη τόσο στην αυτόνομη πορεία της όσο και όταν συμμετείχε στη ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Στη σύντομη ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, του Σωματείου που υπερασπίστηκε συνδικαλιστικά με συνέπεια και μαχητικότητα (παρά τα τρωτά του σημεία που διαρκώς επεσήμαινε και προσπαθούσε να αλλάξει) αναφέρεται:

Ο Γιώργος Δασκαλόπουλος γεννήθηκε στο Παλαιοξάρι Φωκίδος το 1965 και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκινάει το 1986 στην «ΑΥΡΙΑΝΗ» και στη συνέχεια εργάστηκε στον «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΛΟΓΟ», στον «ΦΙΛΑΘΛΟ», στην «ΕΞΟΡΜΗΣΗ» και από τον Νοέμβριο του 1987 έως και το τέλος της σύντομης ζωής του στο «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ», στο οποίο διατηρούσε και προσωπική στήλη.
Ο Γιώργος Δασκαλόπουλος, παράλληλα με τη δημοσιογραφική του εργασία, ανέπτυξε και έντονη κοινωνική και συνδικαλιστική δράση. Είχε κατ’ επανάληψη εκλεγεί μέλος του Μεικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, ενώ διετέλεσε Έφορος στο Δ.Σ. του ΠΣΑΤ.
Ως άνθρωπος υπήρξε έντιμος και αγωνιστής. Ήταν καλοσυνάτος, ευγενικός πάντοτε γελαστός και ευχάριστος. Οι συνάδελφοί του θα τον θυμούνται για την πραότητα του χαρακτήρα του και τις καλές του προθέσεις.
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ εκφράζει στους οικείους του τα ειλικρινή του συλλυπητήρια και αποχαιρετά έναν έντιμο και άξιο συνάδελφο.
Και στην ανακοίνωση του ΠΣΑΤ:
Ήταν αγαπητός στον χώρο της δημοσιογραφίας, αλλά και μεταξύ όλων των ανθρώπων με τους οποίους συνεργάστηκε στο πλαίσιο του ρεπορτάζ, είτε αυτό είχε να κάνει με τα θέματα του Ολυμπιακού, είτε με ελεύθερα θέματα, είτε με το ρεπορτάζ των επαρχιακών ομάδων.

Ήταν ο δικός μας ο Γιώργος που αγαπούσαμε. Έντονα πολιτικοποιημένος, με γνώσεις (άλλωστε είχε σπουδάσει φιλολογία και μαρξισμό)και στέρεα ιδεολογία. Μαχητής. Ιδεολόγος. Μπεσαλής. Αλλά, κυρίως, ένας άνθρωπος με μια μεγάλη γενναία καρδιά. Αυτή την καρδιά που τελικά τον πρόδωσε. Κι όπως λέει η Ντίνα ήταν ένας παθιασμένος δημοσιογράφος που αγαπούσε τον Μπουκόφσκι και , τελικά, πέθανε σαν κιαυτόν.

Καλό σου ταξίδι Γιώργο. Δεν θα σε ξεχάσουμε
Οι σύντροφοι σου από την Αριστερή Όχθη


Υ.Γ. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή στις 10 π.μ. στο Παλαιοξάρι Φωκίδας

13 Ιουλ 2010

Δολοφονήθηκε δημοσιογράφος στο Μεξικό, απήχθησαν τρείς στη Νιγηρία

Ο δημοσιογράφος Μάρκο Αουρέλιο Μαρτίνες Τιχερίνα απήχθη και δολοφονήθηκε με μία σφαίρα στο κεφάλι το περασμένο Σάββατο στο βόρειο Μεξικό, αυξάνοντας στους εννέα τον αριθμό των επαγγελματιών του Τύπου που έχουν δολοφονηθεί στη χώρα από τις αρχές του έτους, ανακοίνωσε η αστυνομία.
Ο 45χρονος εργαζόταν ως δημοσιογράφος στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό Λα Τρεμένδα στο Μοντεμορέλος στην Πολιτεία Νουέβο Λεόν.
Η προηγούμενη δολοφονία δημοσιογράφου διαπράχθηκε μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα. Ο 27χρονος Χιούγκο Αλφρέδο Ολιβέιρα, συνοδιοκτήτης με τον πατέρα του της εφημερίδας Ελ Δία στο Μιτσοακάν (δυτικά) είχε βρεθεί με τρεις σφαίρες στο κεφάλι.

