Nέα ταινία ετοιμάζουν οι παραγωγοί του ντοκιμαντέρ DEBTOCRACY

Οι δημιουργοί του δημοφιλούς ντοκιμαντέρ «Debtocracy» ετοιμάζουν μια νέα ταινία με τίτλο «Catastroika». Θέμα της οι συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζουν παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθώντας να προβλέψουν τι θα συμβεί από την εφαρμογή αυτού του μοντέλου σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης.

Η παραγωγή του ντοκιμαντέρ σχεδιάζεται με τον ίδιο τρόπο, ήδη στο Διαδίκτυο αναζητούνται οι οικονομικές συνεισφορές για τη δημιουργία του ως μια εναλλακτική μορφή χρηματοδότησης. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφουν και πάλι οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη ενώ την επιστημονική επιμέλεια έχει ο Λεωνίδας Βατικιώτης. Τη μουσική επένδυση του ντοκιμαντέρ θα προσφέρει το συγκρότημα Active Member, ενώ την παραγωγή έχουν αναλάβει το Thepressproject.gr και η Infowar Productions.

ΚATASTROIKA greek teaser trailer from ThePressProject on Vimeo.

Καταδίκη σε 2 χρόνια φυλάκιση για παράβαση καθήκοντος στον πρώην πρόεδρο της ΕΡΤ

Με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, καταδικάστηκε σε δυο χρόνια φυλάκιση με αναστολή, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ, Χρήστος Παναγόπουλος. Η μήνυση είχε υποβληθεί από τον πρώην διευθυντή Εσωτερικού Ελέγχου της κρατικής τηλεόρασης, ο οποίος διενέργησε έλεγχο για τις παρατυπίες στην παραγωγή της εκπομπής Olympic Τrophy, κόστους 1,3 εκατ. ευρώ. Το πόρισμά του μπήκε στο συρτάρι. Και αποπέμφθηκε από τη θέση του.

100 000 ευρώ ζητάει απο δημοσιογράφο η σύμβουλος του πρωθυπουργού

Τη σφοδρή αντίδραση του κλάδου προκάλεσε η κατάθεση αγωγής της πρώην νομάρχη και βουλευτού του ΠΑΣΟΚ, Ευαγγελίας Σχοιναράκη, κατά του δημοσιογράφου Αλέκου Ανδρικάκη, για αναρτήσεις του στο facebook. Η σύμβουλος του πρωθυπουργού ζητά αποζημίωση 100.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Επιχείρημα: συκοφαντήθηκε, μεταξύ άλλων, και από τα like, που έκαναν οι φίλοι του δημοσιογράφου, στις ιδιωτικές συζητήσεις τους στο Διαδίκτυο. Οι δημοσιογραφικές ενώσεις κάνουν λόγο για ιδιότυπη τρομοκρατία και έμμεση λογοκρισία.

Ημερίδα της ΠΟΕΣΥ για τα δημοτικά και κρατικά ΜΜΕ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.), μετά την ψήφιση του επίμαχου πολυνομοσχεδίου -που μετατρέπει σε κρατικούς υπαλλήλους τους δημοσιογράφους στα Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης και δρομολογεί συρρίκνωση της ΕΡΤ (λουκέτο ΕΤ1 και του περιοδικού “Ραδιοτηλεόραση”, συγχωνεύσεις περιφερειακών σταθμών και το κλείσιμο του Ρ/Σ “958FM Θεσσαλονίκη”)- αποφάσισε τη διοργάνωση ημερίδας με το παραπάνω θέμα.

Στην ημερίδα συμμετέχουν ως βασικοί ομιλητές δημοσιογράφοι από Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης της Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Πορτογαλίας. Θα γίνουν παρεμβάσεις από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς παραγωγούς, που έχουν συνδέσει το όνομά τους με την ΕΡΤ καθώς και πανεπιστημιακούς, αλλά και εκπροσώπους κοινωνικών ομάδων που αποκλείονται από τα ιδιωτικά ΜΜΕ.
--Η ημερίδα θα ξεκινήσει με συνέντευξη Τύπου στην οποία συμμετέχουν οι πρόεδροι των Ενώσεων Μελών της Π.Ο.Ε.ΣΥ και οι Jim Boumelha, Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, Patrick Kamenka, Μέλος της Διευθύνουσας Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, εργαζόμενος στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και Fernado Valdez εκπρόσωπος του Πορτογαλικού Συνδικάτου Δημοσιογράφων.
--Στη δεύτερη ενότητα θα συζητηθεί το θέμα: “Οι εξελίξεις στα Δημόσια Μέσα ΕΡΤ-ΑΠΕ-ΜΠΕ & Δημοτικά Ρ/Σ” . Σ΄αυτήν, εκτός απο τους δημοσιογράφους σύντομες παρεμβάσεις θα γίνουν και απο τους : Γιώργο Πλειό, Πρόεδρο τμήματος ΜΜΕ Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λάκη Παπαστάθη, Σκηνοθέτη της εκπομπής “Παρασκήνιο”, Γιάννη Πετρίδη, Μουσικό Παραγωγό ΕΡΑ, Ροδόλφο Μορώνη, πρώην Πρόεδρο-Διευθυντή ΙΟΜ, Παναγιώτη Καλφαγιάννη, Πρόεδρο ΠΟΣΠΕΡΤ, Χαράλαμπο Πουλόπουλο, Διευθυντή ΚΕΘΕΑ
και Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη, Επίκουρη Καθηγήτρια Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Αθηνών
--Στην τρίτη ενότητα θα συζητηθεί το θέμα “Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα στην εποχή της κρίσης”

«Θέλουν να σπάσουν τις ελεύθερες πένες»

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
«Σύντροφος για μια άλλη Ελλάδα»
«Ο κίνδυνος να κλείσει η "Ελευθεροτυπία" είναι κι αυτό σημείο της τραγικότητας των καιρών. Η "Ελευθεροτυπία" αντιπροσώπευε χρόνια τώρα την ελευθεροτυπία και στην πολιτική και στην τέχνη. Ηταν ένας σύντροφος στην πορεία για μια άλλη Ελλάδα».

ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ
«Γνήσια φωνή ελευθερίας»
«Για μένα η "Ελευθεροτυπία" είναι μια γνήσια φωνή ελευθερίας. Φράζοντας μια τέτοια φωνή, χάνεις ένα πολύ σοβαρό κομμάτι της δημοκρατίας σ' αυτή τη χώρα. Ειδικά αυτή την εποχή που η πατρίδα μας βρίσκεται σε διάλυση, το να αφανίζονται θεμελιώδεις λίθοι του τύπου συντελεί στη φίμωση της ελεύθερης φωνής του καθενός από μας ξεχωριστά».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ
«Για το καλό της χώρας»
«Ημουν ένα από τα εκατό ιδρυτικά μέλη της "Ε" κι έκτοτε πολλές φορές συνεργάτης της κατά περιόδους... Το να μην υπάρχει πια στον τόπο μας, πράγμα που απεύχομαι μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου, θα σημάνει την απώλεια κι ενός μεγάλου μέρους της ελευθερίας του τύπου. Σ' αυτήν την κρίσιμη εποχή η "Ε" πρέπει να κυκλοφορεί όχι μόνο για την ενημέρωση των αναγνωστών, ούτε για να μην τρίζουν στον τάφο τα κόκαλα του Κίτσου, αλλά για το καλό της Ελλάδας της ίδιας».

