Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφημερίδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εφημερίδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

22 Ιουλ 2013

Αναστολή έκδοσης για την εφημερίδα News

Μετά από 8 μήνες κυκλοφορίας
Ανέστειλε την κυκλοφορία της η εβδομαδιαία εφημερίδα News. Η εφημερίδα είχε κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο και μετά από 8 μήνες ανέστειλε την έκδοσή της. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες οι πωλήσεις τον τελευταίο καιρό είχαν πέσει σημαντικά με τα έξοδα να αυξάνονται! Οι εργαζόμενοι είναι αναστατωμένοι, ωστόσο  όπως ακούγεται, έχει πέσει ήδη στο τραπέζι πρόταση για νέα έδοση απο τον Σεπτέμβριο! Τις επόμενες μέρες θα γίνουν κάποιες αλλαλές σε ότι αφορά τους συνεργάτες της εφημερίδας, αφού σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες  για να μη χάσουν τη δουλειά τους θα μετακινηθούν στο περιοδικό You.
Πηγή: parapolitika

23 Ιαν 2012

Αλλαγές εταιριών που εκδίδουν τίτλους εφημερίδων

Έντονη είναι τον τελευταίο καιρό η τάση της αλλαγής εταιρειών που εκδίδουν τους τίτλους των εφημερίδων. Η “Χ. Κ. Τεγόπουλος” στην αίτησή της μιλάει για τη διατήρηση του τίτλου “μέσα από ένα νέο εταιρικό σχήμα με συμμετοχή νέων μετόχων”.


Στην “Καθημερινή” έγινε απόσχιση κλάδου και ήδη η εφημερίδα κυκλοφορεί από την εταιρεία “Καθημερινές εκδόσεις” και ενώ τα περιοδικά του ομίλου μετακινήθηκαν στον εκδοτικό οίκο “explorer». Οι εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν στη νέα εταιρεία χωρίς αλλαγές στο εργασιακό τους καθεστώς.

Λίαν, προσφάτως η «Εξέδρα» από την «RateNews ΑΕ» στη “RateNews ΕΕ», ενώ πριν από ένα χρόνο το «Έθνος» μετακόμισε από τη μητρική εταιρεία του Πηγάσου στις «Εκδόσεις Έθνος» (πρώην Ροδον ΑΕ») Είναι δε χαρακτηριστικό πως πλέον οι 3 εφημερίδες του ομίλου εκδίδονται από διαφορετικές εταιρείες, δηλαδή εκτός από τη μετακίνηση του «’Εθνους» η «Ημερήσια» εδώ και χρόνια κυκλοφορεί από την «Ημερησία ΑΕΕ», ενώ το «Goal News» εκδόθηκε απευθείας από θυγατρική, τη «Sport Plus».

Η κεντρική ιδέα συνήθως είναι πως ο τίτλο είναι σε κάποια εξωχώρια εταιρεία, όπως συνέβαινε με την περίπτωση του Sportime» με τους ιδιοκτήτες του να αλλάζουν κάθε τόσο εταιρείες αφήνοντας «τρύπες» παντού. Μετά το μοντέλο με την περίπτωση του «Ελεύθερου Τύπου» άλλαξε. Ο τίτλος από τη Γιάννα Αγγελοπούλου πουλήθηκε στους Δ. Μπενέκο και Α. Σκαναβή και η εφημερίδα κυκλοφόρησε από άλλη εταιρεία με το 1/3 του προσωπικού. Μέσα σε δύο χρόνια ο τίτλος του «Ελεύθερος Τύπου» άλλαξε 3 εταιρείες, από τη «DBAS Εκδοτική» στην «Ελεύθερος Τύπος Εκδοτική» , στη και λίαν συντόμως στη SABD εκδοτική».

Κάθε περίπτωση αλλαγής εταιρείας με τη διατήρηση του τίτλου στη ζωή είναι ξεχωριστή περίπτωση, το προφανές όμως για τα μεγάλα συγκροτήματα είναι πως ευνοεί ενδεχόμενες συγχωνεύσεις.


“Παρόν” 22.01.2012

17 Ιαν 2012

300 000 φύλλα "έκοψε" το διαδίκτυο απο την κυκλοφορία των εφημερίδων το 2011

Τεράστιες απώλειες στην κυκλοφορία τους κατέγραψαν οι εφημερίδες το 2011, δείχνοντας το δυσοίωνο μέλλον του Τύπου – και – στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα η ... επισκεψιμότητα των portals κατέγραψε εκρηκτική άνοδο, με το κοινό να δείχνει την τάση να αναζητά ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο. Συγκεκριμένα, οι ελληνικές εφημερίδες υπέστησαν ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα την χρονιά που έφυγε, καθώς σημείωσαν πτώση στις πωλήσεις που φτάνει το 18 %, κάτι που μεταφράζεται σε απώλειες 299.944 φύλλων.

Συνολικά οι πωλήσεις το 2011 έφτασαν κατά μέσο όρο τα 1.494.043 φύλλα. Οι κυριακάτικες έχασαν το 10 % των αναγνωστών τους, με μέσες πωλήσεις 800.422 φύλλων. Οι απογευματινές έχασαν 33.787 φύλλα, οι πρωινές έχασαν το 25 % του κοινού τους και οι λοιπές εβδομαδιαίες έχασαν 62.997 φύλλα. Μεγάλες απώλειες επίσης κατέγραψαν και οι αθλητικές εφημερίδες, ύψους 17 %. Ταυτόχρονα όμως μέσα στο 2011 παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του κοινού που στράφηκε στο διαδίκτυο για την ενημέρωσή του. Με την Ελλάδα να περνά δύσκολες ώρες, με τις εξελίξεις να τρέχουν από λεπτό σε λεπτό, οι Έλληνες επιλέγουν το διαδίκτυο και τα ενημερωτικά sites για την ενημέρωσή τους, που δε μπορεί πια να περιμένει μέχρι το επόμενο πρωί ή τα δελτία των 20:00.

Ασφαλώς όλα τα παραπάνω δεν είναι «ελληνικό φαινόμενο». Μεγάλες και ιστορικές εφημερίδες του κόσμου βλέποντας τις απώλειες να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο, κατάλαβαν από νωρίς την μεγάλη δύναμη και ώθηση του διαδικτύου. Στράφηκαν στα portal τους, αναβαθμίζοντάς τα και πετυχαίνοντας να κρατήσουν ή ακόμα και να αυξήσουν τους αναγνώστες τους.

17 Νοε 2011

Οι εγκλωβισμένοι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας

Πριν από τριάντα έξι χρόνια και τέσσερις μήνες εκδόθηκε η “Ελευθεροτυπία” ως η εφημερίδα των συντακτών. Το εγχείρημα δεν πέτυχε , γρήγορα εγκαταλείφθηκε άλλα η εφημερίδα συνέχισε το δρόμο της. Αδέσμευτη, μαχητική, πλουραλιστική, έφερε έναν άλλο αέρα στην ενημέρωση. Ανέδειξε και συνεχίζει να αναδεικνύει φωνές και απόψεις που δεν έβρισκαν άλλο διέξοδο να βγουν στην δημοσιότητα.
Σήμερα τριάντα έξι χρονια και τέσσερεις μήνες μετα η εφημερίδα των συντακτών γίνεται και πάλι η εφημερίδα των εργαζομενων της. Κι αυτό γιατί οι 850 εργαζόμενοι της παρα το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτοι, με τον μέλλον τους αβέβαιο και άμεσα εξαρτημένο από ένα αόρατο σχέδιο εξυγίανσης με δραστικές περικοπές και ένα τραπεζικό δάνειο που δεν ήρθε, αυτοί την κρατούν ζωντανή και στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης με την αδιάλειπτη εργασία τους.

Ποσο θα κρατήσει αυτό; Υπάρχουν όρια, υπάρχουν αντοχές, υπάρχει αξιοπρέπεια... Η ελπίδα πεθάνει τελευταία αλλα κι αυτή πλέον έχει εγκαταλείψει τους περισσότερους. Τι απομένει; Ο αγώνας για την επιβίωση των εργαζομενων και της εφημερίδας. Oμως αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατος.