Το πτώμα του Ολιβέιρα βρέθηκε κοντά σε περιοχή όπου είχε προηγηθεί ανταλλαγή πυρών στην πόλη Απατζινγκάν στην πολιτεία του νότιου Μιτσοακάν, δήλωσε εκπρόσωπος της Εισαγγελίας. Η οικογένεια του Ολιβέρα ανακοίνωσε ότι οι δράστες εισέβαλαν στο γραφείο του και πήραν φακέλους και σκληρούς δίσκους υπολογιστών. Ο Ολιβέρα εργαζόταν στις τοπικές εφημερίδες "Ελ Ντία ντε Μιτσοακάν" και στην "Λα Βοζ ντε Μιτσοακάν".

Το Μεξικό είναι η πλέον επικίνδυνη χώρα της αμερικανικής ηπείρου για τους δημοσιογράφους. Πριν την τελευταία δολοφονία, η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα είχε καταμετρήσει 64 δολοφονίες δημοσιογράφων από το 2000. Δημοσιογράφοι είναι συχνά τα παράπλευρα θύματα του πολέμου των καρτέλ των ναρκωτικών, που ανταγωνίζονται για τον έλεγχο του λαθρεμπορίου προς τις ΗΠΑ.

Απαγωγή στη Νιγηρία

Αλλά και στη Νιγηρία, τρεις δημοσιογράφοι απήχθησαν από ενόπλους, οι οποίοι ζητούν λύτρα ύψους 250 εκατ. νάιρα (περίπου 1,66 εκατ. δολάρια) για να τους απελευθερώσουν, όπως ανακοίνωσαν η αστυνομία και οι σύναδελφοί τους.

πηγη:Newstime

19 Μαΐ 2010

Ταϊλάνδη: Τουλάχιστον πέντε νεκροί και 50 τραυματίες ...




Ανάμεσα στα θύματα είναι ένας ξένος δημοσιογράφος...






Τουλάχιστον πέντε είναι οι νεκροί και 50 είναι τραυματίες μέχρι στιγμής στις επιχειρήσεις του στρατού της Ταϊλάνδης για την διάλυση του αυτοσχέδιου "στρατοπέδου" των αντικυβερνητικών διαδηλωτών στο κέντρο της πρωτεύουσας της χώρας, σύμφωνα με ειδησεογραφικά πρακτορεία αλλά και την αστυνομία στην Μπανγκόκ.

Ανάμεσα στα θύματα είναι ένας από τους δύο ξένους δημοσιογράφους που τραυματίστηκαν νωρίτερα- ο νεκρός είναι ...Ιταλός υπήκοος.

"Ένας Ιταλός μεταφέρθηκε νεκρός στο νοσοκομείο", επιβεβαίωσε μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Τζονγκτζέτ Εατζενπόνγκ, διευθυντής του νοσοκομείου της αστυνομίας, το οποίο βρίσκεται κοντά στη λεγόμενη "κόκκινη ζώνη". "Είναι δημοσιογράφος και χτυπήθηκε στο στομάχι", πρόσθεσε.

