22 Ιουλ 2013
Αναστολή έκδοσης για την εφημερίδα News
23 Ιαν 2012
Αλλαγές εταιριών που εκδίδουν τίτλους εφημερίδων
“Παρόν” 22.01.2012
17 Ιαν 2012
300 000 φύλλα "έκοψε" το διαδίκτυο απο την κυκλοφορία των εφημερίδων το 2011
Τεράστιες απώλειες στην κυκλοφορία τους κατέγραψαν οι εφημερίδες το 2011, δείχνοντας το δυσοίωνο μέλλον του Τύπου – και – στην Ελλάδα. Την ίδια ώρα η ... επισκεψιμότητα των portals κατέγραψε εκρηκτική άνοδο, με το κοινό να δείχνει την τάση να αναζητά ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο. Συγκεκριμένα, οι ελληνικές εφημερίδες υπέστησαν ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα την χρονιά που έφυγε, καθώς σημείωσαν πτώση στις πωλήσεις που φτάνει το 18 %, κάτι που μεταφράζεται σε απώλειες 299.944 φύλλων.Συνολικά οι πωλήσεις το 2011 έφτασαν κατά μέσο όρο τα 1.494.043 φύλλα. Οι κυριακάτικες έχασαν το 10 % των αναγνωστών τους, με μέσες πωλήσεις 800.422 φύλλων. Οι απογευματινές έχασαν 33.787 φύλλα, οι πρωινές έχασαν το 25 % του κοινού τους και οι λοιπές εβδομαδιαίες έχασαν 62.997 φύλλα. Μεγάλες απώλειες επίσης κατέγραψαν και οι αθλητικές εφημερίδες, ύψους 17 %. Ταυτόχρονα όμως μέσα στο 2011 παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του κοινού που στράφηκε στο διαδίκτυο για την ενημέρωσή του. Με την Ελλάδα να περνά δύσκολες ώρες, με τις εξελίξεις να τρέχουν από λεπτό σε λεπτό, οι Έλληνες επιλέγουν το διαδίκτυο και τα ενημερωτικά sites για την ενημέρωσή τους, που δε μπορεί πια να περιμένει μέχρι το επόμενο πρωί ή τα δελτία των 20:00.
Ασφαλώς όλα τα παραπάνω δεν είναι «ελληνικό φαινόμενο». Μεγάλες και ιστορικές εφημερίδες του κόσμου βλέποντας τις απώλειες να αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο, κατάλαβαν από νωρίς την μεγάλη δύναμη και ώθηση του διαδικτύου. Στράφηκαν στα portal τους, αναβαθμίζοντάς τα και πετυχαίνοντας να κρατήσουν ή ακόμα και να αυξήσουν τους αναγνώστες τους.
17 Νοε 2011
Οι εγκλωβισμένοι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας
Σήμερα τριάντα έξι χρονια και τέσσερεις μήνες μετα η εφημερίδα των συντακτών γίνεται και πάλι η εφημερίδα των εργαζομενων της. Κι αυτό γιατί οι 850 εργαζόμενοι της παρα το γεγονός ότι παραμένουν απλήρωτοι, με τον μέλλον τους αβέβαιο και άμεσα εξαρτημένο από ένα αόρατο σχέδιο εξυγίανσης με δραστικές περικοπές και ένα τραπεζικό δάνειο που δεν ήρθε, αυτοί την κρατούν ζωντανή και στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης με την αδιάλειπτη εργασία τους.
Ποσο θα κρατήσει αυτό; Υπάρχουν όρια, υπάρχουν αντοχές, υπάρχει αξιοπρέπεια... Η ελπίδα πεθάνει τελευταία αλλα κι αυτή πλέον έχει εγκαταλείψει τους περισσότερους. Τι απομένει; Ο αγώνας για την επιβίωση των εργαζομενων και της εφημερίδας. Oμως αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατος.
ΟΙ εργαζόμενοι έβαλαν και βάζουν πλάτη. Χωρίς να παραγνωρίζουν την εργασιακή ασφάλεια δεκαετιών, σήμερα είναι οι πρώτοι και οι μοναδικοί που υφίστανται τα αποτελέσματα μιας διοικητικής και οικονομικής στρατηγικής, που έκλεινε για πολλά χρονια τα ματια της στο μέλλον.