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
«Μαχαιριά ανεργίας, πλήγμα δημοκρατίας»
«Ολα αυτά τα χρόνια η "Ελευθεροτυπία" έγραψε μεγάλη ιστορία και τίμησε τον τίτλο της. Στις σελίδες της διαβάσαμε όσα έκοβαν οι άλλες εφημερίδες. Φιλοξένησε πολλές διαφορετικές φωνές, έδωσε βήμα σε νέους, στήριξε την τέχνη και τα γράμματα. Το λουκέτο στην καλή εφημερίδα είναι μαχαιριά ανεργίας για τους δημοσιογράφους και τεχνικούς της και ένα ακόμη πλήγμα στην όλο και πιο κουτσουρεμένη δημοκρατία μας».

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΒΡΑΣ
«Καταστροφικό αν κλείσει»
«Το βρίσκω απαράδεκτο αν η "Ελευθεροτυπία" αναγκαστεί να κλείσει. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από εφημερίδες όπως η "Ελευθεροτυπία", που λένε τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα, αλλιώς θα παραμείνουν εφημερίδες που είτε είναι φίλες προς την κυβέρνηση είτε είναι εχθροί προς την κυβέρνηση, χωρίς να μπορούν να κάνουν καμιά κριτική. Η "Ε", παρ' όλο που είναι μια εφημερίδα κεντροαριστερή, είχε πάντα ωραία, σωστά άρθρα, που ήταν πάντα κοντά στην πραγματικότητα και την αλήθεια για όσα συμβαίνουν. Πρόσφερε στον αναγνώστη αυτό που είναι απαραίτητο για μια εφημερίδα: Να λέει τι είναι σωστό για σήμερα και τι για αύριο, ιδιαίτερα για αύριο, γιατί το αύριο είναι ακόμη πιο σημαντικό. Και θα είναι πολύ καταστροφικό για την Ελλάδα αν η "Ε" αναγκαστεί να κλείσει»

ΡΕΑ ΓΑΛΑΝΑΚΗ
«Ελεύθερο πνεύμα για όλους»
«Η "Ε" είναι για μένα μια εφημερίδα με ισχυρή δική της φωνή, το ελεύθερο πνεύμα της οποίας είναι απολύτως σεβαστό, ανεξαρτήτως των πολιτικών ιδεών που τρέφει κανένας. Ειδικά στον τομέα των γραμμάτων και των τεχνών, υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια εξαιρετικά δημιουργική, γράφοντας τη δική της σημαντική ιστορία. Η διακοπή της κυκλοφορίας της θα ήταν ένα πολύ σοβαρό χτύπημα σ' αυτό που σήμερα ονομάζουμε Ελλάδα».

ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ
«Κάτω τα χέρια!»
«Κάτω τα χέρια από τα μέσα που κρατούν ψηλά τον πολιτισμό μας με αξιοπρέπεια, ήθος και αισθητική. Είναι αδιανόητο να κινδυνεύουν έντυπα σαν την "Ελευθεροτυπία" και να μένουν σε κυκλοφορία τα σκουπίδια. Είναι απαράδεκτο να γίνονται αγώνες για να σωθούν οι τράπεζες και όχι για να σωθεί μια εφημερίδα αυτής της ποιότητας και του βεληνεκούς. Αυτό δείχνει ένα έλλειμμα πολιτισμού».

ΜΑΡΩ ΔΟΥΚΑ
«Βήμα για όλες τις φωνές»
«Προσωπικά, έχω συνδέσει την "Ε" με τον ενθουσιασμό της μεταπολίτευσης και με τη λαχτάρα για μια καλύτερη κοινωνία. Ως ένα βήμα για όλες τις φωνές, συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας. Στα χρόνια που μεσολάβησαν η "Ε" εξέφρασε σταδιακά την παρακμή του μεταπολιτευτικού κύκλου, κι έχω την αίσθηση ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ίδια σήμερα αποτυπώνουν ανάγλυφα και την κατάρρευση μιας ολόκληρης περιόδου που τελειώνει ανεπιστρεπτί. Το ζήτημα της επιβίωσής της είναι πολύπλοκο, δεν προέκυψε μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, οφείλεται και σε κακούς χειρισμούς της εργοδοσίας που πάνε χρόνια πίσω. Τους εργαζόμενους σκέφτομαι, αυτούς που πέφτουν θύματα της αναλγησίας της όποιας ιδιοκτησίας. Οχι τις "φίρμες" που, έτσι και κλείσει η "Ε" θα βολευτούν αλλού, αλλά τους απλούς δημοσιογράφους στους οποίους ακουμπάει τόσα χρόνια η εφημερίδα».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
«Θα φτωχύνει η δημοκρατία μας»
«Από την πρώτη μέρα που βγήκε η "Ελευθεροτυπία", το 1975, είναι η κύρια εφημερίδα που διαβάζω καθημερινά. Ολα αυτά τα χρόνια υπήρξαν αλλαγές προσώπων και κατευθύνσεων, δυνατές πένες αποσύρθηκαν, βγήκαν στη σύνταξη ή άφησαν τον μάταιο τούτο κόσμο. Υπήρξαν όμως κάποιες αξίες που έμειναν σταθερές, οι οποίες μου ταιριάζουν πολιτικά και αισθητικά, πλάι σε στήλες ή σελίδες που τις προσπερνάω. Αυτό που διαφοροποιεί την "Ελευθεροτυπία" είναι η συνύπαρξη αντίθετων απόψεων και το γεγονός ότι εκεί μπορούν να βρουν αποκούμπι άτομα και ομάδες που δεν βρίσκουν εύκολα χώρο αλλού, όπως αριστεροί, αριστεριστές, αναρχικοί, διαδηλωτές, ομοφυλόφιλοι, σκύλοι, γάτες και το περιβάλλον. Αλλά και όσες φορές βρέθηκα στα γραφεία της εφημερίδας για επαγγελματικούς λόγους, στην είσοδο του κτιρίου βρήκα μόνο ήρεμους θυρωρούς και όχι σεκιουριτάδες και μηχανήματα σωματικού ελέγχου. Νιώθω πως χωρίς την "Ελευθεροτυπία" θα φτωχύνει η δημοκρατία στη χώρα μας (και θα ανατραπεί ένα κομμάτι της καθημερινής μου τελετουργίας). Πόνος για τους ανθρώπους που θα χάσουν τη δουλειά τους. Ανθρώπους που μέσα στο χρόνο και από τα γραπτά τους τούς ένιωθα φίλους και κάποιες φορές συνένοχους...»

ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΪΝΔΡΟΥ
«Ποιες οι σκοπιμότητες της φίμωσης;»
«Με την "Ελευθεροτυπία" μεγαλώσαμε μαζί. Κάθε πρωί την αναζητούσαμε και τη μέρα της απεργίας της μας κακοφάνηκε που δεν την βρήκαμε στο περίπτερο. Μοιάζει σαν ένα κακό όνειρο. Και αληθινά φτωχαίνει ο διάλογος, πολιτικός και πολιτιστικός, στον τόπο μας με αυτή την απουσία. Ποιες σκοπιμότητες υπαγόρευσαν αυτή τη φίμωση; Τη φίμωση μιας φωνής που την είχαμε ανάγκη και τι θα γίνουν όλοι αυτοί που δούλευαν για την "Ελευθεροτυπία", οι φίλοι έγκριτοι δημοσιογράφοι κι όλοι εκείνοι που σιωπηλά στο παρασκήνιο μοχθούσαν για τη συνέχιση της εφημερίδας; Ιδιαίτερα σε αυτή την πολιτική και εθνική συγκυρία η "Ελευθεροτυπία" πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει αν θέλουμε η ενημέρωση να ανήκει σε όλες τις κοινωνικές ομάδες».

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ
«Λύση μπορούσε να βρεθεί»
«Σιγά μη δεν μπορούσε να βρεθεί λύση ώστε να μην κλείσει μια μεγάλη ιστορική εφημερίδα και να μην βγουν στην ανεργία τόσοι δημοσιογράφοι και τεχνικοί. Αλλά η κυβέρνηση και η Alpha Bank θέλουν να σπάσουν τις ελεύθερες πένες των πολιτικών σχολιαστών και τα αιχμηρά πενάκια των σκιτσογράφων»

ΛΑΚΗΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι συντεταγμένες της προοδευτικής σκέψης»
«Για μένα η "Ελευθεροτυπία" σηματοδοτούσε πάντα και σηματοδοτεί την πιο δημοκρατική, ανεξάρτητη και προοδευτική εφημερίδα. Καθημερινά μού προσδιορίζει τις συντεταγμένες της προοδευτικής σκέψης. Τους δύσκολους καιρούς δεν συμβιβάστηκε με σκοπιμότητες. Ειδικά σήμερα τη χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Γιατί όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση, τόσο περισσότεροι άνθρωποι και σχήματα θα εκβιάζονται και θ' αλλάζουν γραμμή. Ετσι θα παραποιείται και θα αλοιώνεται η ανθρώπινη σκέψη και η δράση της εποχής μας. Γι' αυτό πρέπει να μείνει όρθια η "Ελευθεροτυπία": για να αποτρέπει την αλλοίωση και να υπερασπίζεται την αυθεντικότητα της προοδευτικής σκέψης».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΥΤΑΡΑΣ
«Αν κλείσει, σύμπτωμα λογοκρισίας»
«Είναι παράλογο να κλείνουν οι φωνές που μας πληροφορούν για ό,τι γίνεται στον κόσμο. Και αυτό να γίνεται μέσα από χρεοκοπίες και κακό μηχανισμό των τραπεζών. Το γεγονός ότι κινδυνεύει να κλείσει η "Ελευθεροτυπία" πρέπει να το δούμε ως σύμπτωμα των καιρών ή σαν μια κατευθυνόμενη άποψη -που δεν το πιστεύω-, ένα είδος λογοκρισίας. Βοηθήστε τον τύπο και την πληροφόρηση».

ΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Εδραιωμένη στη συνείδησή μας»
«Η πρώτη σελίδα της "Ελευθεροτυπίας" μου δίνει ένα καίριο σήμα του τι συμβαίνει γύρω μας και μια ματιά σ' αυτή με βοηθά κάθε μέρα ως πολίτη. Δεν πρέπει να λείψει από τη δημόσια ζωή ένα έντυπο τόσο εδραιωμένο στη συνείδησή μας, που μας σέβεται και μας κάνει να το σεβόμαστε. Δεν θα 'θελα να δω την εφημερίδα αυτή να πέφτει πρώτη, σαν τους μάρτυρες μιας αληθινής διεκδίκησης. Θεωρώ πως οι δυσκολίες που περνά απηχούν τις δυσκολίες που περνά η ίδια η χώρα. Και ο αγώνας γι' αυτή απηχεί τον αγώνα για την Ελλάδα που θέλουμε να μείνει όρθια».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
«Η εφημερίδα του δικού μας Μάη»
«Η "Ελευθεροτυπία" είναι η εφημερίδα της μεταπολίτευσης, αυτή που εξέφρασε όσο καμία άλλη την κουλτούρα, το πνεύμα, τα πάνω και τα κάτω της. Δεν ξέρω τι ήταν η μεταπολίτευση πολιτικά. Κοινωνικά και πολιτιστικά πάντως ήταν ο ελληνικός Μάης του '68. Ενας Μάης που κράτησε χρόνια πολλά. Τα πνεύμα αυτού του Μαΐου αποτύπωσε μοναδικά η "Ελευθεροτυπία". Ο καιρός εκείνος πέρασε. Ομως το απελευθερωτικό πρόταγμα είναι πάντα εδώ -απέναντι στον ίλιγγο του τώρα, την αγωνία του κενού, τον τρόμο του παρόντος και την επαπειλούμενη ξηρασία του μέλλοντος. Σ' αυτή την πάλη με τους δαίμονες του σήμερα, η φωνή της "Ελευθεροτυπίας" δεν πρέπει να σβήσει. Το λέει κάποιος που την διαβάζει σταθερά και δεν συμφωνεί πάντα μαζί της. Αν ισχύει ότι το κλείσιμο μιας εφημερίδας είναι πάντα μια ήττα της δημοκρατίας, φοβάμαι ότι κάτι τέτοιο σήμερα, και προκειμένου για μια εφημερίδα με την ιστορία, την διαδρομή και το βάρος παρουσίας της "Ελευθεροτυπίας", θα ήταν κάτι περισσότερο: η υπογράμμιση του διάχυτου αισθήματος πολιτικής ερημίας στην Ελλάδα της μετα-μεταπολιτευτικής εποχής».

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ
«Η πιο αιχμηρή φωνή»
«Ως προς τις πολιτικές της θέσεις, η "Ε" δεν ήταν ποτέ μονολιθική -ούτε καν σήμερα, που το προφίλ της έχει σχετικά αποσαφηνιστεί. Ωστόσο, μέχρι πριν από λίγο καιρό ακόμα, συναντούσες άφθονες καθεστωτικές απόψεις στις σελίδες της, και συντάκτες που ευκαιρία έψαχναν για να αναπέμψουν ύμνους υπέρ του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. Τώρα, όμως, σαν να ριζοσπαστικοποιήθηκε, και καλύπτει πια ένα μείζον κενό στη χώρα μας: είναι η μόνη σοβαρή αντιμνημονιακή φωνή, η πιο ισχυρή και η πιο αιχμηρή. Εάν σωπάσει, θα απομείνουν ελεύθεροι να λυμαίνονται το τοπίο απ' άκρη σε άκρη οι παπαγάλοι των ξένων και των ντόπιων τραπεζών, κι όσοι άλλοι παίζουν το σκοτεινό παιχνίδι της οικονομικής κρίσης, πίσω από τις πλάτες και πάνω στο πετσί μας».