Ο δεύτερος δημοσιογράφος, Ολλανδός υπήκοος, νοσηλεύεται. Δεν είναι γνωστό ποια είναι η σοβαρότητα των τραυμάτων τα οποία υπέστη. Στο μεταξύ ο κυβερνητικής εκπρόσωπος Πανιτάν Ουαταναγιαγκόρν δήλωσε ότι ορισμένα από τα ηγετικά στελέχη των "κόκκινων πουκαμίσων" εγκατέλειψαν το κέντρο της πρωτεύουσας, μετά την έναρξη της επιχείρησης του στρατού. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο στρατός "ελέγχει" πλέον το Πάρκο Λουμπίνι, που βρίσκεται νότια από το επίκεντρο των διαδηλώσεων.
πηγή: express.gr

3 Μαΐ 2010

Φονικός Απρίλης για τους δημοσιογράφους


Ο παγκόσμιος απολογισμός των δημοσιογράφων που έχασαν τη ζωή τους εκτελώντας τα καθήκοντά τους έχει αυξηθεί σε σοκαριστικά νέα επίπεδα με 17 εργαζομένους σε διεθνή ΜΜΕ να χάνουν τη ζωή τους μόνο τον Απρίλιο, ανακοίνωσε το Διεθνές Ινστιτούτο για την Ασφάλεια των Εργαζομένων στις Ειδήσεις (INSI), το οποίο εδρεύει στο Λονδίνο. Ο Απρίλιος ήταν ο αιματηρότερος μήνας για τα διεθνή ΜΜΕ τα τελευταία πέντε χρόνια, τόνισε το INSI.Μέχρι στιγμής φέτος, 42 δημοσιογράφοι έχουν χάσει τη ζωή τους σε 22 χώρες, απολογισμός που υπερβαίνει τους 37 θανάτους που είχαν καταγραφεί τους πρώτους 4 μήνες του 2009. Ο συνολικός απολογισμός των νεκρών το 2009 ήταν 133 - ο υψηλότερος από το 1990. Το INSI σημείωσε ότι ο αριθμός αποτελεί σκληρή υπενθύμιση του φρικτού τιμήματος που πληρώνουμε για να μεταδίδονται οι ειδήσεις σε όλο τον κόσμο.

10 Απρ 2010

Ερευνα για θανάτους δημοσιογράφων στο Ιρακ εξ αιτίας του αμερικανικού στρατου ζητά η ΔΟΔ


Τη διεξαγωγή έρευνας σχετικά με την ευθύνη του αμερικανικού στρατού για τους θανάτους αμάχων και δημοσιογράφων στο Ιράκ ζητά η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων μετά τη δημοσιοποίηση αποκαλυπτικού οπτικού υλικού.

Η ΔΟΔ καλεί τον Πρόεδρο Ομπάμα να προχωρήσει σε καινούργια έρευνα για αυτούς τους θανάτους που οφείλονται στη δράση του αμερικανικού στρατού στη χώρα, όπως φαίνεται στο οπτικό υλικό, που ήρθε πρόσφατα στο φως της δημοσιότητας.

Συγκεκριμένα, το ‘Wikileaks’ δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο οπτικό υλικό στο οποίο καταγράφεται η επίθεση ελικοπτέρου τύπου Apachi, σε προάστιο της Βαγδάτης, το 2007. Σε αυτό φαίνεται ξεκάθαρα ο τρόπος με τον οποίο ενήργησαν οι αμερικανοί στρατιώτες, οι οποίοι δεν δίστασαν να στρέψουν τα πυρά τους ακόμη και εναντίον των αμάχων, που προσέτρεξαν να βοηθήσουν τους τραυματίες της επίθεσης. Σε αυτή την επίθεση είχαν σκοτωθεί δύο εργαζόμενοι στο πρακτορείο Reuters, ο φωτογράφος Namir Noor-Elden και ο οδηγός Saeed Chnagh.

Ενα ακόμη αποτρόπαιο περιστατικό, που ξαναφέρνει στην επικαιρότητα την επίθεση του αμερικανικού στρατού, στις 8 Απριλίου 2003 στη Βαγδάτη εναντίον του Ξενοδοχείου Παλαιστίνη, με αποτέλεσμα το θάνατο δύο δημοσιογράφων και εναντίον του σταθμού Αλ Τζαζίρα, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός ακόμα δημοσιογράφου, την ίδια μέρα.