ΟΙ εργαζόμενοι έβαλαν και βάζουν πλάτη. Χωρίς να παραγνωρίζουν την εργασιακή ασφάλεια δεκαετιών, σήμερα είναι οι πρώτοι και οι μοναδικοί που υφίστανται τα αποτελέσματα μιας διοικητικής και οικονομικής στρατηγικής, που έκλεινε για πολλά χρονια τα ματια της στο μέλλον.

Είναι εγκλωβισμένοι, είναι όμηροι παραλείψεων η λαθεμένων εκδοτικών – επιχειρηματικών κινήσεων και επιλογών αλλά και τραπεζικών συμφερόντων - σκοπιμοτήτων. Είναι εγκλωβισμένοι μεταξύ μιας απλήρωτης και αβέβαιης εργασίας και μιας αγοράς εργασίας, που πριμοδοτεί την ανεργία.

Καταστάσεις σαν τη σημερινή έπρεπε να προβλεφθούν και να γίνουν τα αμέσως προηγούμενα χρονια κινήσεις σωτηριας και εξυγίανσης με την εφημερίδα σε λειτουργία και με τους εργαζομενους να αμείβονται. Με την εφημερίδα όταν ήταν ακόμα οικονομικά διασφαλισμένη και ισχυρή απέναντι στις επιθέσεις εκείνων, που θέλουν να την δουν, να σταματήσει να κυκλοφορεί επειδή ενοχλεί με την φωνή της.

Οι εργαζόμενοι παρότι είναι οι μονοι που δεν ευθύνονται για την σημερινή οικονομική κατάσταση κλήθηκαν από το Καλοκαίρι και μετα να δουλεύουν απλήρωτοι και να αποδεχθούν ως μονη οδό σωτηριας για την εφημερίδα ένα σχέδιο εξυγίανσης , που συντάχθηκε από τεχνοκράτες ερήμην των εργαζομενων.

Ενα σχέδιο το οποιο ποτε δεν συζητήθηκε με τους εργαζομενους, παρότι υπάρχουν νομοι που καθιστούν υποχρεωτική την συμμετοχη και την ουσιαστική ενημέρωση τους σε τέτοιες διαδικασίες.

Ενα σχέδιο που προβλέπει δραστική περικοπή του μισθολογικού κόστους με μαζικές αποχωρήσεις εργαζομενων και με μονο κίνητρο ότι θα πάρουν την αποζημίωση τους. Δηλαδή το δικαίωμα στην αποζημίωση εμφανίσθηκε ως το μοναδικό κίνητρο και ως παραχώρηση... Και κλήθηκαν οι εργαζόμενοι να το αποδεχθούν απλήρωτοι και να φύγουν, υπό υπό την προειδοποίηση ότι αν δεν πετύχει αυτό το σχέδιο δεν υπάρχει άλλος δρόμος.... Μια προειδοποίηση που λειτουργεί ούτως η άλλως σαν απειλή..

Οι εργαζόμενοι κρατάνε την εφημερίδα ζωντανή και θα συνεχίσουν. Ομως μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούν παρα να αγωνισθούν για τα στοιχειώδη. Τα δεδουλευμένα τους, το εργασιακό τους μέλλον, τα εργασιακά τους δικαιώματα την αξιοπρέπεια τους. Ηδη έχουν κάνει μια απεργία και εξήγγειλαν μια ακόμα ενώ κινούνται και νομικά. Παράλληλα έχουν καταστήσει σαφές ότι σε ότι τους αφορά η εφημερίδα θα παραμείνει ζωντανή και στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης αλλα αυτό δεν μπορεί να γίνει εις βάρος τους. Η λύση ανήκει στην διοίκηση και πρέπει να είναι λύση βιώσιμη. Οι εργαζόμενοι δεν εργάζονται από χόμπι... Δεν εργάζονται στον χώρο της ενημέρωσης επειδή δεν έχουν τι άλλο να κάνουν στη ζωη τους...

Πηγή enet.gr

6 Νοε 2011

Ψωμί, παιδεία, ελευθεροτυπία!

Του ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΥΡΙΓΟΥ
Η απουσία της «Ελευθεροτυπίας» από τα περίπτερα, την Παρασκευή, ανησύχησε πολύ κόσμο.

Γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό δεν αποτελούν μυστικό, έχουν περάσει στην κοινή γνώμη, πόσω μάλλον στους αναγνώστες της.

Ενας απ' αυτούς, ο πολύ αγαπητός μου Θάνος Μικρούτσικος, με πήρε τηλέφωνο την Παρασκευή για να μάθει τι ακριβώς συνέβαινε.

«Είναι κάποια απεργία ή κάτι χειρότερο;» με ρώτησε.

- Προς το παρόν είναι μόνο μια απεργία. Για αργότερα δεν μπορώ να σου εγγυηθώ, του απάντησα.

«Και ποια είναι τα αιτήματά σας;».

- Ελα ντε, ποια είναι τα αιτήματά μας... Υποθέτω να πληρωθεί το προσωπικό, που κάνει να παίρνει λεφτά τριών μηνών. Τι άλλο;

«Και από ποιον τα ζητάτε;».

- Μα από τη Μάνια, η οποία βέβαια την Τρίτη που της έκοψαν το δάνειο ήθελε να διακόψει την έκδοση της εφημερίδας, γιατί δεν έχει λεφτά να πληρώσει. Και της αλλάξαμε εμείς γνώμη, λέγοντας ότι πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες.

«Δηλαδή, μου λες ότι κάνετε απεργία στον εαυτό σας, ή κάνω λάθος;».

- Κάπως έτσι, τι να λέμε τώρα...

****

Το κακό με αυτή την απεργία στην «Ελευθεροτυπία» είναι ότι πράγματι νιώθουμε πως στράφηκε εναντίον μας. Οχι τόσο γιατί όσοι πιέσαμε τη Μάνια να συνεχίσει εμφανιστήκαμε την άλλη μέρα ανακόλουθοι, αλλά κυρίως γιατί πολλοί από μας μετά από 30 ή και 35 χρόνια σ' αυτή την εφημερίδα σήμερα αισθανόμαστε ότι είναι και δικιά μας. Και ειλικρινά τρομάζουμε στην ιδέα ότι σε λίγο καιρό μπορεί να μείνουμε μόνοι. Δηλαδή χωρίς την «Ελευθεροτυπία» και ως εφημερίδα και ως έννοια:

Τις περισσότερες φορές ένας τίτλος δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ασε που πυκνά συχνά άλλα υποδηλώνει και περί άλλου πρόκειται. Ομως για την «Ελευθεροτυπία» μπορεί να πει κανείς ότι από το καλοκαίρι του '75, που κυκλοφόρησε, ήταν σχεδόν όνομα και πράγμα. Με αρκετές άτυχες στιγμές, ή και περιόδους, δεν λέω, αλλά με μια σταθερή εμμονή στα δικαιώματα του δημοσιογράφου να γράφει ελεύθερα την άποψή του, ακόμα και αν αυτή είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τη δική της γραμμή.

Και μετά είναι και κάτι άλλο. Οπως θα θυμούνται μερικοί, τον Ιούλιο του '75 η «Ελευθεροτυπία» κυκλοφόρησε ως «η εφημερίδα των συντακτών» πράγμα που στη συνέχεια, όταν αποδείχθηκε πως οι δημοσιογράφοι δεν είχαν καμία σχέση με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, χλευάστηκε με τον πιο έντονο τρόπο. Αλλ' αυτό τελικά ήταν λάθος. Γιατί η «Ελευθεροτυπία» μπορεί να μην ανήκε πράγματι στους δημοσιογράφους της, αλλά εν τέλει αποδείχθηκε ότι ήταν ο παράδεισός τους!

Τις προάλλες μια καλή συνάδελφος, με την οποία άνοιξα αυτή τη συζήτηση, προσπάθησε να κάνει τη δικηγόρο του διαβόλου: «Μην ξεχνάς ότι και η δικιά μας εφημερίδα έχει παίξει τα παιχνιδάκια της, για να μην πω τις παιχνιδάρες της» μου είπε. Αναφερόταν στην περίοδο του εκσυγχρονισμού, όπου πράγματι παρατηρήθηκαν αρκετές δυσκολίες τόσο με τους δημοσιογράφους όσο και με το αναγνωστικό κοινό.