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ
«Ενα πανηγύρι της δημοκρατίας»
«Εγώ μεγάλωσα με την "Ε" -από δεκατεσσάρων χρονών τη διαβάζω. Και θυμάμαι ακόμα το σοκ που προκάλεσε όχι μόνο στην εκκίνησή της ως "εφημερίδα των συντακτών", αλλά κι ως έντυπο στις σελίδες του οποίου, για πρώτη φορά, μπορούσαν να συνυπάρχουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις. Ηταν ένα πανηγύρι της δημοκρατίας. Κάτω από το μότο "στηρίζουμε την αλλαγή, ελέγχουμε την εξουσία", συστεγάζονταν συντάκτες που μπορούσαν και μεταξύ τους να διαφωνούν και με την επίσημη, κεντροαριστερή γραμμή της εφημερίδας. Αυτή ήταν και παραμένει η ιδιομορφία της, μια εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Αν κλείσει, είναι σαν ν' ακρωτηριάζεται η δημοκρατία. Ειδικά τώρα, που ο ανταγωνισμός μεταξύ εφημερίδων και καναλιών έχει πάρει διαστάσεις κανιβαλικές και που τα ΜΜΕ μετατρέπονται σε μικρούς στρατών μισθοφόρων, η απώλεια ελεύθερων σκοπευτών, όπως η "Ε", θα ήταν ολέθρια».

ΘΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Πάντα ανοιχτή σε νέες ιδέες»
«Αγαπημένη μας "Ελευθεροτυπία", όσο ποτέ άλλοτε, οι πολιτικοί σχεδόν στο σύνολό τους αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων κι εσύ που χρόνια πρωτοστατείς στις επάλξεις της δημοκρατίας, οφείλεις να συνεχίσεις ακόμα πιο δραστικά τον αγώνα σου και να εκφράσεις έντονα, όπως πάντα, τον παρεμβατικό λόγο σου στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι, δίνοντας το στίγμα της καίριας κριτικής και αναλυτικής ματιάς σου, στον παλμό των εντύπων ειδήσεων απέναντι σε μια σχεδόν συμπαγή και πληκτική μονοφωνία. Εσύ μπορείς να συσπειρώσεις όλες τις υγιείς δυνάμεις μιας γενιάς απαλλαγμένης από τα λάθη και τις ενοχές των οικογενειοκρατικών κομμάτων και των αποστεωμένων δογμάτων, στις μέρες μας που επωάζει το αβγό του φιδιού. Στην εποχή μας των μεγάλων προβλημάτων, όπως αυτά της ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης, εσύ μπορείς να συνεχίσεις τον κριτικό σου λόγο απέναντι στους κρατούντες, οι οποίοι μέσα από τις αφηρημένες και επιπόλαιες διατυπώσεις και αποφάσεις τους, δημιουργούν καταστροφικές παρενέργειες και παραμένουν σκανδαλωδώς μακριά από την κοινωνία. Εσύ είσαι πάντα ανοιχτή σε νέες πολιτικές και κοινωνικές ιδέες, ανοιχτή και γενναιόδωρη στις τέχνες, σε συνεχή διάλογο με τους μαχόμενους εργάτες κι έτοιμη για επαναπροσδιορισμό στην εποχή μας που όλα αλλάζουν με ραγδαία ταχύτητα. Επίτρεψέ μου να σου θυμίσω τη φράση του Μπρεχτ "Vorwarts und nicht vergessen" ("Μπροστά κι ας μην ξεχνάμε") που έγινε σύνθημα των εργατών, των διανοούμενων και των καλλιτεχνών του Μεσοπολέμου. Αγαπημένη μας "Ελευθεροτυπία", εμπρός λοιπόν, για μια νέα αρχή κι εμείς πάντα μαζί σου».

ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ
«Μια εφημερίδα πρωτοπόρα»
«Θα ήταν μεγάλη απώλεια να έκλεινε η "Ελευθεροτυπία", ιδιαίτερα για τον χώρο του πολιτισμού γιατί στην πορεία της έχει ιδιαίτερα υποστηρίξει τις τέχνες και τα γράμματα. Είναι μια εφημερίδα πρωτοπόρα, πολυσχιδής και είναι αναγκαία η παρουσία της, ιδιαίτερα αυτή την εποχή».

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΦΑΣΟΥΛΗΣ
«Να μη σωπάσει η φωνή της»
«Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, το να σωπαίνει μια φωνή δεν ξέρεις αν σημαίνει το τέλος ή προαναγγέλει τα χείριστα. Ελπίζω στην περίπτωση της "Ελευθεροτυπίας" να μην είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Ελπίζω το όποιο πρόβλημα να είναι μόνον τεχνικό και να ξεπεραστεί έτσι όπως αξίζει σε μια εφημερίδα σαν την "Ελευθεροτυπία", που τόσα προσφέρει και μπορεί να προσφέρει στην ενημέρωση στο δυσοίωνο μέλλον».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ
καθηγητής Γλωσσολογίας, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών
Οσοι υπονομεύουν τέτοιες φωνές θα κριθούν για τις πράξεις τους
«Εφημερίδες με εγκυρότητα στην πληροφόρηση, με μαχητική αδέσμευτη παρουσία στη δημοσιογραφία και αδιαμφισβήτητη ποιότητα στην ενημέρωση όπως η "Ελευθεροτυπία" είναι οχυρά της δημοκρατίας που, όταν κινδυνεύουν οι ίδιες, εγκυμονούν ευρύτερους κινδύνους για τη χώρα μας. Αν σιγήσουν τέτοιες φωνές -υπεύθυνης κριτικής, έγκυρης ενημέρωσης, ποιοτικής ανάλυσης των γεγονότων- τα κενά στην πληροφόρηση θα επιτείνουν την κρίση που έχει γονατίσει σήμερα την Ελλάδα. Τέτοιες όμως γενναίες αξιόπιστες μαχητικές φωνές, όπως αυτή της "Ελευθεροτυπίας", είναι αναγκαίες όσο ποτέ άλλοτε. Γι' αυτό και όσοι τις υπονομεύουν θα κριθούν για τις πράξεις τους»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗΣ
καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
Η επιβίωση της «Ε» είναι υπόθεση όλων μας
«Η "Ελευθεροτυπία" δεν είναι μόνο μια ιστορική και έγκυρη εφημερίδα. Ταυτίζεται με τη συλλογική μας μνήμη, τις αγωνίες μας και τη λαχταρα μας για μια καλύτερη πορεία του τόπου. Είναι αδιανόητο η εφημερίδα και οι εξαίρετοι συντάκτες και το προσωπικό της να ζουν με ανασφάλεια και φόβους για το μέλλον. Η επιβίωση της "Ελευθεροτυπίας", η ανάπτυξη και η σταθερή πορεία της είναι υπόθεση όλων μας, του ίδιου του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και φυσικά προσβλέπουμε στην κατοχύρωση αυτής της πορείας».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ
καθηγητής, πρώην πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Ο έλεγχος της εξουσίας την έχει καταστήσει ναυαρχίδα
«Η "Ελευθεροτυπία" αποτελεί επί πολλά έτη μία από τις πραγματικά ελεύθερες και αδέσμευτες φωνές στα έντυπα ΜΜΕ της χώρας μας. Οι απόψεις και η στήριξή της σε θέματα ισονομίας, δημοκρατίας, ισότητας δικαιωμάτων φύλων, φυλών, θρησκειών, εθνών, μεταναστών, ο συνεχής και τεκμηριωμένος έλεγχος κάθε είδους εξουσίας την έχουν καταστήσει ναυαρχίδα και απαραίτητο καθημερινό ανάγνωσμα. Οι θέσεις της στα προβλήματα της παιδείας και ειδικότερα των δημόσιων πανεπιστημίων την έχουν αναγάγει σε must μεταξύ των φοιτητών και του διδακτικού προσωπικού τους. Η ύπαρξη και συνέχιση εκπομπής του λόγου της είναι ζωτικής σημασίας για τους πολίτες της χώρας»