«Πρόκειται για την επιβεβαίωση της χειρότερης και εν ψυχρώ βίας που ασκείται», δήλωσε ο Τζιμ Μπουμέλα, Πρόεδρος της ΔΟΔ και κάλεσε τις ΗΠΑ να μην αγνοήσουν τη θηριωδία πoυ συντελείται εις βάρος των αμάχων και των δημοσιογράφων στο Ιράκ, επισημαίνοντας ότι εκκρεμεί η διαλεύκανση 19 ανεξήγητων θανάτων για τους οποίους φέρει την ευθύνη ο αμερικανικός στρατός.

25 Φεβ 2010

"ΕΦΥΓΕ" Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΛΑΒΑΣ


Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με βαθιά οδύνη ανακοινώνει ότι ο παλαίμαχος δημοσιογράφος, πρώην Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, πρώτος Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και Επίτιμος Πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ (ΜΙΜΗΣ) ΓΚΛΑΒΑΣ , άφησε την τελευταία του πνοή σήμερα το πρωί, έπειτα από μακρόχρονη και απέλπιδα μάχη, σε ηλικία 84 ετών.
Ο Δημήτρης Γκλαβάς γεννήθηκε στην Πάτρα το 1926. Κατά τη διάρκεια της Ιταλογερμανικής Κατοχής ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και για τη δράση του αυτή, μετά την απελευθέρωση, διώχθηκε και εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο.
Μετά την επάνοδό του από την εξορία, ο Μίμης Γκλαβάς εγγράφεται στη Νομική Σχολή Αθηνών και ολοκληρώνει τις σπουδές του. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκινάει το 1962 στην εφημερίδα «Αθηναϊκή».
Στη συνέχεια εργάστηκε στην εφημερίδα «Εξπρές», στο τότε ΕΙΡ, στην εφημερίδα «Νέα Πολιτεία» και, μετά την μεταπολίτευση, στην «Ελευθεροτυπία», απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε, απασχολούμενος πάντα με τα ρεπορτάζ του Υπουργείου Παιδείας και με το κοινοβουλευτικό. Ιδιαίτερα το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ υπηρέτησε επί δεκαετίες, τόσο πριν από τη χούντα όσο και μετά, ώστε να θεωρείται ο πρύτανης του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ.
Ο Μίμης Γκλαβάς, εκτός από τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ανέπτυξε και πλούσια συνδικαλιστική δράση. Αρχικά, πριν από τη δικτατορία, διετέλεσε μέλος του Προεδρείου και μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου, η οποία καταργήθηκε από την απριλιανή χούντα. Το 1978 εκλέγεται για πρώτη φορά μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και έκτοτε εκλέγεται διαρκώς μέλος των Διοικήσεων, έως το 1992 που εκλέγεται Α’ Αντιπρόεδρος, ενώ το 1993 εκλέγεται Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ. Στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 διορίζεται υπηρεσιακός Υφυπουργός της Προεδρίας της Κυβέρνησης και αργότερα στην οικουμενική κυβέρνηση του Ξεν. Ζολώτα διετέλεσε Γεν. Γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών.
Πρωτοστάτησε στην ίδρυση της ΠΟΕΣΥ, υπήρξε ο πρώτος Πρόεδρος της Ομοσπονδίας και παρέμεινε σε αυτό το αξίωμα μέχρι το 2004, οπότε αναγορεύτηκε Επίτιμος Πρόεδρος της ΠΟΕΣΥ.
Ο Μίμης Γκλαβάς σε όλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε ένας συνεπής αγωνιστής, ο οποίος εργάστηκε με όλες του τις δυνάμεις για την προστασία του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των συναδέλφων, ιδιαίτερα των νέων, όπου η βοήθειά του υπήρξε καθοριστική για τη σταδιοδρομία τους και είχε αποσπάσει την αποδοχή όλων.
Όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του θα τους μείνει αξέχαστη η αισιοδοξία και η θετική στάση με την οποία αντιμετώπιζε τα προβλήματα, στάση την οποία ποτέ δεν εγκατέλειψε. Η απαράμιλλη ευγένειά του, οι καλοί του τρόποι, καθώς και η ελπίδα την οποία ενέπνεε στους άλλους τον έκαναν αποδεκτό από όλους τους συναδέλφους του, παρά τις όποιες διαφορές σε επιμέρους θέματα. Με τον τρόπο αυτόν κατόρθωσε να αμβλύνει αντιτιθέμενες απόψεις και να συμβάλει έτσι στην ενότητα του Κλάδου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται βαθύτατα τους οικείους του και αποχαιρετά τον μαχητή της δημοσιογραφίας και της Δημοκρατίας, που σε όλη του τη ζωή διακρίθηκε για τους κοινωνικούς του αγώνες και υπηρέτησε τη δημοσιογραφία και τον τόπο με ευθύνη, ήθος και αποφασιστικότητα.
Η κηδεία του Μίμη Γκλαβά θα γίνει τη Δευτέρα 1 η Μαρτίου 2010, στις 2 μ.μ., από τον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