«Ακόμα και τότε», της υπενθύμισα, «όμως, όποιος ήταν αποφασισμένος να το παλέψει, δεν έχασε τίποτα από το δικαίωμά του να εκφράζεται ελεύθερα. Με γκρίνιες ή και με καβγάδες, πολλές φορές, αλλά ποιος είπε ότι ακόμα και στις ευτυχέστερες περιπτώσεις η ελευθερία της άποψης χαρίζεται και δεν κατακτάται;».

Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι η «Ελευθεροτυπία» δεν υπήρξε ποτέ μυστρί, ούτε τάνκερ. Γι' αυτό και μπόρεσε να σεβαστεί τουλάχιστον τους βασικούς κανόνες της ενημέρωσης. Γι' αυτό και σήμερα δεν έχει τα απαιτούμενα οικονομικά αποθέματα που θα εξασφάλιζαν την ανέφελη μακροημέρευσή της.

Το ξέρω, τρεις μήνες απλήρωτος, όταν δεν έχεις άλλη δουλειά και πρέπει να ζήσεις οικογένεια, δεν είναι εύκολο πράγμα. Από την άλλη, όμως, η δημοσιογραφία είναι (δεν λέω λειτούργημα) ένα ειδικό επάγγελμα, που απαιτεί κάτι παραπάνω από υπομονή. Απαιτεί θυσίες. Ειδικότερα όταν το μέσο στην οποία την ασκείς σου δίνει τη δυνατότητα να νιώθεις πως είσαι ελεύθερος.

πηγή:Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

16 Οκτ 2011

Αγανακτούν και το... τυπώνουν

Η απάντηση σε όλα τα τζιμάνια που εξακολουθούν να προφητεύουν το τέλος των εφημερίδων είναι μία και μοναδική: «Occupied Wall Street Journal».

Η δωρεάν εφημερίδα δηλαδή των αγανακτισμένων, που από τις 17 Σεπτεμβρίου κατέλαβαν την καρδιά του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, τη Wall Street.
Εχει ήδη κυκλοφορήσει δύο τετρασέλιδα φύλλα, με αρχικό τιράζ 50.000 αντιτύπων, στα οποία προστέθηκαν αργότερα, λόγω ζήτησης, άλλα 20.000. Οσο για τη χρηματοδότηση, εξασφαλίσθηκε από δωρεές, που ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Στα τέλη του περασμένου μήνα, συγκροτήθηκε μια επιτροπή για να αναζητήσει 12.000 δολάρια. Το αποτέλεσμα; Μάζεψε 75.000 δολάρια κι ακόμη συνεχίζει!
«Θέλαμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο, κάτι καλογραμμένο, κάτι που να προσφέρει μια χειροπιαστή εμπειρία του αγώνα μας», δηλώνει τώρα ο Αρούν Γκούπτα, εκ των υπευθύνων της «Occupied Wall Street Journal». Και συμπληρώνει ο Κρίστοφερ Γκουέρα, εκ των οργανωτών της κατάληψης: «Πολύς κόσμος λέει ότι πεθαίνουν οι εφημερίδες, αλλά το γεγονός ότι την κρατάς στα χέρια σου και τα χέρια σου λερώνονται με μελάνι σού υπενθυμίζει ότι αυτό που κάνεις είναι αληθινό».
Η θεματολογία της εφημερίδας περιστρέφεται γύρω απ' τον αγώνα ενάντια στον ληστρικό καπιταλισμό και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει απ' τις σελίδες της η ελληνική εμπειρία. Φιγουράρει φάτσα κάρτα σε πρωτοσέλιδο άρθρο του πρώτου φύλλου, με τίτλο «Learning from the World». Οι συντάκτες του κομματιού είχαν περάσει απ' τα μέρη μας το καλοκαίρι και θυμούνται ότι ο κόσμος τούς ρώταγε επανειλημμένα τι γίνεται στις ΗΠΑ και πότε θα ξεσηκωθούν εκεί οι πολίτες. «Τώρα μπορούμε να απαντήσουμε», σημειώνουν. «Τώρα πήραμε μπρος!»

πηγή: Ελευθεροτυπία

27 Σεπ 2011

Η ΔΟΔ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ


Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων, μετά από τις τελευταίες αποκαλύψεις για τις πιέσεις που ασκήθηκαν σε δημοσιογράφους προκειμένου να αποκαλύψουν τις πηγές των πληροφοριών τους, καταγγέλλει τη βρετανική Μητροπολιτική Αστυνομία η οποία επιχείρησε να κάνει χρήση του νόμου 1989 «περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών».


Σύμφωνα με αποκαλύψεις στα ΜΜΕ, την περασμένη εβδομάδα, η Scotland Yard επιχείρησε να εξαναγκάσει την εφημερίδα «Guardian», να αποκαλύψει την πηγή των πληροφοριών, που δημοσίευσε σε άρθρο για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών, κάνοντας χρήση του νόμου περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών. Η είδηση αυτή προκάλεσε την κατακραυγή των δημοσιογράφων και των πολιτικών, οι οποίοι σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησαν να παρέμβει ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός της χώρας.


«Όταν επιχειρείται να μεταβάλλουν δημοσιογράφους σε πληροφοριοδότες της αστυνομίας πρόκειται για προφανή κατάχρηση εξουσίας», δήλωσε ο Αρνε Κόενιγκ, Πρόεδρος της ΕΟΔ και συνέχισε «δεν εκπλήσσομαι που όλοι καταδικάζουν αυτό το μέτρο, το οποίο απηχεί αντιλήψεις καθεστώτων αστυνομικού κράτους και γι’ αυτό στηρίζουμε κάθε προσπάθεια κατάργησής του».


Η εφημερίδα «Guardian» το 2008, αποκάλυψε το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών στο οποίο συμμετείχαν δημοσιογράφοι της αρχαιότερης βρετανικής εφημερίδας «News of the world», ιδιοκτησίας Rupert Murdoch . Η εφημερίδα έκλεισε τον περασμένο Ιούλιο, όταν αποκαλύφθηκε η παράνομη παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων χιλιάδων πολιτών, στους οποίους περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, η βασιλική οικογένεια αλλα και οι οικογένειες θυμάτων εγκληματικών πράξεων και τρομοκρατικών επιθέσεων.


Η Μητροπολιτική Αστυνομία ξεκίνησε τη σχετική έρευνα για τις τηλεφωνικές υποκλοπές, όταν πλέον είχε φανερωθεί η αποτυχία της να ερευνήσει τις αρχικές αποκαλύψεις της «Guardian», σχετικά με τις παράνομες πρακτικές της «News of the World».


Στις αρχές αυτού του μήνα η αστυνομία ανέκρινε την Amelia Hill, ρεπόρτερ του «Guardian», ύστερα από τη δημοσίευση ενός άρθρου που αποκάλυπτε τη σύλληψη του James Desborough , καλλιτεχνικού συντάκτη της «News of the World», στο πλαίσιο των ερευνών της αστυνομίας για τις παράνομες υποκλοπές.


Η ΔΟΔ στηρίζει την Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων Βρετανίας και Ιρλανδίας (NUJ), η οποία καταγγέλλει το κυνήγι των δημοσιογράφων, που έχει εξαπολύσει η αστυνομία, και την πρόσφατη ενέργεια με την οποία παραβιάζονται οι βασικές αρχές της δημοσιογραφίας.


«Η προστασία του δημοσιογραφικού απορρήτου αποτελεί βασική αρχή, όπως έχει επανειλημμένα αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επίσης, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ελευθερίας του Τύπου και η Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων Βρετανίας και Ιρλανδίας (NUJ), θα το υπερασπιστεί με κάθε τρόπο», δήλωσε η Michelle Stanistreet, Γενική Γραμματέας της Ένωσης και συνέχισε: «Το 2007 το δικαστήριο απεφάνθη ότι οι δημοσιογράφοι και οι πηγές τους, προστατεύονται από το άρθρο 10 του Νόμου περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όταν αφορά πληροφορίες, οι οποίες έχουν ήδη διαρρεύσει. Η χρήση του Νόμου περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών συνιστά επαίσχυντη απόπειρα καταστρατήγησης της απόφασης του δικαστηρίου».


