Θυμάμαι εκεί ο το πρωί, της 21ης Απριλίου, 6χρονο παιδί τότε, τα δακρυσμένα, αλλά φοβισμένα μάτια του πατέρα μου... Με τα ίδια φοβισμένα μάτια κοιτάζω, χρόνια μετά, το ''μαύρο'' στην οθόνη και όχι μονο Για την ΕΡΤ. Έχουνε κόψει από τα ξημερώματα της Τρίτης το σήμα και για όλα τα διεθνή κανάλια (CNN,BBC,TV5...) το ΡΙΚ, το κανάλι της Βουλής. Με τον ίδιο φόβο ακούω την ηχοφαντική... σιγή του ''Δευτέρου''.
Δεν είναι ο πόνος μου για το ''μαγαζί'' που ξεκίνησα, με όνειρα, χαρά, τπν εργασιακό μου βίο. Δεν είναι ο φόβος για το αύριο το δικό μου και της οικογένειας μου. Δεν είναι η οργή για τα χυδαία ψέματα που ακούστηκαν επισήμως από τα χείλια του... Κεδίκογλου, για τους αργόμισθους, παχυλά αμοιβόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ, γιατί εγώ και όλοι οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και τεχνικοί ξέρουμε ότι ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ πολλά για την λειτουργία της ΕΡΤ όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί τα δικά τους τα λαμόγια ήταν αυτοί που τα τρώγαν και θα συνεχίσουν να τα τρώνε.
ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΓΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ για το τι έρχεται...ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΕΡΑΝΤΟΣ ΘΥΜΟΣ για όλους όσους ακόμα δεν... καταλαβαίνουν το τι έχουν ετοιμάσει για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Για όποιον κάθεται στη γωνιά του και δεν μιλάει, νομίζοντας ότι θα μείνει απέξω, για όποιον βρήκε ευκαιρία να χύσει το δηλητήριο της δικής του μίζερης ζωής. Μικρό -πολύ μικρό- δείγμα του τι ετοιμάζεται:
ΓΓΕ 2013- Συρρίκνωση του δημοσιογραφικού έργου με ‘’εξαφάνιση’’ των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Οι τρεις διευθύνσεις που κάποτε υπήρχαν στη Γραμματεία ή παλιότερα στο υπ. Τύπου γίνανε δυο για να μείνουν με τα σημερινά σχέδια… καμία και το ‘’έργο’’ των δημοσιογράφων να περιορίζεται σε ΕΝΑ δημοσιογραφικό ΤΜΗΜΑ και με τα αντικείμενα των επαγγελματιών δημοσιογράφων να ‘’περνούν’’ στα χέρι δημοσίων υπαλλήλων!!!
Δημόσιοι υπάλληλοι τίθενται επί κεφαλής των Γραφείων Τύπου στο εξωτερικό με τον αποκλεισμό δια νόμου μάλιστα, της πιθανότητας στη θέση να βρεθεί δημοσιογράφος, ενώ και τα γραφεία θα στελεχώνονται ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ από υπαλλήλους!!! Δημοσιογράφοι που θα πρέπει να εργάζονται υπό την ‘’καθοδήγηση’’ υπαλλήλων διευθυντών και στην κεντρική υπηρεσία!!!
Και όλα αυτά με προφανή στόχο την κατάργηση δημοσιογραφικών οργανικών θέσεων που ήδη γίνονται λιγότερες αφού πολλοί συνάδελφοι οδηγούνται σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Και ακόμα πιο σημαντικό: παράδοση της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ στα χέρια ‘’ελεγχόμενων’’ υπαλλήλων.
ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ
Στο μικρόκοσμό μας …Φτάσαμε και πάλι στις εκλογές. Έχουν μεσολαβήσει δυο δραματικά για τον κλάδο χρόνια. Οι ‘’λεπτομέρειες’’ με τα νούμερα των ανέργων, των μαγαζιών που κλείσανε και αυτών που είναι έτοιμα να κλείσουν, για τους συναδέλφους που ζουν απλήρωτοι και αυτών που πληρώνονται αλλά με αποδοχές… πετσοκομμένες, γνωστές σε όλους.
Η δεινή θέση των Ταμείων μας γνωστή σε όλους. Το τι θα γίνει για να σταματήσει η κατρακύλα ΑΓΝΩΣΤΟ για όλους….
Η ερώτηση παραμένει στα χείλια ΟΛΩΝ μας: Τι θα κάνουμε συνάδελφοι;
Προσωπικά, και παιδιόθεν, μόνο μια λύση βλέπω: ΑΓΩΝΑΣ. Πρέπει να τους κάνουμε να καταλάβουν, κυβέρνηση, εργοδότες και όσους ‘’παίζουν’’ με τις ζωές μας ότι δεν τους ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ότι είμαστε οι ΠΟΛΛΟΙ και έχοντας το ΔΙΚΙΟ με το μέρος μας πρέπει αυτοί να μας ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. Είναι το μόνο που μας μένει πια….