Είναι εγκλωβισμένοι, είναι όμηροι παραλείψεων η λαθεμένων εκδοτικών – επιχειρηματικών κινήσεων και επιλογών αλλά και τραπεζικών συμφερόντων - σκοπιμοτήτων. Είναι εγκλωβισμένοι μεταξύ μιας απλήρωτης και αβέβαιης εργασίας και μιας αγοράς εργασίας, που πριμοδοτεί την ανεργία.
Καταστάσεις σαν τη σημερινή έπρεπε να προβλεφθούν και να γίνουν τα αμέσως προηγούμενα χρονια κινήσεις σωτηριας και εξυγίανσης με την εφημερίδα σε λειτουργία και με τους εργαζομενους να αμείβονται. Με την εφημερίδα όταν ήταν ακόμα οικονομικά διασφαλισμένη και ισχυρή απέναντι στις επιθέσεις εκείνων, που θέλουν να την δουν, να σταματήσει να κυκλοφορεί επειδή ενοχλεί με την φωνή της.
Οι εργαζόμενοι παρότι είναι οι μονοι που δεν ευθύνονται για την σημερινή οικονομική κατάσταση κλήθηκαν από το Καλοκαίρι και μετα να δουλεύουν απλήρωτοι και να αποδεχθούν ως μονη οδό σωτηριας για την εφημερίδα ένα σχέδιο εξυγίανσης , που συντάχθηκε από τεχνοκράτες ερήμην των εργαζομενων.
Ενα σχέδιο το οποιο ποτε δεν συζητήθηκε με τους εργαζομενους, παρότι υπάρχουν νομοι που καθιστούν υποχρεωτική την συμμετοχη και την ουσιαστική ενημέρωση τους σε τέτοιες διαδικασίες.
Ενα σχέδιο που προβλέπει δραστική περικοπή του μισθολογικού κόστους με μαζικές αποχωρήσεις εργαζομενων και με μονο κίνητρο ότι θα πάρουν την αποζημίωση τους. Δηλαδή το δικαίωμα στην αποζημίωση εμφανίσθηκε ως το μοναδικό κίνητρο και ως παραχώρηση... Και κλήθηκαν οι εργαζόμενοι να το αποδεχθούν απλήρωτοι και να φύγουν, υπό υπό την προειδοποίηση ότι αν δεν πετύχει αυτό το σχέδιο δεν υπάρχει άλλος δρόμος.... Μια προειδοποίηση που λειτουργεί ούτως η άλλως σαν απειλή..
Οι εργαζόμενοι κρατάνε την εφημερίδα ζωντανή και θα συνεχίσουν. Ομως μπροστά σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούν παρα να αγωνισθούν για τα στοιχειώδη. Τα δεδουλευμένα τους, το εργασιακό τους μέλλον, τα εργασιακά τους δικαιώματα την αξιοπρέπεια τους. Ηδη έχουν κάνει μια απεργία και εξήγγειλαν μια ακόμα ενώ κινούνται και νομικά. Παράλληλα έχουν καταστήσει σαφές ότι σε ότι τους αφορά η εφημερίδα θα παραμείνει ζωντανή και στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης αλλα αυτό δεν μπορεί να γίνει εις βάρος τους. Η λύση ανήκει στην διοίκηση και πρέπει να είναι λύση βιώσιμη. Οι εργαζόμενοι δεν εργάζονται από χόμπι... Δεν εργάζονται στον χώρο της ενημέρωσης επειδή δεν έχουν τι άλλο να κάνουν στη ζωη τους...
Πηγή enet.gr
6 Νοε 2011
Ψωμί, παιδεία, ελευθεροτυπία!
Η απουσία της «Ελευθεροτυπίας» από τα περίπτερα, την Παρασκευή, ανησύχησε πολύ κόσμο.
Γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό δεν αποτελούν μυστικό, έχουν περάσει στην κοινή γνώμη, πόσω μάλλον στους αναγνώστες της.
Ενας απ' αυτούς, ο πολύ αγαπητός μου Θάνος Μικρούτσικος, με πήρε τηλέφωνο την Παρασκευή για να μάθει τι ακριβώς συνέβαινε.
«Είναι κάποια απεργία ή κάτι χειρότερο;» με ρώτησε.
- Προς το παρόν είναι μόνο μια απεργία. Για αργότερα δεν μπορώ να σου εγγυηθώ, του απάντησα.
«Και ποια είναι τα αιτήματά σας;».