2 Φεβ 2010

Η δημοσιογραφία στο απόσπασμα


«Φονική δεκαετία» χαρακτηρίζει η ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ το 2009. Η ΔΟΔ έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεση για τους θανάτους των δημοσιογράφων και εργαζομένων στα ΜΜΕ, που σκοτώθηκαν ασκώντας τα δημοσιογραφικά τους καθήκοντα τη χρονιά που πέρασε.

Η έκθεση περιλαμβάνει λεπτομερείς αναφορές για τους θανάτους των εργαζομένων στα ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων και των 32 θυμάτων της σφαγής στις Φιλιππίνες, τον περασμένο Νοέμβριο.

«Η έκθεση είναι περισσότερο από μια αναφορά των θανάτων δημοσιογράφων και εργαζομένων στα ΜΜΕ για το 2009», δήλωσε ο Αϊνταν Γουάιτ, Γενικός Γραμματέας της ΔΟΔ. «Πάνω από όλα, πρόκειται για ένα αποτρόπαιο απολογισμό των κινδύνων που συνεχίζουν να απειλούν τις ζωές των συναδέλφων μας και στις τέσσερις γωνιές του κόσμου».

Σύμφωνα με τη ΔΟΔ, το 2009 υπήρξε μια από τις χειρότερες χρονιές και σφραγίζει μια δεκαετία βίας, που οδήγησε τη δημοσιογραφία στο απόσπασμα με ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό δολοφονιών ανθρώπων των ΜΜΕ. Η δολοφονία της Καναδής ρεπόρτερ Μισέλ Λανγκ στο Αφγανιστάν στις 30 Δεκεμβρίου και η επιβεβαίωση της πληροφορίας ότι ο φωτογράφος Ζεπόν Κανταγκνταγκόν συγκαταλέγεται μεταξύ των θυμάτων της σφαγής στις Φιλιππίνες το 2009, ανεβάζει στα 139 θύματα, το συνολικό αριθμό των θανάτων εργαζομένων στα ΜΜΕ.

Η περιοχή της Ασίας και Ειρηνικού ωκεανού έχουν το μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων, που έφθασαν τα 52 και ακολουθούν η Βόρεια και Νότια Αμερική με 30 δολοφονίες, εξ αυτών οι 13 σημειώθηκαν στο Μεξικό.

Το περιεχόμενο της έκθεσης προειδοποιεί για τα ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα βίας, που σημειώθηκαν το χρόνο που πέρασε και μαρτυρούν το ενδεχόμενο μιας ακόμη σφαγής σε μέρη που δεν υπάρχει ο νόμος, όπως είναι η Σομαλία ή στις περιοχές του Μεξικό, τις οποίες διαφεντεύουν οι συμμορίες του εγκλήματος.