Η εφημερίδα «Guardian» χθες, δημοσιοποίησε ανακοίνωση του γραφείου του ανωτάτου δικαστικού λειτουργού της Βρετανίας. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι προκειμένου να δοθεί συνέχεια στην υπόθεση πρόκειται να εκδοθεί απόφαση με την οποία θα κρίνεται κατά πόσον η επίκληση του νόμου περί «απορρήτων κρατικών πληροφοριών» από την αστυνομία, εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.


Αναζητήστε το πλήρες κείμενο στα αγγλικά http://europe.ifj.org/en/articles/ifj-joins-protest-against-threat-to-confidentiality-of-sources-from-police-in-uk

10 Αυγ 2011

Οι εφημερίδες αρνούνται να πεθάνουν!

του Χρήστου Ξανθάκη
Σιχαίνομαι ν' ακούω για «δεινόσαυρους»! Το ακούω όλο το χρόνο για συγκροτήματα και μουσικούς κι ύστερα έρχεται το καλοκαίρι και πάνε 70.000 κόσμος στον Ρότζερ Γουότερς και στους Πυξ Λαξ. Αλλά δεν είναι μόνο οι νότες, όπου ανθεί ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός. Είναι και οι εφημερίδες.
Χρόνια τώρα οι κοινωνοί των ιστοσελίδων, των blogs, του facebook και του twitter, προαναγγέλλουν ότι δεν είναι μακριά η μέρα που θα βρεθεί και για μας μια θέση στα μουσεία. Κι ύστερα θα βασιλεύσει απόλυτη ευτυχία στο βασίλειο των media...
Εν τω μεταξύ, στις ώρες, μέρες και εβδομάδες του πραγματικού κόσμου, οι εφημερίδες αρνούνται να πεθάνουν. Οπως δεν πέθανε το θέατρο όταν γεννήθηκε το σινεμά, όπως δεν απεβίωσε το ραδιόφωνο όταν είδε το φως της ημέρας η τηλεόραση.
Και γιατί δεν λένε «αντίο» οι εφημερίδες; Γιατί δεν πεθαίνει το ρεπορτάζ! Κι αν ψάχνετε αποδείξεις επ' αυτού, δεν έχετε παρά να δείτε την ενενηντάλεπτη ταινία «Page One: Inside the New York Times» του σκηνοθέτη Αντριου Ρόσι. Προβάλλεται εδώ και μερικές ημέρες στις ΗΠΑ και αν..την ψάξετε προσεκτικά στο Διαδίκτυο, όλο και κάποιες σκηνές της θα βρείτε για μια πρώτη γεύση.Περί ντοκιμαντέρ πρόκειται, αλλά με μια ισχυρή δόση ριάλιτι. Ο Ρόσι βλέπετε και οι συνεργάτες του πήραν την άδεια να στριμώξουν επί ένα ολόκληρο δωδεκάμηνο τις κάμερές τους στα γραφεία των «New York Times». Μια φορά κι έναν καιρό είχε πάει εκεί ο σκηνοθέτης για άλλη υπόθεση και όπως καθόταν κι έβλεπε γύρω του το ανθρώπινο μελίσσι να βουίζει, τον χτύπησε κατακούτελα η έμπνευση! «Κατάλαβα», λέει σήμερα, «ότι εδώ είναι το στόρι.

Εβλεπα όλη αυτή τη δραστηριότητα των συντακτών και σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να μιλήσω για τη δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους σε μια περίοδο μεγάλων κινδύνων αλλά και μεγάλων ευκαιριών».Ξεκινώντας κάπως έτσι, κατάφερε να κινηματογραφήσει μικρές και μεγάλες στιγμές ενός κολοσσιαίου οργανισμού. Του δημοσιογραφικού οργανισμού που καθορίζει εδώ και 120 έτη το ειδησεογραφικό τοπίο τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε μεγάλο μέρος της πολιτισμένης υφηλίου. Με πάνω από 100 Πούλιτζερ στο ενεργητικό τους, οι «New York Times» μπορούν να κοιτούν αφ' υψηλού τον ανταγωνισμό.Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι άτρωτοι. Τα τελευταία δύο χρόνια, πλάι στα βραβεία φιγουράρει και τριψήφιος αριθμός αποχωρήσεων συντακτών, είτε μέσω εθελουσίας είτε μέσω απομακρύνσεως.
Οπως δηλώνει κάποια στιγμή στο ντοκιμαντέρ ο πρώην επικεφαλής των «New York Times» Μπιλ Κέλερ (αντικαταστάθηκε έκτοτε από την Τζιλ Εϊμπραμσον, πρώτη γυναίκα διευθύντρια στην ιστορία της εφημερίδας): «Μερικές φορές είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να φοράμε ματωμένες ποδιές του χασάπη στο γραφείο. Τόσο δύσκολη ήταν η δουλειά μου, τόσο ζοφερή...»

Δύσκολη δουλειά αναμφιβόλως, ιδίως όταν σκάνε ειδήσεις όπως εκείνη προ ημερών που έκανε λόγο για απώλειες άνω των 100.000.000 δολαρίων το δεύτερο τρίμηνο του 2011. Η δύναμη ωστόσο των «New York Times» δεν κρύβεται σε ισολογισμούς και κόλπα του μάρκετινγκ. Κρύβεται στο ανθρώπινο δυναμικό τους, στην αγάπη των δημοσιογράφων τους για τη δουλειά τους.Στην αγωνία και στον αγώνα τους να ανακαλύψουν «Ολα τα νέα που αξίζει να τυπωθούν». Αυτό ακριβώς δείχνει το «Page One» και γι' αυτό ακριβώς οι «New York Times» δεν προβλέπεται να έχουν την τύχη της «News of the World»!

**Στη φωτογραφία εικονίζεται η διαδικασία παραγωγής των «New York Times» και το ανθρώπινο μελίσσι (πάνω) στην αίθουσα σύνταξης της εφημερίδας.
πηγή: Κυρ. Ελευθεροτυπία

4 Αυγ 2011

Αναστολή της έκδοσης της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ- στον αέρα οι εργαζόμενοι

Κι έτσι ξαφνικά - για τους εργαζόμενους γιατι ο Σαμαράς θα το γνώριζε ήδη- η ιδιοκτήτρια της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κ. Κατερίνα Μάστορα αποφάσισε να το κλείσει το μαγαζί. Με το δικό της τρόπο. αναστέλλει την έκδοση- τελευταίο φύλλο το Σάββατο. Οσο για τους εργαζόμενους, άγνωστη η τύχη τους. Δεν τους απολύει, δεν τους λέει τι θα κάνει, θα περιμένουν να δούν πώς θα ξυπνήσει αύριο, μεθαύριο...


Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, κατά τη σημερινή συνεδρίασή του, εξέτασε την αιφνιδιαστική απόφαση αναστολής της έκδοσης της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»και εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία:
..."καταδικάζει απερίφραστα την απαράδεκτη και προκλητική απόφαση της εκδότριας Κατερίνας Μάστορα-Μπουλινάκη, καθώς οδηγεί στην ανεργία και την απόγνωση τους συναδέλφους της εφημερίδας, η πλειοψηφία των οποίων για πολλά χρόνια εργάζονται με αυταπάρνηση προκειμένου να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη έκδοση του φύλλου της εφημερίδας."
Επίσης, "καλεί την εκδότρια της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» να άρει την όποια απόφασή της περί αναστολής αναλογιζόμενη τις συνέπειες που θα έχει μια τέτοια ενέργεια και δηλώνει ότι , σε κάθε περίπτωση, θα διασφαλίσει με κάθε τρόπο τα συμφέροντα των συναδέλφων."