- Ελα ντε, ποια είναι τα αιτήματά μας... Υποθέτω να πληρωθεί το προσωπικό, που κάνει να παίρνει λεφτά τριών μηνών. Τι άλλο;
«Και από ποιον τα ζητάτε;».
- Μα από τη Μάνια, η οποία βέβαια την Τρίτη που της έκοψαν το δάνειο ήθελε να διακόψει την έκδοση της εφημερίδας, γιατί δεν έχει λεφτά να πληρώσει. Και της αλλάξαμε εμείς γνώμη, λέγοντας ότι πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες.
«Δηλαδή, μου λες ότι κάνετε απεργία στον εαυτό σας, ή κάνω λάθος;».
- Κάπως έτσι, τι να λέμε τώρα...
****
Το κακό με αυτή την απεργία στην «Ελευθεροτυπία» είναι ότι πράγματι νιώθουμε πως στράφηκε εναντίον μας. Οχι τόσο γιατί όσοι πιέσαμε τη Μάνια να συνεχίσει εμφανιστήκαμε την άλλη μέρα ανακόλουθοι, αλλά κυρίως γιατί πολλοί από μας μετά από 30 ή και 35 χρόνια σ' αυτή την εφημερίδα σήμερα αισθανόμαστε ότι είναι και δικιά μας. Και ειλικρινά τρομάζουμε στην ιδέα ότι σε λίγο καιρό μπορεί να μείνουμε μόνοι. Δηλαδή χωρίς την «Ελευθεροτυπία» και ως εφημερίδα και ως έννοια:
Τις περισσότερες φορές ένας τίτλος δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ασε που πυκνά συχνά άλλα υποδηλώνει και περί άλλου πρόκειται. Ομως για την «Ελευθεροτυπία» μπορεί να πει κανείς ότι από το καλοκαίρι του '75, που κυκλοφόρησε, ήταν σχεδόν όνομα και πράγμα. Με αρκετές άτυχες στιγμές, ή και περιόδους, δεν λέω, αλλά με μια σταθερή εμμονή στα δικαιώματα του δημοσιογράφου να γράφει ελεύθερα την άποψή του, ακόμα και αν αυτή είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τη δική της γραμμή.
Και μετά είναι και κάτι άλλο. Οπως θα θυμούνται μερικοί, τον Ιούλιο του '75 η «Ελευθεροτυπία» κυκλοφόρησε ως «η εφημερίδα των συντακτών» πράγμα που στη συνέχεια, όταν αποδείχθηκε πως οι δημοσιογράφοι δεν είχαν καμία σχέση με το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, χλευάστηκε με τον πιο έντονο τρόπο. Αλλ' αυτό τελικά ήταν λάθος. Γιατί η «Ελευθεροτυπία» μπορεί να μην ανήκε πράγματι στους δημοσιογράφους της, αλλά εν τέλει αποδείχθηκε ότι ήταν ο παράδεισός τους!
Τις προάλλες μια καλή συνάδελφος, με την οποία άνοιξα αυτή τη συζήτηση, προσπάθησε να κάνει τη δικηγόρο του διαβόλου: «Μην ξεχνάς ότι και η δικιά μας εφημερίδα έχει παίξει τα παιχνιδάκια της, για να μην πω τις παιχνιδάρες της» μου είπε. Αναφερόταν στην περίοδο του εκσυγχρονισμού, όπου πράγματι παρατηρήθηκαν αρκετές δυσκολίες τόσο με τους δημοσιογράφους όσο και με το αναγνωστικό κοινό.
«Ακόμα και τότε», της υπενθύμισα, «όμως, όποιος ήταν αποφασισμένος να το παλέψει, δεν έχασε τίποτα από το δικαίωμά του να εκφράζεται ελεύθερα. Με γκρίνιες ή και με καβγάδες, πολλές φορές, αλλά ποιος είπε ότι ακόμα και στις ευτυχέστερες περιπτώσεις η ελευθερία της άποψης χαρίζεται και δεν κατακτάται;».
Εκείνο που είναι σίγουρο είναι ότι η «Ελευθεροτυπία» δεν υπήρξε ποτέ μυστρί, ούτε τάνκερ. Γι' αυτό και μπόρεσε να σεβαστεί τουλάχιστον τους βασικούς κανόνες της ενημέρωσης. Γι' αυτό και σήμερα δεν έχει τα απαιτούμενα οικονομικά αποθέματα που θα εξασφάλιζαν την ανέφελη μακροημέρευσή της.