Ψωμί, παιδεία, ελευθεροτυπία!

Του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΥΡΙΓΟΥ
Η απουσία της «Ελευθεροτυπίας» από τα περίπτερα, την Παρασκευή, ανησύχησε πολύ κόσμο.

Γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό δεν αποτελούν μυστικό, έχουν περάσει στην κοινή γνώμη, πόσω μάλλον στους αναγνώστες της.

Ενας απ' αυτούς, ο πολύ αγαπητός μου Θάνος Μικρούτσικος, με πήρε τηλέφωνο την Παρασκευή για να μάθει τι ακριβώς συνέβαινε.

«Είναι κάποια απεργία ή κάτι χειρότερο;» με ρώτησε.

- Προς το παρόν είναι μόνο μια απεργία. Για αργότερα δεν μπορώ να σου εγγυηθώ, του απάντησα.

«Και ποια είναι τα αιτήματά σας;».

- Ελα ντε, ποια είναι τα αιτήματά μας... Υποθέτω να πληρωθεί το προσωπικό, που κάνει να παίρνει λεφτά τριών μηνών. Τι άλλο;

«Και από ποιον τα ζητάτε;».

- Μα από τη Μάνια, η οποία βέβαια την Τρίτη που της έκοψαν το δάνειο ήθελε να διακόψει την έκδοση της εφημερίδας, γιατί δεν έχει λεφτά να πληρώσει. Και της αλλάξαμε εμείς γνώμη, λέγοντας ότι πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες.

«Δηλαδή, μου λες ότι κάνετε απεργία στον εαυτό σας, ή κάνω λάθος;».

- Κάπως έτσι, τι να λέμε τώρα...

****

Το κακό με αυτή την απεργία στην «Ελευθεροτυπία» είναι ότι πράγματι νιώθουμε πως στράφηκε εναντίον μας. Οχι τόσο γιατί όσοι πιέσαμε τη Μάνια να συνεχίσει εμφανιστήκαμε την άλλη μέρα ανακόλουθοι, αλλά κυρίως γιατί πολλοί από μας μετά από 30 ή και 35 χρόνια σ' αυτή την εφημερίδα σήμερα αισθανόμαστε ότι είναι και δικιά μας. Και ειλικρινά τρομάζουμε στην ιδέα ότι σε λίγο καιρό μπορεί να μείνουμε μόνοι. Δηλαδή χωρίς την «Ελευθεροτυπία» και ως εφημερίδα και ως έννοια:

Τις περισσότερες φορές ένας τίτλος δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ασε που πυκνά συχνά άλλα υποδηλώνει και περί άλλου πρόκειται. Ομως για την «Ελευθεροτυπία» μπορεί να πει κανείς ότι από το καλοκαίρι του '75, που κυκλοφόρησε, ήταν σχεδόν όνομα και πράγμα. Με αρκετές άτυχες στιγμές, ή και περιόδους, δεν λέω, αλλά με μια σταθερή εμμονή στα δικαιώματα του δημοσιογράφου να γράφει ελεύθερα την άποψή του, ακόμα και αν αυτή είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τη δική της γραμμή.

Και μετά είναι και κάτι άλλο. Οπως θα θυμούνται μερικοί, τον Ιούλιο του '75 η «Ελευθεροτυπία» κυκλοφόρησε ως «η εφημερίδα των συντακτών» πράγμα που στη συνέχεια, όταν αποδείχθηκε πως οι δημοσιογράφοι δεν είχαν καμία σχέση με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, χλευάστηκε με τον πιο έντονο τρόπο. Αλλ' αυτό τελικά ήταν λάθος. Γιατί η «Ελευθεροτυπία» μπορεί να μην ανήκε πράγματι στους δημοσιογράφους της, αλλά εν τέλει αποδείχθηκε ότι ήταν ο παράδεισός τους!

Τις προάλλες μια καλή συνάδελφος, με την οποία άνοιξα αυτή τη συζήτηση, προσπάθησε να κάνει τη δικηγόρο του διαβόλου: «Μην ξεχνάς ότι και η δικιά μας εφημερίδα έχει παίξει τα παιχνιδάκια της, για να μην πω τις παιχνιδάρες της» μου είπε. Αναφερόταν στην περίοδο του εκσυγχρονισμού, όπου πράγματι παρατηρήθηκαν αρκετές δυσκολίες τόσο με τους δημοσιογράφους όσο και με το αναγνωστικό κοινό.

«Ακόμα και τότε», της υπενθύμισα, «όμως, όποιος ήταν αποφασισμένος να το παλέψει, δεν έχασε τίποτα από το δικαίωμά του να εκφράζεται ελεύθερα. Με γκρίνιες ή και με καβγάδες, πολλές φορές, αλλά ποιος είπε ότι ακόμα και στις ευτυχέστερες περιπτώσεις η ελευθερία της άποψης χαρίζεται και δεν κατακτάται;».

Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι η «Ελευθεροτυπία» δεν υπήρξε ποτέ μυστρί, ούτε τάνκερ. Γι' αυτό και μπόρεσε να σεβαστεί τουλάχιστον τους βασικούς κανόνες της ενημέρωσης. Γι' αυτό και σήμερα δεν έχει τα απαιτούμενα οικονομικά αποθέματα που θα εξασφάλιζαν την ανέφελη μακροημέρευσή της.