10 Ιουλ 2011

Με ένα “Ευχαριστούμε και αντίο” έκλεισε η “News of the World”

Με δάκρυα, γέλια και ένα μεγάλο “Ευχαριστούμε, αντίο” στο πρωτοσέλιδο και ένα άρθρο συγνώμης, κυκλοφόρησε σήμερα το τελευταίο φύλο της “News Of the World”.
“Ούτε θέλαμε, ούτε μας άξιζε να φτάσουμε ως εδώ, αλλά παρόλα αυτά φτάσαμε οπότε το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι αυτό” είπε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Κόλιν Μίλερ, δείχνοντας το “Ευχαριστούμε, Αντίο” στο εξώφυλλο του σημερινού τελευταίου φύλου της εφημερίδας χθες το βράδυ.
Πίσω του συγκεντρωμένοι εργαζόμενοι της εφημερίδας, 200 από τους οποίους από αύριο θα είναι άνεργοι και στα χέρια του το τελευταίο φύλο της εφημερίδας που περιέχει μεταξύ άλλων ένα άρθρο με το οποίο ζητούσαν όλοι μαζί συγνώμη για το ότι κάποιοι από αυτούς έχασαν το δρόμο τους.
“Τώρα τηρώντας την πανάρχαια παράδοση της Φλιτ Στριτ θα φύγουμε όλοι και θα πάμε ...στην παμπ" κατέληξε και οι συγκεντρωμένοι χειροκρότησαν -κάποιοι κλαίγοντας- και αγκαλιάστηκαν.
Μετά από 168 χρόνια ιστορίας και συνολικά 8.674 φύλλα, το Σάββατο, τυπώθηκαν περίπου 5 εκατ. φύλλα της NoW, το διπλάσιο από το κανονικό, για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση της ιστορικής έκδοσης, το τελευταίο φύλλο της οποίας θα είναι και συλλεκτικό. Το σκάνδαλο των υποκλοπών που συνταράσσει τον βρετανικό κόσμο λαμβάνει τεράστιες διαστάσεις, καθώς φαίνεται να ανησυχεί πλέον Αμερικανούς επενδυτές, ενώ στο ναδίρ τους βρίσκονται οι άλλοτε θερμές σχέσεις των Ντέιβιντ Κάμερον και Ρούπερτ Μέρντοχ.

9 Ιουλ 2011

Αύριο το τελευταίο φύλλο της “News of the World”

Όπως δήλωσε ο μεγιστάνας του τύπου Ρούπερτ Μέρντοχ, απ το Σαν Βάλεϊ του Αϊνταχο των ΗΠΑ, όπου βρέθηκε, η απόφαση για την αναστολή της έκδοσης της κυριακάτικης εφημερίδας-ταμπλόιντ News of the world είναι μια "συλλογική απόφαση".
Περπατώντας παρέα με την σύζυγό του Ουέντι και με τον γιό τους Λάχλαν, ο κ. Μέρντοχ -μιλώντας στους εκπρόσωπους του τύπου- έκανε σαφές ότι δεν θέλει να εκθέσει περισσότερες λεπτομέρειες. Αφησε μόνο να ...διαρρεύσεις οτι το τελευταίο φύλλο της δεν θα έχει καθόλου διαφήμιση, παρά μόνον "αγγελίες για καλό σκοπό".
Ο Μέρντοχ αγόρασε το φύλλο αυτό στη διάρκεια του 1969 και ήταν η πρώτη εκ μέρους του αγορά ενός βρετανικού τίτλου στα μμε. Στον αγγλοσαξωνικό τύπο ο Μέρντοχ έχει κτίσει, έκτοτε, μιαν εκδοτική αυτοκρατορία στις οποίας το στέμμα διαμάντια θεωρούνται οι Times, στο Λονδίνο, κι η Wall Street Journal, στη Νέα Υόρκη.

2 Ιουν 2011

Η πρώτη γυναίκα διευθύντρια στους New York Times



Η Τζιλ Αμπραμσον είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία των New York Times που αναλαμβάνει το ρόλο της διευθύντριας, παίρνοντας τη σκυτάλη στην ανώτερη δημοσιογραφική θέση της σπουδαίας αμερικάνικης εφημερίδας από τον... βετεράνο Μπιλ Κέλερ, ο οποίος αποφάσισε να αφοσιωθεί στο δημοσιογραφικό του έργο.

Η κ. Αμπραμσον θα συνεχίσει να εκτελεί χρέη διευθύντριας σύνταξης, που είναι η τωρινή της θέση, μέχρι και τον προσεχή Σεπτέμβριο, όταν θα λάβει χώρα η αλλαγή στην ιεραρχία.Τη θέση του διευθυντή σύνταξης ανακοινώθηκε πως θα αναλάβει ο διευθυντής του γραφείου της εφημερίδας στην Ουάσινγκτον, Ντιν Μπακέ.
πηγή: naftemporiki.gr

30 Μαΐ 2011

Οι Ευρωπαίοι εκδότες αγωνίζονται να σώσουν τις εφημερίδες

...την ώρα που οι δικοί μας τίς ξεπουλάνε- μαζί με το προσωπικό

ΜΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΕΣ κινήσεις οι εκδότες του ευρωπαϊκού Τύπου περνάνε στην αντεπίθεση, ζητώντας να προστατευθεί το περιεχόμενο του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου με την υιοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων στην Ψηφιακή Ατζέντα της ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα ζητάνε από τους Ευρωπαίους ηγέτες να μειωθεί ή και να καταργηθεί εντελώς ο ΦΠΑ για τις έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις, ως άμεσο μέτρο ενίσχυσης της λειτουργίας της ενημέρωσης, η οποία αποτελεί δημόσιο αγαθό και βασικό πυρήνα της δημοκρατίας.


Σε πλήρη αναντιστοιχία με την τακτική των Ελλήνων εκδοτών που δεν έχουν ενιαία στάση και πολιτική σε ό,τι αφορά στην προστασία της αξίας του περιεχομένου, στην Ευρώπη έγιναν ήδη οι πρώτες δικαστικές μάχες για την παράνομη χρήση ύλης εφημερίδων από μηχανές αναζήτησης, όπως η Google. Μόνο για τη διατήρηση του ΦΠΑ στο ισχύον ποσοστό του 4,5% σημειώθηκε, κατά πληροφορίες μας, κινητικότητα με αποτέλεσμα ο κλάδος των εκδόσεων να εξαιρεθεί από την πρόσφατα ανακοινωθείσα αύξηση των συντελεστών φορολογίας.


Οι Ευρωπαίοι εκδότες αντιμετωπίζουν και τα δυο ζητήματα, της προστασίας του περιεχομένου της έντυπης ενημέρωσης στην ψηφιακή εποχή και της κατάργησης του ΦΠΑ ενιαία, με στόχο τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας των εκδόσεων και στην ψηφιακή εποχή.«Οι εφημερίδες διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο στη δημοκρατία και προωθούν τον ανοιχτό διάλογο», δηλώνει ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής Ένωσης εκδοτών ENPAEuropeanNewspaperPublishersAssociation) Ivar Rusdal, μιλώντας για την πρόσφατη επιστολή της ένωσης προς τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. και τα κράτη-μέλη ενόψει της διαβούλευσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που λήγει στις 31 Μαΐου.


Σε μια περίοδο έντονης ρευστότητας και με νωπές τις ζημιές από την πρόσφατη κρίση στα ΜΜΕ της Ευρώπης, οι ενώσεις εκδοτών επιχειρούν να υψώσουν τείχη άμυνας προστατεύοντας το περιεχόμενο των εντύπων τους. Πριν από την αποστολή της επιστολής για το ΦΠΑ, η ΕΝΡΑ είχε ζητήσει να τεθεί η προστασία του περιεχομένου της ενημέρωσης στο επίκεντρο της Ψηφιακής Ατζέντας της Ε.Ε. Ανήγαγε σε μείζον ζήτημα την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων (copyright), θεωρώντας το ακρογωνιαίο λίθο για τη βιωσιμότητα, την ανάπτυξη και τις μελλοντικές επενδύσεις στη βιομηχανία του Τύπου.


Το περιεχόμενο των εφημερίδων χρησιμοποιείται ολοένα και συχνότερα από τις εταιρείες τεχνολογίας, προσθέτοντας επιπλέον αξία στις παρεχόμενες ψηφιακές υπηρεσίες. Η ένωση ευρωπαίων εκδοτών επισημαίνοντας τις τεχνολογικές εξελίξεις με τη δημιουργία ποικιλόμορφων πλατφορμών μετάδοσης ειδήσεων και πληροφοριών, κάλεσε τα όργανα της Ε.Ε. να διασφαλίσουν ένα βιώσιμο μέλλον για τον Τύπο.