Το ξέρω, τρεις μήνες απλήρωτος, όταν δεν έχεις άλλη δουλειά και πρέπει να ζήσεις οικογένεια, δεν είναι εύκολο πράγμα. Από την άλλη, όμως, η δημοσιογραφία είναι (δεν λέω λειτούργημα) ένα ειδικό επάγγελμα, που απαιτεί κάτι παραπάνω από υπομονή. Απαιτεί θυσίες. Ειδικότερα όταν το μέσο στην οποία την ασκείς σου δίνει τη δυνατότητα να νιώθεις πως είσαι ελεύθερος.
16 Οκτ 2011
Αγανακτούν και το... τυπώνουν
Η απάντηση σε όλα τα τζιμάνια που εξακολουθούν να προφητεύουν το τέλος των εφημερίδων είναι μία και μοναδική: «Occupied Wall Street Journal». Εχει ήδη κυκλοφορήσει δύο τετρασέλιδα φύλλα, με αρχικό τιράζ 50.000 αντιτύπων, στα οποία προστέθηκαν αργότερα, λόγω ζήτησης, άλλα 20.000. Οσο για τη χρηματοδότηση, εξασφαλίσθηκε από δωρεές, που ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Στα τέλη του περασμένου μήνα, συγκροτήθηκε μια επιτροπή για να αναζητήσει 12.000 δολάρια. Το αποτέλεσμα; Μάζεψε 75.000 δολάρια κι ακόμη συνεχίζει!
«Θέλαμε να φτιάξουμε κάτι όμορφο, κάτι καλογραμμένο, κάτι που να προσφέρει μια χειροπιαστή εμπειρία του αγώνα μας», δηλώνει τώρα ο Αρούν Γκούπτα, εκ των υπευθύνων της «Occupied Wall Street Journal». Και συμπληρώνει ο Κρίστοφερ Γκουέρα, εκ των οργανωτών της κατάληψης: «Πολύς κόσμος λέει ότι πεθαίνουν οι εφημερίδες, αλλά το γεγονός ότι την κρατάς στα χέρια σου και τα χέρια σου λερώνονται με μελάνι σού υπενθυμίζει ότι αυτό που κάνεις είναι αληθινό».
Η θεματολογία της εφημερίδας περιστρέφεται γύρω απ' τον αγώνα ενάντια στον ληστρικό καπιταλισμό και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει απ' τις σελίδες της η ελληνική εμπειρία. Φιγουράρει φάτσα κάρτα σε πρωτοσέλιδο άρθρο του πρώτου φύλλου, με τίτλο «Learning from the World». Οι συντάκτες του κομματιού είχαν περάσει απ' τα μέρη μας το καλοκαίρι και θυμούνται ότι ο κόσμος τούς ρώταγε επανειλημμένα τι γίνεται στις ΗΠΑ και πότε θα ξεσηκωθούν εκεί οι πολίτες. «Τώρα μπορούμε να απαντήσουμε», σημειώνουν. «Τώρα πήραμε μπρος!»
27 Σεπ 2011
Η ΔΟΔ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων, μετά από τις τελευταίες αποκαλύψεις για τις πιέσεις που ασκήθηκαν σε δημοσιογράφους προκειμένου να αποκαλύψουν τις πηγές των πληροφοριών τους, καταγγέλλει τη βρετανική Μητροπολιτική Αστυνομία η οποία επιχείρησε να κάνει χρήση του νόμου 1989 «περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών».
Σύμφωνα με αποκαλύψεις στα ΜΜΕ, την περασμένη εβδομάδα, η Scotland Yard επιχείρησε να εξαναγκάσει την εφημερίδα «Guardian», να αποκαλύψει την πηγή των πληροφοριών, που δημοσίευσε σε άρθρο για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών, κάνοντας χρήση του νόμου περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών. Η είδηση αυτή προκάλεσε την κατακραυγή των δημοσιογράφων και των πολιτικών, οι οποίοι σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησαν να παρέμβει ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός της χώρας.
«Όταν επιχειρείται να μεταβάλλουν δημοσιογράφους σε πληροφοριοδότες της αστυνομίας πρόκειται για προφανή κατάχρηση εξουσίας», δήλωσε ο Αρνε Κόενιγκ, Πρόεδρος της ΕΟΔ και συνέχισε «δεν εκπλήσσομαι που όλοι καταδικάζουν αυτό το μέτρο, το οποίο απηχεί αντιλήψεις καθεστώτων αστυνομικού κράτους και γι’ αυτό στηρίζουμε κάθε προσπάθεια κατάργησής του».