«Η αδυναμία των κυβερνήσεων να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το ζήτημα και να προστατεύσουν τα ΜΜΕ, έγινε παιχνίδι για όσους ασκούν βία», συμπλήρωσε ο Γουάιτ. «Ο μόνος τρόπος να δώσουμε ένα τέλος, είναι η αταλάντευτη προσήλωση όλων μας προκειμένου να τερματιστεί η ατιμωρησία όσων ευθύνονται για τις δολοφονίες των δημοσιογράφων».

Σημείωση: Εμείς ακόμη περιμένουμε το πόρισμα για τον τρόπο και τίς αιτίες του θανάτου του συναδέλφου μας, πολεμικού ανταποκριτή, Γιώργου Κοίλιαρη "κατά την άσκηση των καθηκόντων του" .

10 Ιαν 2010

ένας ακόμη θάνατος δημοσιογράφου στο Αφγανιστάν

Η ΔΟΔ προειδοποιεί για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι «ενσωματωμένοι» ρεπόρτερ


Ο Ρούπερτ Χάμερ πολεμικός ανταποκριτής της εφημερίδας «Σάντεϊ Μίρορ», ενσωματωμένος με τα αμερικανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν, υπέκυψε στα τραύματα που υπέστη από έκρηξη βόμβας στην επαρχία Χελμάντ. Στην ίδια επίθεση τραυματίστηκε άσχημα ο συνάδελφος, φωτογράφος Φίλπ Κόμπουρν και σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες.

Οι δύο δημοσιογράφοι συνόδευαν μια περίπολο Αμερικανών πεζοναυτών, όταν το όχημά τους δέχθηκε βομβιστική επίθεση. Ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Ρούπερτ Χάμερ με μεγάλη πείρα στην κάλυψη των πολεμικών συρράξεων, είχε καλύψει τον πόλεμο στο Ιράκ και ήταν η πέμπτη φορά, που επισκεπτόταν το Αφγανιστάν. Ο δημοσιογράφος ήταν παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών ηλικίας 19 μηνών, έξι και πέντε χρόνων.

Είναι ο δεύτερος δημοσιογράφος, ενσωματωμένος με τα στρατεύματα, που χάνει τη ζωή του στο Αφγανιστάν. Τον περασμένο Δεκέμβριο σκοτώθηκε σε βομβιστική επίθεση, η 34χρονη Μισέλ Λάνγκ, που εργαζόταν στην καναδική εφημερίδα «Κάλγακαρι Χέραλντ» , στην ίδια επίθεση σκοτώθηκαν και τέσσερις Καναδοί στρατιώτες.

Η ΔΟΔ δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεση για τις δημοσιογραφικές απώλειες το 2009, που καταγράφονται 137 θάνατοι εργαζομένων στα ΜΜΕ. Η έκθεση αποκαλύπτει ότι 113 θάνατοι αποδίδονται σε στοχευμένες δολοφονίες, ένας από τους μεγαλύτερους αριθμούς, που έχουν ποτέ καταγραφεί.

29 Απρ 2009

Περιμένουν ακόμη τη «συγγνώμη» οι 16 νεκροι απο το βομβαρδισμό του ραδιοφωνικού σταθμού στο Βελιγράδι