Το ξέρω, τρεις μήνες απλήρωτος, όταν δεν έχεις άλλη δουλειά και πρέπει να ζήσεις οικογένεια, δεν είναι εύκολο πράγμα. Από την άλλη, όμως, η δημοσιογραφία είναι (δεν λέω λειτούργημα) ένα ειδικό επάγγελμα, που απαιτεί κάτι παραπάνω από υπομονή. Απαιτεί θυσίες. Ειδικότερα όταν το μέσο στην οποία την ασκείς σου δίνει τη δυνατότητα να νιώθεις πως είσαι ελεύθερος.

πηγή:Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Ποιά συμφέροντα θέλουν να κλείσουν την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΙΑ;

Για σκάνδαλο με τη μη χρηματοδότησή της κάνει λόγο η Ελευθεροτυπία σε άρθρο της στην έκδοση της Κυριακής. H επιχείρηση εκτιμά ότι τηρεί τις βασικές προυποθέσεις που επιβάλλουν οι όροι της αγοράς αλλά και το καλώς εννοούμενο τραπεζικό συμφέρον, ώστε να υποστηριχθεί πιστωτικά στο σχέδιο επιβίωσης που προτείνει. Στο άρθρο αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «η μη χρηματοδότηση αποτελεί σκάνδαλο, όπως σκάνδαλο αποτελεί και η χρηματοδότηση υπερχρεωμένων επιχειρήσεων ΜΜΕ ή άλλων».
Η Κυριακάτικη με σύνθημα «Κάποιοι θέλουν να κλείσει η Ελευθεροτυπία», αναδεικνύει το τεράστιο πρόβλημα δημοκρατίας που υπάρχει στο χώρο του Τύπου ενώ φιλοξενεί και δηλώσεις πολιτικών (Γλέζου, Τσίπρα, Λαλιώτη κ.α.) που στηρίζουν την εφημερίδα και κάνουν λόγο για πολιτικά παιχνίδια που..κρύβονται πίσω από την άρνηση χρηματοδότησης του φύλλου.
Την ίδια ώρα η Ένωση Τεχνικών Ελληνικής Ραδιοφωνίας και η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας εκφράζουν την συμπαράστασή τους προς τους εργαζόμενους της Ελευθεροτυπίας που αγωνίζονται για την καταβολή των δεδουλευμένων τους, για την διατήρηση των θέσεων εργασίας τους και για την πλήρη κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους.

Μόνο στους εργαζόμενους λέει οτι χρωστάει η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Η Χ Κ Τεγόπουλος και κατόπιν σχετικού ερωτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (μετά τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις) αφού ενημερώνει ότι «η εταιρία συνεχίζει την προσπάθεια της για να εξασφαλίσει την επαρκή χρηματοδότηση της και από άλλες τράπεζες» επισημαίνει ότι «οι ληξιπρόθεσμες οφειλές της εταιρείας την 02/11/2011 αφορούν ουσιαστικά και κυρίως τις υποχρεώσεις προς το προσωπικό , ύψους 3,2 εκ. Ευρώ» ενώ «οι λοιπές υποχρεώσεις τακτοποιούνται κανονικά»!..
Δηλαδή η Μάνια και ο Πολυκανδριώτης παραδέχονται πολύ απλά ότι είναι εντάξει απέναντι σε όλους τους άλλους, εκτός από τους εργαζόμενους της εφημερίδας στους οποίους χρωστάνε 3,2 εκατ. ευρώ! Φαίνεται πως ξεχνάνε πως εφημερίδα είναι μόνο οι εργαζόμενοι και χωρίς αυτούς δεν υφίσταται ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Και αυτό το αποδεικνύει πολύ απλά μια απεργία.

Απεργιακές κινητοποιήσεις στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Μετά από πολύωρη συνέλευση οι εργαζόμενοι στη Χ. Κ. Τεγόπουλος με ψήφους 273 οι εργαζόμενοι ψήφισαν να κηρυχθεί εντός των ημερών 24ωρη απεργία, ενώ 31 ζήτησαν να προχωρήσουν άμεσα από χθες σε απεργιακή κινητοποίηση. Το διασωματειακό θα αποφασίσει αν η απεργία θα γίνει την Παρασκευή, ή τη Δευτέρα, ενώ ταυτόχρονα η γενική συνέλευση το εξουσιοδότησε με απόφαση για 48ωρη απεργία σε ανοικτή ημερομηνία για να αποφευχθεί ένα πιθανό λοκ άουτ από την ιδιοκτησία.
Σε νομικό επίπεδο, κι άλλοι εργαζόμενοι θα καταθέσουν ασφαλιστικά μέτρα τα οποία θα εκδικαστούν από κοινού στις 16 Νοεμβρίου, προχωρώντας ταυτόχρονα σε επίσχεση εργασίας και προσφεύγοντας στην επιτροπή επίλυσης εργασιακών διαφορών του υπουργείου εργασίας. Νωρίτερα η διευθυντική ομάδα της «Ελευθεροτυπίας» είχε ζητήσει από όσους εργαζόμενοι μπορούν να συνεχίσουν να βγάζουν το φύλλο, χωρίς αλλαγές στην ιεραρχία μέχρι να βρεθεί μια λύση με το δάνειο. Η πρόταση αυτή δεν περπάτησε αντιθέτως πάρα πολλοί εργαζόμενοι ζήτησαν τις επόμενες μέρες, όταν θα κυκλοφορεί η εφημερίδα να γίνεται προσπάθεια να εκφράζεται η άποψή τους, και όχι αυτή της ιδιοκτησίας.
Στο χθεσινό φύλλο, η εκδότρια, σε κεντρικό άρθρο στην πρώτη σελίδα ανέφερε πως «η Νομική Υπηρεσία της Alpha “γνωμοδότησε αρνητικά για το δάνειο.”, παρά το γεγονός πως «είχαν διενεργηθεί οι σχετικοί έλεγχοι από την πλευρά της τράπεζας». Ταυτόχρονα έγραφε πως η Τράπεζα Πειραιώς κρατούσε «στο σύνολό τους μπλοκαρισμένα τα έσοδα της «Ελευθεροτυπίας» από τις πωλήσεις φύλλων, μέσω του πρακτορείου «Αργος». Μετά το άρθρο η τράπεζα Πειραιώς φαίνεται να δέχθηκε την αποδέσμευση του 25% των εσόδων από τις πωλήσεις της εφημερίδας.