Α! και να τελειώνουμε και με τους πουλημένους και προσκυνημένους ‘’συναδέλφους’’ μας, συνδικαλιστές και μη γιατί παράγινε το κακό...
Δεν είναι ο πόνος μου για το ''μαγαζί'' που ξεκίνησα, με όνειρα, χαρά, τπν εργασιακό μου βίο. Δεν είναι ο φόβος για το αύριο το δικό μου και της οικογένειας μου. Δεν είναι η οργή για τα χυδαία ψέματα που ακούστηκαν επισήμως από τα χείλια του... Κεδίκογλου, για τους αργόμισθους, παχυλά αμοιβόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ, γιατί εγώ και όλοι οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και τεχνικοί ξέρουμε ότι ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ πολλά για την λειτουργία της ΕΡΤ όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί τα δικά τους τα λαμόγια ήταν αυτοί που τα τρώγαν και θα συνεχίσουν να τα τρώνε.
ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΓΗ, Η ΑΓΩΝΙΑ για το τι έρχεται...ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΕΡΑΝΤΟΣ ΘΥΜΟΣ για όλους όσους ακόμα δεν... καταλαβαίνουν το τι έχουν ετοιμάσει για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.
Για όποιον κάθεται στη γωνιά του και δεν μιλάει, νομίζοντας ότι θα μείνει απέξω, για όποιον βρήκε ευκαιρία να χύσει το δηλητήριο της δικής του μίζερης ζωής. Μικρό -πολύ μικρό- δείγμα του τι ετοιμάζεται:
ΓΓΕ 2013- Συρρίκνωση του δημοσιογραφικού έργου με ‘’εξαφάνιση’’ των επαγγελματιών δημοσιογράφων. Οι τρεις διευθύνσεις που κάποτε υπήρχαν στη Γραμματεία ή παλιότερα στο υπ. Τύπου γίνανε δυο για να μείνουν με τα σημερινά σχέδια… καμία και το ‘’έργο’’ των δημοσιογράφων να περιορίζεται σε ΕΝΑ δημοσιογραφικό ΤΜΗΜΑ και με τα αντικείμενα των επαγγελματιών δημοσιογράφων να ‘’περνούν’’ στα χέρι δημοσίων υπαλλήλων!!!
Δημόσιοι υπάλληλοι τίθενται επί κεφαλής των Γραφείων Τύπου στο εξωτερικό με τον αποκλεισμό δια νόμου μάλιστα, της πιθανότητας στη θέση να βρεθεί δημοσιογράφος, ενώ και τα γραφεία θα στελεχώνονται ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ από υπαλλήλους!!! Δημοσιογράφοι που θα πρέπει να εργάζονται υπό την ‘’καθοδήγηση’’ υπαλλήλων διευθυντών και στην κεντρική υπηρεσία!!!
Και όλα αυτά με προφανή στόχο την κατάργηση δημοσιογραφικών οργανικών θέσεων που ήδη γίνονται λιγότερες αφού πολλοί συνάδελφοι οδηγούνται σε πρόωρες συνταξιοδοτήσεις. Και ακόμα πιο σημαντικό: παράδοση της ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ στα χέρια ‘’ελεγχόμενων’’ υπαλλήλων.
ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΣΗΕΑ
Στο μικρόκοσμό μας …Φτάσαμε και πάλι στις εκλογές. Έχουν μεσολαβήσει δυο δραματικά για τον κλάδο χρόνια. Οι ‘’λεπτομέρειες’’ με τα νούμερα των ανέργων, των μαγαζιών που κλείσανε και αυτών που είναι έτοιμα να κλείσουν, για τους συναδέλφους που ζουν απλήρωτοι και αυτών που πληρώνονται αλλά με αποδοχές… πετσοκομμένες, γνωστές σε όλους.
Η δεινή θέση των Ταμείων μας γνωστή σε όλους. Το τι θα γίνει για να σταματήσει η κατρακύλα ΑΓΝΩΣΤΟ για όλους….
Η ερώτηση παραμένει στα χείλια ΟΛΩΝ μας: Τι θα κάνουμε συνάδελφοι;
Προσωπικά, και παιδιόθεν, μόνο μια λύση βλέπω: ΑΓΩΝΑΣ. Πρέπει να τους κάνουμε να καταλάβουν, κυβέρνηση, εργοδότες και όσους ‘’παίζουν’’ με τις ζωές μας ότι δεν τους ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ότι είμαστε οι ΠΟΛΛΟΙ και έχοντας το ΔΙΚΙΟ με το μέρος μας πρέπει αυτοί να μας ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ. Είναι το μόνο που μας μένει πια….
Α! και να τελειώνουμε και με τους πουλημένους και προσκυνημένους ‘’συναδέλφους’’ μας, συνδικαλιστές και μη γιατί παράγινε το κακό...