Μετά από δέκα χρόνια το ΝΑΤΟ οφείλει να ζητήσει «συγγνώμη» για τους θανάτους των εργαζομένων στα ΜΜΕ στο Βελιγράδι, τονίζει σε ανακοίνωσή της η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων.Οπως αναφέρει:
"Δέκα χρόνια μετά το βομβαρδισμό του τηλεοπτικού σταθμού του Βελιγραδίου από το ΝΑΤΟ είναι ακόμα νωπές οι συνέπειες από το ανεπανόρθωτο πλήγμα με αποτέλεσμα τη δολοφονία 16 εργαζομένων στα ΜΜΕ από τις στρατιωτικές δυνάμεις, που αποφάσισαν να αψηφήσουν διαμαρτυρίες δημοσιογράφων και οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα".
Ο Τζιμ Μπουμέλα Πρόεδρος της ΔΟΔ, επεσήμανε ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ δημιούργησαν ένα τραγικό προηγούμενο, όταν αποφάσισαν να πλήξουν τον τηλεοπτικό σταθμό «RTS» του Βελιγραδίου, χαρακτηρίζοντας προσβλητική την προπαγάνδα του σταθμού. Με αυτή την επίθεση άνοιξε η πόρτα των επιθέσεων εναντίων των ΜΜΕ στις εμπόλεμες ζώνες την τελευταία δεκαετία και η δημοσιογραφία έγινε περισσότερο επικίνδυνη από ποτέ.Ο Τζιμ Μπουμέλα ζήτησε από το ΝΑΤΟ να παραδεχθεί ως λάθος του την 23 Απριλίου 1999, όταν στη διαμάχη με το καθεστώς Μιλόσεβιτς έγινε στόχος η Σερβική κρατική ραδιοτηλεόραση. «Οι ζωές που χάθηκαν δεν γυρίζουν πίσω, ωστόσο το ΝΑΤΟ οφείλει εδώ και πολύ καιρό, μια συγνώμη στις οικογένειες και τους συνάδελφους, όσων πέθαναν».
Λίγες μέρες πριν πραγματοποιηθεί η επίθεση οι αρμόδιοι του ΝΑΤΟ διαβεβαίωναν τη ΔΟΔ ότι δεν πρόκειται να στραφούν εναντίον των ΜΜΕ, στη διάρκεια της σύγκρουσης στο Κόσοβο. Η ΔΟΔ μαζί με άλλες οργανώσεις, που μάχονται για την ελευθερία του Τύπου, είχαν προειδοποιήσει ότι μια παρόμοια επίθεση θα ήταν σαφής παραβίαση του διεθνούς δικαίου, ακόμη και αν τα συγκεκριμένα ΜΜΕ ενοχοποιούνται για προπαγάνδα. Οι επιθέσεις εναντίον ΜΜΕ δικαιολογούνται, μόνο σε περιπτώσεις άμεσης εμπλοκής στη διαδικασία της εξέλιξης του πολέμου.Παρόλα αυτά η επίθεση του ΝΑΤΟ πραγματοποιήθηκε. Οσοι σκοτώθηκαν ήσαν υποχρεωμένοι, παρά τις αντίθετες προειδοποιήσεις, να βρίσκονται στις θέσεις εργασίας τους. Ετσι, εδραιώθηκε ο ισχυρισμός ότι οι ανώτεροι στην ιεραρχία της Σερβικής ραδιοτηλεόρασης, σκόπιμα έθεσαν τη ζωή των εργαζομένων σε κίνδυνο.
Μετά από αυτή την επίθεση έχουμε κι άλλες επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων ΜΜΕ και ιδιαίτερα οι επιθέσεις του Ισραηλινού στρατού εναντίον των ΜΜΕ στο Λίβανο, το 2006 και στη Λωρίδα της Γάζας, στην αρχή αυτού του χρόνου, που δικαιολογούνται ύστερα από την επίθεση του ΝΑΤΟ.
Η ΔΟΔ δεσμεύεται σε αυτή την επέτειο, να συνδράμει τις προσπάθειες των Σέρβων δημοσιογράφων να απονεμηθεί δικαιοσύνη για το χαμό των συναδέλφων, οι οποίοι σκοτώθηκαν στην επίθεση και να αντιπαρέλθουν τον πολιτικό διχασμό, που για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα υπονομεύει το επάγγελμα
Βρυξέλλες, 28 Απριλίου 2009