Σε επιστολή της προς την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς η Χ. Κ. Τεγόπουλος αναφέρει

Σε συνέχεια σχετικού αιτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. (στο εξής η «Εταιρία») παραθέτει αυτούσιο το περιεχόμενο του από 1/11/2011 δημοσιεύματος της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ το οποίο έχει ως εξής:
«ΧΘΕΣ, 1η Νοεμβρίου 2011, ο πρόεδρος της ALPHA ΒΑΝΚ, Ι. Κωστόπουλος, γνωστοποίησε τηλεφωνικά στην εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου ότι η τράπεζα δεν θα χορηγήσει στην «Ελευθεροτυπία» το εγκεκριμένο -από τον Σεπτέμβριο- δάνειο, ύψους 8 εκατ. ευρώ. Η Νομική Υπηρεσία της ALPHA ΒΑΝΚ, όντας εκ των πραγμάτων ανώτερη του κ. Ι. Κωστόπουλου, αλλά και της Επιτροπής Χορηγήσεων, γνωμοδότησε αρνητικά για το δάνειο. Ολα αυτά συνέβησαν ενώ είχαν ήδη προωθηθεί προς την τράπεζα όλα τα απαιτούμενα έγγραφα για την πώληση και επαναμίσθωση (sales and lease back) του ιδιόκτητου κτηρίου της εφημερίδας (στη Μίνωος 10-16) και είχαν διενεργηθεί οι σχετικοί έλεγχοι από την πλευρά της τράπεζας. Οι ακριβείς λόγοι της αρνητικής εισήγησης για το δάνειο δεν έγιναν γνωστοί, καθώς ο κ. Κωστόπουλος έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα της εκδότριας Μάνιας Τεγοπούλου. Χθες επίσης, τελείως συμπτωματικά, άλλη μία τράπεζα -η Πειραιώς- ενημέρωσε το γενικό διευθυντή της «Χ.Κ. Τεγόπουλος», κ. Α. Πολυκανδριώτη, ότι κρατά στο σύνολό τους μπλοκαρισμένα τα έσοδα της «Ελευθεροτυπίας» από τις πωλήσεις φύλλων, μέσω του πρακτορείου «Αργος». Η ίδια η Πειραιώς παραδέχτηκε ότι καλύπτεται από τα μισά. Το γεγονός αυτό στοχεύει στον αποκλεισμό της δανειοδότησης της εφημερίδας από την Εθνική Τράπεζα και βλάπτει κυρίως την Πειραιώς. Πάνω από 800 εργαζόμενοι σε αναμονή.»
Σε σχέση με το ως άνω δημοσίευμα και κατόπιν σχετικού ερωτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η Εταιρία ενημερώνει ότι:
α) Το ανωτέρω δημοσίευμα παρέχει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σε σχέση με τις πρόσφατες εξελίξεις των αιτημάτων χρηματοδότησης της εταιρίας. Σε κάθε περίπτωση η εταιρία συνεχίζει την προσπάθεια της για να εξασφαλίσει την επαρκή χρηματοδότηση της και από άλλες τράπεζες.
β) οι ληξιπρόθεσμες οφειλές της εταιρείας την 02/11/2011 αφορούν ουσιαστικά και κυρίως τις υποχρεώσεις προς το προσωπικό , ύψους 3,2 εκ. Ευρώ. Οι λοιπές υποχρεώσεις τακτοποιούνται κανονικά.
γ) δεν υφίστανται στην παρούσα φάση άλλες πληροφορίες που κρίνονται απαραίτητες για την ορθή και πλήρη ενημέρωση του επενδυτικού κοινού. Σε περίπτωση που υπάρξουν, η Εταιρία όπως πάντα πράττει, θα προβεί στη σχετική ενημέρωση τόσο του επενδυτικού κοινού όσο και του ευρύτερου αναγνωστικού κοινού της εφημερίδας της.
Αναφορικά με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» σημειώνουμε ότι η η εταιρεία μετά την προφορική αρνητική απάντηση της ALPHA BANK για χρηματοδότηση 8 εκ. Ευρώ, επαναδιαπραγματεύεται τόσο με την ALPHA BANK όσο και με άλλες τράπεζες, ενώ θα συνεχίσει κανονικά την λειτουργία της .
Αθήνα 03/11/2011
To Διοικητικό Συμβούλιο

Έγκλημα δια του Τύπου δεν συντελείται μέσω των ιστολογίων - δικαστική απόφαση

«Εγκλημα διά του Τύπου δεν συντελείται στην περίπτωση των ιστολογίων». Η ανωτέρω δικαστική άποψη, επίκαιρη όσο ποτέ άλλοτε λόγω των συνεχών διώξεων των κατόχων blog πανελλαδικά, περιέχεται στο σκεπτικό του υπ' αριθμ. 64/2010 πολυσέλιδου βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηλείας, το οποίο αθώωσε τον δημοσιογράφο Μάκη Νοδάρο για ανάρτηση στο blog του που αφορούσε τον πρώην αντιδήμαρχο της Ζαχάρως.
Οπως αναφέρεται: «Το ιστολόγιο είναι μια τεχνική εφαρμογή στον παγκόσμιο ιστό και ειδικότερα μια ιστοσελίδα εν είδει προσωπικού ημερολογίου, ο κάτοχος-διαχειριστής του οποίου (blogger) καταγράφει και ανακοινώνει τις απόψεις του για διάφορα ζητήματα που αυτός επιλέγει. Είναι δημοσίως προσιτό θεωρητικά σε όλους τους χρήστες του Διαδικτύου, οι οποίοι ανταποκρινόμενοι στα..ερεθίσματα που λαμβάνουν από την ανάγνωση των απόψεων του κατόχου-διαχειριστή του ιστολογίου, δύνανται να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος και ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια, τα οποία είναι επίσης αναγνώσιμα. Ο κάτοχος-διαχειριστής έχει την τελική δυνατότητα με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης να επιλέγει τους αναγνώστες του ιστολογίου του και ακόμη να αποφασίζει αυτός αν και ποιοι από τους αναγνώστες επιτρέπεται να ανακοινώσουν τα δικά τους σχόλια σε αυτό».
«Επομένως, το ιστολόγιο είναι ένα διαδραστικό μέσο επικοινωνίας αόριστου αριθμού προσώπων και στο σημείο αυτό διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν τα μέσα ενημέρωσης στο Διαδίκτυο, διότι η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κύριο και τους δημοσιογράφους του μέσου ενημέρωσης αλλά από τους χρήστες του Διαδικτύου, οι οποίοι είναι αναγνώστες του ιστολογίου».
«Το γεγονός ότι ο κάτοχος-διαχειριστής του ιστολογίου δεν υποχρεούται να χρησιμοποιεί τα αληθινά στοιχεία του αλλά δύναται να εμφανίζεται στους αναγνώστες του χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, ούτως ώστε κανείς από τους επισκεπτόμενους το ιστολόγιό του να μη γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα, δεν αναιρεί τον χαρακτηρισμό του ιστολογίου ως ηλεκτρονικού εντύπου, διότι άλλωστε και στα γραπτά έντυπα παραδοσιακής μορφής είναι συνήθης η αρθρογραφία με ψευδώνυμο».
Και σε άλλο σημείο τονίζεται: «Ελλείψει νομοθετικής ρύθμισης και νομολογιακής επίλυσης του υπό έρευνα ζητήματος, η αντιμετώπιση του αναφυέντος κενού νόμου επιτυγχάνεται με αναλογική εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας, τόσο σε επίπεδο ουσιαστικού όσο και σε επίπεδο δικονομικού ελέγχου».
«Στο ιστολόγιο δεν υπάρχει η συνήθης ιεραρχική δομή οργάνωσης που απαντάται στα παραδοσιακά έντυπα, δηλαδή δεν υπάρχει ιδιοκτήτης, εκδότης, διευθυντής, συντάκτης, ούτε απαντώνται τα αντίστοιχα πρόσωπα που προβλέπει ο Νόμος 1178/1981 για τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς».