Με παρόμοιο σκεπτικό, ενισχυμένο με τα επιχειρήματα για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού Τύπου και την διασφάλιση θέσεων εργασίας, η ΕΝΡΑ παρεμβαίνει και στη ευρωπαϊκή διαβούλευση για τα ποσοστά ΦΠΑ. Όπως δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής της ένωσης Φ. Κάνινγκαμ, «η παράταση του ισχύοντος χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ για τις έντυπες εκδόσεις στις εφημερίδες κάθε μορφής θα συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου μας για μια «ζωντανή» ευρωπαϊκή ψηφιακή αγορά περιεχομένου ενημέρωσης επί πληρωμή.
πηγή: Ισοτιμία

5 Μαΐ 2011

Η επόμενη μέρα στα media



ΤΗΝ δεκαετία του '80 μια ιδιαίτερα επιτυχημένη ταινία του Hollywood είχε τον τίτλο «Τhe day after tomorrow» με θέμα την επόμενη μέρα μιας καταστροφής. Για πολλά ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης, η επόμενη μέρα φτάνει πριν να έχει ακόμα φτάσει η αντίστοιχη επόμενη μέρα για το σύνολο της οικονομίας.



@Πολιτικά ισχυρά Μέσα, όπως το Alter, οδηγούνται υπό το βάρος των χρεών στον δρόμο της πτώχευσης, ενώ στον χώρο των περιοδικών και των εφημερίδων, οι εκτιμήσεις θεωρούν ως θέμα χρόνου την κατάρρευση και άλλων αντίστοιχα ισχυρών Μέσων, αφού ούτε οι τράπεζες, ούτε το κράτος μπορούν πλέον να παρέμβουν, μια που αντιμετωπίζουν τα ίδια ακριβώς προβλήματα ρευστότητας και χρεών (οι τράπεζες πρωτίστως εξαιτίας του κράτους και των ομολόγων του, που από ασφαλής επένδυση και βάση του χαρτοφυλακίου τους εξελίχθηκαν σε junk bonds).



@Η νέα αυτή πραγματικότητα που θα διαμορφωθεί, δεν θα είναι όμως στατική. «Η φύση απεχθάνεται το κενό» έλεγε ο Αριστοτέλης και αν αυτό δεν είναι ακριβώς σωστό σε επίπεδο φυσικών νόμων, είναι σίγουρα σωστό σε ό,τι αφορά τους νόμους της αγοράς. Πριν μερικά χρόνια ένας επιχειρηματίας -μιλώντας με κυνικό ρεαλισμό για την οικονομική κρίση- είπε ότι η καλύτερη είδηση σε αυτήν την περίοδο είναι ότι δεν έκλεισες εσύ αλλά ο ανταγωνιστής σου. Ότι θα επωφεληθούν, δηλαδή, όσοι επιβιώσουν. Αυτό σε σημαντικό βαθμό θα συμβεί και στα Μέσα Ενημέρωσης. Όχι όμως αυτόματα και γραμμικά. Γιατί στο παιχνίδι έχει μπει και ένα νέο Μέσο, το Διαδίκτυο, το οποίο καθιστά τις εξελίξεις πολύ περισσότερο σύνθετες και απρόβλεπτες, ιδίως για τον Τύπο.



@Το κλειδί, στην προκειμένη περίπτωση, βρίσκεται στη σημασία που έχει ειδικά στον Τύπο η δύναμη της συνήθειας και στην αξία που έχει η ταυτότητα μιας εφημερίδας στην προσωπική ζωή του αναγνώστη. Η εφημερίδα, ειδικά, είναι ένας τρόπος να βλέπεις τον κόσμο. Αν έχεις δεθεί με μια εφημερίδα και ξαφνικά η εφημερίδα αυτή δεν υπάρχει πια και αρχίσεις να λαμβάνεις την πληροφόρησή σου από το Διαδίκτυο, δεν πρόκειται εύκολα να γυρίσεις και να αγοράσεις μια άλλη ή μια νέα εφημερίδα, που θα προσπαθήσει να καλύψει το κενό. Το πιθανότερο είναι να δημιουργήσεις μια νέα καταναλωτική συνήθεια στο Διαδίκτυο, για την οποία όμως θα είσαι διατεθειμένος να δώσεις πολύ λιγότερα (ή και καθόλου) χρήματα, ιδίως σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Ενώ και ο χρόνος που θα διαθέσεις για την ενημέρωση που έπαιρνες παλαιότερα από ένα μόνο Μέσο, θα είναι λιγότερος για κάθε Μέσο ξεχωριστά, μια που το Διαδίκτυο σου προσφέρει πολύ περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες. Αντί για μια εφημερίδα μπορείς να διαλέξεις να έχεις ενημέρωση από τριάντα διαφορετικές ιστοσελίδες.

πηγή:Greek Media on line

12 Απρ 2011

Aπεργία για τις απολύσεις στην «Πελοπόννησο»


Έξη εργαζόμενοι απολύθηκαν από την εφημερίδα «Πελοπόννησος» της Πάτρας (συντάκτες, τεχνικοί Τύπου, διοικητικό προσωπικό κ.λπ.) ανάμεσά τους οι δημοσιογράφοι Τάσος Καλός και Ρούλα Κωστακοπούλου.

Και όπως τονίζει η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου – Ηπείρου – Νήσων (ΕΣΗΕΠΗΝ)… «Εργαζόμενοι με μακρά και συνεπή προσφορά στον χώρο, με ήθος και ευσυνειδησία, καλούνται να πληρώσουν τα όποια βάρη της κρίσης καθώς μόνιμη τακτική της εργοδοσίας είναι η με κάθε τρόπο προάσπιση των κερδών της, κερδών συσσωρευμένων επί πολλά χρόνια, και η εξώθηση στην ανεργία συντακτών που με εργατικότητα και προσωπικό κόστος στήριξαν και στηρίζουν τις επιχειρήσεις Τύπου».


Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου – Ηπείρου – Νήσων, ύστερα από Συνέλευση των εργαζομένων της εφημερίδας «Πελοπόννησος», και μετά από ανοικτή ψηφοφορία, αποφάσισε την κήρυξη 24ωρης απεργίας στην εφημερίδα για σήμερα Τρίτη 12 Απριλίου 2011 ζητώντας:


- Την άμεση ανακοπή της διαδικασίας απόλυσης των έξι εργαζομένων που σήμερα βρίσκονται σε αναγκαστική άδεια και στους οποίους έχει.... αναγγελθεί απόλυση.


- Την απαρέγκλιτη τήρηση των προβλεπομένων από την Συλλογική Σύμβαση Εργασίας αμοιβών και λοιπών εργασιακών όρων.


- Την αποκατάσταση του κλίματος ηρεμίας στην εφημερίδα «Πελοπόννησος».

2 Απρ 2011

Οι φωτορεπόρτερς καταγγέλλουν τον Ημερησιο Κηρυκα Λαρισας

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΝΩΣΗΣ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΑΣ καταγγέλλει την διοίκηση της εφημερίδας «ΗΜΕΡΗΣΙΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ» της Λάρισας , για την μη καταβολή των δεδουλευμένων, των επτά εργαζομένων μεταξύ αυτών και των δύο φωτορεπόρτερ που είναι μέλη της Ε.Φ.Ε. καθώς και για την προκλητική αντεργατική και απεργοσπαστική ενέργεια της , όπως εκδώσει την εφημερίδα με άλλους εργαζόμενους .


Όπως αναφέρουν στήν ανακοίνωσή τους:

Θεωρούμε ότι παρόμοιες πρακτικές εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο της ολομέτωπης επίθεσης που έχει κηρύξει το τελευταίο διάστημα η εργοδοτική πλευρά στα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα.