-από τον ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟ / Ελευθεροτυπία

Ένας χρόνος χωρίς την “Α”...

Μετά από 58 χρόνια αδιάλειπτης κυκλοφορίας, στις 26 Οκτωβρίου του 2010 κρεμάστηκε στα περίπτερα το τελευταίο φύλλο της Απογευματινής. Λίγο προτού η διοίκηση της επιχείρησης σταματήσει το τυπογραφείο και καταθέσει την αίτηση πτώχευσης, και ενώ οι (ήδη τότε επί τρεις μήνες) απλήρωτοι εργαζόμενοι καταβάλαμε τιτάνιο αγώνα για τη διάσωση της ιστορικής εφημερίδας.

Ένα χρόνο μετά, και ενώ η Δικαιοσύνη απέρριψε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο το αίτημα της “Εκδόσεις Απογευματινή ΑΕ”, ο αγώνας μας συνεχίζεται, μέχρι την τελική δικαίωση. Ένα χρόνο μετά, είμαστε ακόμη εδώ, εξακολουθώντας να δίνουμε τη μάχη για τα δικαιώματα μας, τα δεδουλευμένα μας και τις ζωές μας. Για την εφημερίδα που εμείς οι εργαζόμενοι της αγαπήσαμε πραγματικά, περισσότερο από το διευθύνοντα σύμβουλο της “Εκδόσεις Απογευματινή ΑΕ” κ.Κώστα Σαραντόπουλο, ο οποίος για να γλυτώσει τα ψίχουλα των δεδουλευμένων και τα λεφτά των αποζημιώσεων, δε δίστασε να βάλει λουκέτο σε ένα μαγαζί με μεγάλη ιστορία στον τύπο.

Η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών το καλοκαίρι ήταν πραγματικός κόλαφος για τον κ.Σαραντόπουλο, αφού το δικαστήριο έκρινε ότι η επιχείρηση “υπέβαλε την αίτηση περί κηρύξεως της σε πτώχευση καταχρηστικά με αποκλειστικό σκοπό να αποφύγει με αθέμιτο και δόλιο τρόπο την εκπλήρωση των οικονομικών της υποχρεώσεων , αποκλειστικά και μόνο προς τους εργαζόμενους”. Η Δικαιοσύνη απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς της εταιρείας, καυτηριάζοντας τις μεθοδεύσεις του κ.Σαραντόπουλου, και υιοθετώντας πλήρως τις θέσεις των εργαζομένων. Και είμαστε βέβαιοι ότι και στο Εφετείο θα δικαιωθούμε πανηγυρικά, και οι Έλληνες δικαστές θα αποδείξουν για μία ακόμη φορά ότι σε αυτή τη χώρα τελικά υπάρχει Δικαιοσύνη.
Οι εργαζόμενοι της Απογευματινής συνεχίζουμε εν τω μεταξύ με αγωγές και ποινικές διώξεις κατά του διευθύνοντα συμβούλου (και πραγματικού ιδιοκτήτη) της “Εκδόσεις Απογευματινή ΑΕ” κ.Σαραντόπουλου, διεκδικώντας όσα μας οφείλει. Αναμένουμε επίσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μετά από τόσους μήνες, να φέρει αποτελέσματα η έρευνα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, στο οποίο ήδη από τον περασμένο Απρίλιο έχει γίνει καταγγελία, για ύποπτες οικονομικές κινήσεις της επιχείρησης και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Τον τελευταίο αυτό χρόνο δώσαμε μία σκληρή μάχη, σε συνδικαλιστικό και νομικό επίπεδο. Αντιμετωπίσαμε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως το να ετοιμάζουμε οι απλήρωτοι εργαζόμενοι την εφημερίδα στις 28 Οκτωβρίου για τύπωμα και ο κ.Σαραντόπουλος να τη σταματά με προφορική εντολή στο πιεστήριο, ή να στέλνει στις 9 Νοεμβρίου άτομο να... κατεβάσει το γενικό. Συνεχίσαμε να πηγαίνουμε στα γραφεία μας καθημερινά. Εκδώσαμε (παρόλο που ο κ.Σαραντόπουλος προσπάθησε να μας σταματήσει) στις 22 Νοεμβρίου και στις 13 Δεκεμβρίου δύο φύλλα της “Απογευματινής των Εργαζομένων”, τα οποία έγιναν ανάρπαστα, αφού οι πολίτες αγκάλιασαν την προσπάθεια μας. Κερδίσαμε κάθε δικαστήριο, που είχαμε μπροστά μας, αλλά ακόμη δεν έχουμε πάρει τα χρήματα μας, τα δεδουλευμένα ενός έτους και τριών μηνών, δώρα, επιδόματα και αποζημιώσεις. Και επειδή η επιχείρηση δεν μας έχει απολύσει, αλλά μας κρατά εγκλωβισμένους, εργαζόμενους-ανέργους, δεν έχουμε λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας, παρά το σχετικό αίτημα μας. Πολλοί από εμάς παλεύουμε ακόμη και σήμερα, για να βρούμε δουλειά, για να λάβουμε μία πετσοκομμένη σύνταξη, για να ζήσουμε μωρά παιδιά, για να επιβιώσουμε.

Τον τελευταίο αυτό χρόνο αγωνιστήκαμε όλοι μαζί, αγαπηθήκαμε, τσακωθήκαμε, κλάψαμε και παλέψαμε. Χάσαμε ένα δικό μας άνθρωπο, τον τεχνικό Βασίλη Νικολάου, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, καθώς η ευαίσθητη καρδιά του δεν άντεξε τη στενοχώρια. Καλωσορίσαμε όμως στην “οικογένεια μας” και πέντε νέα μέλη, τα μωρά τεσσάρων συναδέλφων που ήρθαν στη ζωή το 2011. Και αναμένουμε τρία ακόμη γεννητούρια. Γιατί η ζωή συνεχίζεται. Το ίδιο και οι αγώνες.

Μέχρι την τελική δικαίωση, που (ελπίζουμε) δεν θα αργήσει...

ΥΓ. Θα ήταν παράλειψη, ένα χρόνο μετά, να μην ευχαριστήσουμε για μία ακόμη φορά τη διευθύντρια μας, Γιώτα Αντωνοπούλου. Όχι μόνο γιατί τήρησε από την πρώτη στιγμή την πιο ηθική στάση, αλλά και γιατί εάν είχαν εισακουστεί οι εκκλήσεις της από την ιδιοκτησία της επιχείρησης, η Απογευματινή θα ήταν ακόμη ανοιχτή, με όπλο της την αγάπη όλων ημών των εργαζομένων.
πηγή:Εργαζόμενοι στην "Απογευματινή