Με το πρόσχημα της κρίσης, οι εκδότες κλιμακώνουν την αντεργατική τους δράση και αποδύονται σε μια γενικευμένη προσπάθεια τρομοκράτησης των εργαζομένων επισείοντας τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, πλήττοντας θεμελιώδεις κοινωνικές ελευθερίες των πολιτών μιας δημοκρατικής χώρας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΦΕ ζητά άμεσα την ανάκληση της καταχρηστικής απόφασης της εφημερίδας , και δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση ότι παρόμοιες πρακτικές, όπου και από όποιον και εάν επιχειρηθεί να εφαρμοστούν, θα συναντήσουν σθεναρή αντίσταση από το σύνολο των εργαζομένων στα ΜΜΕ.

ΚΑΛΟΥΜΕΌλα τα σωματεία, όλους τους εργαζόμενους όπως αντισταθούν σθεναρά με αγωνιστικές κινητοποιήσεις

31 Μαρ 2011

Πλήγμα σε ενημέρωση - διαφάνεια η κατάργηση δημοσίευσης ισολογισμών στις εφημερίδες

Ως «ένα ακόμη πλήγμα στην ενημέρωση και τη διαφάνεια» χαρακτηρίζει το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ τυχόν κατάργηση της δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες και αντικατάστασής της με ανάρτηση των στοιχείων στο site κάθε επιχείρησης. Η τοποθέτηση της ΕΣΗΕΑ έγινε με αφορμή τροπολογία που κατέθεσαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στο ν/ς του υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης για την ενίσχυση του ανταγωνισμού. Η τροπολογία, ωστόσο, «πάγωσε» ύστερα από παρέμβαση του υφυπουργού Ντ. Ρόβλια που δήλωσε ότι «η κυβέρνηση μελετά το θέμα και θα φέρει μια υπεύθυνη ρύθμιση που θα αφορά όλες τις δημοσιεύσεις».
Παραθέτουμε την σχετική ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:

Για μια ακόμη φορά επιχειρείται η ανατροπή του καθεστώτος της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες που ισχύει με το νόμο 2190/1920, ο οποίος εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. Οργανώσεις επιχειρηματιών, με τη συνδρομή γνωστών εκδοτικών επιχειρήσεων του ημερησίου και περιοδικού τύπου, πιέζουν για την κατάργηση της υποχρέωσης αυτής και την αντικατάστασή της με την δημοσίευση στο site που διατηρεί κάθε επιχείρηση, αδιαφορώντας για το ότι μια τέτοια ανατροπή:
--Επιφέρει βαρύ πλήγμα στην ενημέρωση, τη διαφάνεια και το θεσμικό έλεγχο των οικονομικών στοιχείων όλων των εταιρειών (Α.Ε. και Ε.Π.Ε.).
--Μειώνει τα έσοδα των ασφαλιστικών Ταμείων των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου.
--Δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην αγορά εργασίας στο χώρο των ΜΜΕ, συντείνοντας στην κατάργηση θέσεων εργασίας, ευνοώντας ταυτόχρονα σκανδαλωδώς μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου.
--Η δημοσίευση στο Διαδίκτυο των οικονομικών στοιχείων, εκ των πραγμάτων, κρίνεται επισφαλής σε σχέση με το γραπτό τύπο.
--Καταστρατηγεί στην πράξη την ισότιμη ενημέρωση των πολιτών.
Εάν, μάλιστα, ληφθεί υπόψη ότι το κόστος για κάθε επιχείρηση είναι περίπου 415 ευρώ το χρόνο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι άλλοι είναι οι λόγοι για τους οποίους οι επιχειρήσεις ζητούν την κατάργηση της δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες.
Εξάλλου, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση Εκδοτών Εφημερίδων τονίζει «το διαδίκτυο και πολύ περισσότερο οι ιστοσελίδες των επιχειρήσεων είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούν να αναπληρώσουν την πληροφόρηση του κοινού, την αξιοπιστία, την ασφάλεια και τη διαφάνεια που παρέχει η δημοσίευση στην εφημερίδα».


Ανακοίνωση εξέδωσε και η Π.Ο.Ε.ΣΥ. και σχολιάζοντας ην Αιτιολογική Έκθεση της τροπολογίας όπου διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι «πάγιο αίτημα της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας είναι η κατάργηση της υποχρέωσης δημοσίευσης των ετήσιων οικονομικών καταστάσεων των Α.Ε. και Ε.Π.Ε. στον Τύπο» αναφέρει: «Πρόκειται για μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στην επιβολή αδιαφάνειας, επιλεκτικής πληροφόρησης και αδυναμίας ελέγχου των οικονομικών στοιχείων των επιχειρήσεων που κατά το νόμο είναι υποχρεωμένες να δημοσιοποιούν τα αποτελέσματά τους. Όσοι βυσσοδομούν κατά των εφημερίδων και όλων των εργαζόμενων στο χώρο των ΜΜΕ, αγνοούν εκούσια για τις επιπτώσεις μιας τέτοιας ανατροπής», μεταξύ των άλλων:
· Δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην αγορά εργασίας, συντείνοντας στη διόγκωση της ανεργίας.
· Ευνοεί, σκανδαλωδώς, μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου

.· Καταστρατηγεί στην πράξη την ισότιμη ενημέρωση των πολιτών.


Η Π.Ο.Ε.ΣΥ. επισημαίνει ότι τυχόν κατάργηση της δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες –25 πανελλήνιας κυκλοφορίας και 300 τοπικές- θα πλήξει πάνω από 3500 εργαζόμενους.


Τέλος, η ΕΠΗΕΑ σε δική της ανακοίνωση καταγγέλλει ότι οι επιχειρηματικές οργανώσεις, με την υποστήριξη γνωστών εκδοτικών επιχειρήσεων του ημερησίου και περιοδικού τύπου που επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες «οραματίζονται την μονοπώληση της ενημέρωσης και την αδιαφάνεια στην επιχειρηματική δραστηριότητα» και «στοχεύουν ευθέως στην διακοπή της έκδοσης των μικρής κυκλοφορίας εφημερίδων γνώμης και τη συρρίκνωση των δημοσιογραφικών ασφαλιστικών ταμείων». Οι ίδιοι «προβάλλουν την ασήμαντη μείωση της δαπάνης λειτουργίας των επιχειρήσεων, χωρίς να υπολογίζουν τους χιλιάδες ανέργους εργαζόμενους στις εφημερίδες που θα προστεθούν στους ανέργους συναδέλφους μας, που οι ίδιοι δημιούργησαν με τις μαζικές απολύσεις».

18 Νοε 2010

Οι εφημερίδες μπορούν να έχουν μέλλον- το παράδειγμα της Die Zeit



Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο δημοσιεύεται στην "Καθημερινή της Κυριακής". Η ιστορία της εφημερίδας Die Zeit η οποία μέσα στην κρίση κατάφερε να βγάλει και χρήματα και να αυξήσει την κυκλοφορία της. Το πως το κατάφερε συνοψίζεται σε λίγες λέξεις: Αξιοπιστία, αναγνώστης, ποιότητα, ανάλυση. Παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα απο το άρθρο της Αγγελικής Στουπάκη:

Η Die Zeit, εν μέσω κρίσης, καταγράφει τις δύο καλύτερες χρονιές στην ιστορία της και ο διευθυντής της εξηγεί τα μυστικά της επιτυχίας Ο διευθυντής της, Τζοβάνι ντι Λορέντσο, υποστηρίζει ότι η επιτυχία αυτή οφείλεται στο ότι η εφημερίδα μελετά με προσοχή τις ανάγκες των αναγνωστών και αγνοεί εντελώς τις απόψεις των «ειδικών συμβούλων» για τα μέσα ενημέρωσης. Το μέλλον του έντυπου Τύπου, γιατί κατά τη γνώμη του έχει μέλλον, είναι μια δημοσιογραφία «προσανατολισμού και εμβάθυνσης». Το Ιντερνετ, όπως λέει, είναι μόνο μία από τις αιτίες της κρίσης των εφημερίδων. Υπάρχουν και άλλες, όπως η έλλειψη αξιοπιστίας και ποιότητας.Πώς κατάφερε η «Ντι Τσάιτ» να γίνει η εξαίρεση στον κανόνα; «Αδιαφορώντας για όλα όσα μας συμβούλευαν οι «ειδικοί» των ΜΜΕ», υποστηρίζει ο Ντι Λορέντσο. «Εξακολουθούμε να δημοσιεύουμε μεγάλα κείμενα, δεν προσαρμοζόμαστε στις μόδες και εξακολουθούμε να κάνουμε μια εφημερίδα αρκετά δύσκολη. Πιστεύω πως αυτός είναι ένας από τους λόγους της επιτυχίας μας. Σε μια στιγμή που ο κόσμος αναζητεί προσανατολισμό, κατευθύνεται σε μέσα ενημέρωσης που δεν έχουν κάνει συμβιβασμούς».Ποια όμως είναι τα άλλα αίτια των προβλημάτων του Τύπου; «Η έλλειψη αξιοπιστίας. Η εγκατάλειψη της ποιότητας. Οταν αρχίζουμε να κάνουμε εφημερίδες φτηνού περιεχομένου ή που μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η κυκλοφορία πέφτει. Η κρίση των αμερικανικών εφημερίδων άρχισε με τη στάση τους απέναντι στον πόλεμο στο Ιράκ. Αφέθηκαν να τις χρησιμοποιήσει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός, γι' αυτό και οι αναγνώστες άρχισαν να ψάχνουν στο Ιντερνετ, γιατί εκεί υπήρχε η υπόσχεση ότι θα βρουν διαφορετική ενημέρωση. Η κρίση άρχισε έτσι»


Πολύ συχνά, εμείς, οι άνθρωποι του γραπτού Τύπου, ξεχνάμε το κοινό που πληρώνει. Ανοίξαμε επίσης νέα πεδία για ανταγωνισμό: ιδρύσαμε έξι καινούργια περιοδικά με τη φίρμα της «Ντι Τσάιτ'' έχουμε ένα γραφείο ταξιδίων και ένα κατάστημα όπου πωλούνται οι εκδόσεις μας. Διευρύναμε τις δραστηριότητές μας, δεν προδώσαμε όμως την υπόσχεσή μας για ποιότητα. Πιστεύουμε ότι η ποιότητα φέρνει χρήμα».

Σε ποιο βαθμό όμως άλλαξε την «Ντι Τσάιτ» η ψηφιακή επανάσταση;

Την άλλαξε σε ένα σχετικό βαθμό. Δεν επιζητήσαμε να κάνουμε αυτό που κάνουν οι άλλες εφημερίδες, ούτε αυτό που κάνουν οι online. Επιζητούμε την εμβάθυνση, τον προσανατολισμό, την ιδιαίτερη προσέγγιση. Η τάση των δημοσιογράφων είναι να αναφέρονται πάντα στο θέμα που βρίσκεται στο κέντρο αντιπαράθεσης και δημιουργεί πολεμική.

πηγή: Καθημερινή (ολόκληρο το άρθρο εδώ)

14 Νοε 2010

Μειωμένη η διαφήμιση στην τηλεόραση, αυξημένη στις εφημερίδες

ννν Εντυπωσιακή η μείωση της διαφημιστικής δαπάνης στα μέσα ενημέρωσης που καταγράφηκε τον Οκτώβριο σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009.

ννν Συγκεκριμένα η διαφημιστική δαπάνη που απορρόφησαν τα ΜΜΕ μειώθηκε συνολικά κατά 21%.Τις μεγαλύτερες απώλειες σημειώνουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί (-40%) και ακολουθούν το ραδιόφωνο (-21%) και τα περιοδικά (-17%).Μόνο οι εφημερίδες καταγράφουν αύξηση στα διαφημιστικά τους έσοδα της τάξεως του 10%,γεγονός που αποδίδεται στο γεγονός ότι διανύαμε προεκλογική περίοδο.

ννν Στο διάστημα δεκαμήνου (Ιανουάριος- Οκτώβριος) η διαφημιστική δαπάνη που απορρόφησαν τα ΜΜΕ μειώθηκε συνολικά κατά 12,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009. Τη μεγαλύτερη μείωση καταγράφουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί (-26,9%) και ακολουθούν τα τηλεοπτικά κανάλια (-15%) και τα περιοδικά (-14%), ενώ οι εφημερίδες καταγράφουν οριακή αύξηση των διαφημιστικών τους εσόδων κατά 1,1%.
πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ (φωτο Μ.Δ.)

«Σκοτώνουν» τον Τύπο οι πολλές εφημερίδες σύμφωνα με έρευνα


Η έκρηξη των δωρεάν εντύπων που πλήττουν τα έσοδα του Τύπου αποδίδεται στον ανορθόδοξο τρόπο κατανομής της κρατικής διαφήμισης


ΤΗΣ ΣONIAΣ XAΪMANTA
Σκληρή κριτική προς τις κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας αναφορικά με τις πολιτικές και τη νομοθεσία για τα Μέσα, ασκεί έκθεση για την κατάσταση των ΜΜΕ στην Ελλάδα με τίτλο «Πολιτικές για τα ΜΜΕ και νομοθετικές πρακτικές σε επιλεγμένες χώρες της Ε.Ε.: Η περίπτωση της Ελλάδας» την οποία διενήργησαν για λογαριασμό της Κομισιόν τρεις ερευνητές του ΕΛΙΑΜΕΠ (Ευαγγελία Ψυχογιοπούλου, Ντία Αναγνώστου, Αννα Κανδύλα) στο πλαίσιο του προγράμματος «Mediadem».

Οι ερευνητές θεωρούν ότι οι θεσμικές παρεμβάσεις στο χώρο των ΜΜΕ αποτέλεσαν τον αποσταθεροποιητικό παράγοντα για την υγιή και σταθερή ανάπτυξη τόσο των καναλιών, που παραμένουν χωρίς άδειες, όσο και του Τύπου. Ειδικά για τις εφημερίδες, αναφέρεται ότι παρά τη συνεχόμενη πτώση των ποσοστών κυκλοφορίας η Ελλάδα επιδίδεται σε έναν πρωταθλητισμό έκδοσης τίτλων με 76 πανεθνικά φύλλα και 420 τοπικές/περιφερειακές εφημερίδες. Ο κατήφορος αυτός αποδίδεται μεταξύ άλλων:

Πρώτον, στην έκρηξη (λόγω και της κρατικής διαφήμισης) των δωρεάν εφημερίδων και Δεύτερον, στην υπερπαραγωγή ειδήσεων από sites που αποτέλεσαν τον κύριο ανταγωνιστή των εφημερίδων πόσο μάλλον όταν αυτές διέθεσαν δωρεάν το περιεχόμενό τους και αυτούσιο στο διαδίκτυο.

Στο σημείο αυτό ασκείται έμμεση κριτική καθώς τα περισσότερα ιντερνετικά sites έχουν οικοδομηθεί στη βάση των μητρικών έντυπων εκδόσεων μεγάλων εφημερίδων χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι δημοφιλή. Ωστόσο παρουσιάζουν σοβαρό έλλειμμα αλληλοδιαδραστικότητας, αποδεικνύοντας ότι η online δημοσιογραφία στην Ελλάδα διανύει ακόμη την παιδική ηλικία της.

Ακόμη όμως και αυτά τα sites και portals που δεν έχουν έρεισμα στο περίπτερο μέσω «αδελφής» έντυπης έκδοσης, ανήκουν σε μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα παρέχοντας δωρεάν περιεχόμενο (ανταγωνιζόμενα τις εφημερίδες του ίδιου ομίλου), όπως άλλωστε και οι ιντερνετικοί βραχίονες των καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών.

Τέλος επιχειρείται καταγραφή του αριθμού των εργαζομένων στα ΜΜΕ, που ανέρχονται σε 17.000.

Στο πεδίο των τηλεοπτικών καναλιών η έκθεση καταγράφει 4 κρατικά κανάλια και 130 ιδιωτικά, τα 8 από τα οποία είναι εθνικής εμβέλειας (Mega, ANT1, Alpha, Alter, Μακεδονία, ΣΚΑΙ, Star, 902) και τα υπόλοιπα 122 τοπικά και περιφερειακά. Σημαντικό κλάτερ καταγράφεται στα ερ τζιανά με 24 δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς και περί τους 960 ιδιωτικούς ή δημοτικούς, με την πλειονότητα να αφορά ψυχαγωγικού προσανατολισμού ραδιόφωνα.