Η εφημερίδα «Guardian» το 2008, αποκάλυψε το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών στο οποίο συμμετείχαν δημοσιογράφοι της αρχαιότερης βρετανικής εφημερίδας «News of the world», ιδιοκτησίας Rupert Murdoch . Η εφημερίδα έκλεισε τον περασμένο Ιούλιο, όταν αποκαλύφθηκε η παράνομη παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων χιλιάδων πολιτών, στους οποίους περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, η βασιλική οικογένεια αλλα και οι οικογένειες θυμάτων εγκληματικών πράξεων και τρομοκρατικών επιθέσεων.
Η Μητροπολιτική Αστυνομία ξεκίνησε τη σχετική έρευνα για τις τηλεφωνικές υποκλοπές, όταν πλέον είχε φανερωθεί η αποτυχία της να ερευνήσει τις αρχικές αποκαλύψεις της «Guardian», σχετικά με τις παράνομες πρακτικές της «News of the World».
Στις αρχές αυτού του μήνα η αστυνομία ανέκρινε την Amelia Hill, ρεπόρτερ του «Guardian», ύστερα από τη δημοσίευση ενός άρθρου που αποκάλυπτε τη σύλληψη του James Desborough , καλλιτεχνικού συντάκτη της «News of the World», στο πλαίσιο των ερευνών της αστυνομίας για τις παράνομες υποκλοπές.
Η ΔΟΔ στηρίζει την Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων Βρετανίας και Ιρλανδίας (NUJ), η οποία καταγγέλλει το κυνήγι των δημοσιογράφων, που έχει εξαπολύσει η αστυνομία, και την πρόσφατη ενέργεια με την οποία παραβιάζονται οι βασικές αρχές της δημοσιογραφίας.
«Η προστασία του δημοσιογραφικού απορρήτου αποτελεί βασική αρχή, όπως έχει επανειλημμένα αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επίσης, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ελευθερίας του Τύπου και η Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων Βρετανίας και Ιρλανδίας (NUJ), θα το υπερασπιστεί με κάθε τρόπο», δήλωσε η Michelle Stanistreet, Γενική Γραμματέας της Ένωσης και συνέχισε: «Το 2007 το δικαστήριο απεφάνθη ότι οι δημοσιογράφοι και οι πηγές τους, προστατεύονται από το άρθρο 10 του Νόμου περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όταν αφορά πληροφορίες, οι οποίες έχουν ήδη διαρρεύσει. Η χρήση του Νόμου περί απορρήτων κρατικών πληροφοριών συνιστά επαίσχυντη απόπειρα καταστρατήγησης της απόφασης του δικαστηρίου».
Η εφημερίδα «Guardian» χθες, δημοσιοποίησε ανακοίνωση του γραφείου του ανωτάτου δικαστικού λειτουργού της Βρετανίας. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι προκειμένου να δοθεί συνέχεια στην υπόθεση πρόκειται να εκδοθεί απόφαση με την οποία θα κρίνεται κατά πόσον η επίκληση του νόμου περί «απορρήτων κρατικών πληροφοριών» από την αστυνομία, εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.
Αναζητήστε το πλήρες κείμενο στα αγγλικά http://europe.ifj.org/en/articles/ifj-joins-protest-against-threat-to-confidentiality-of-sources-from-police-in-uk
10 Αυγ 2011
Οι εφημερίδες αρνούνται να πεθάνουν!
του Χρήστου Ξανθάκη
Σιχαίνομαι ν' ακούω για «δεινόσαυρους»! Το ακούω όλο το χρόνο για συγκροτήματα και μουσικούς κι ύστερα έρχεται το καλοκαίρι και πάνε 70.000 κόσμος στον Ρότζερ Γουότερς και στους Πυξ Λαξ. Αλλά δεν είναι μόνο οι νότες, όπου ανθεί ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός. Είναι και οι εφημερίδες.
Χρόνια τώρα οι κοινωνοί των ιστοσελίδων, των blogs, του facebook και του twitter, προαναγγέλλουν ότι δεν είναι μακριά η μέρα που θα βρεθεί και για μας μια θέση στα μουσεία. Κι ύστερα θα βασιλεύσει απόλυτη ευτυχία στο βασίλειο των media...
Εν τω μεταξύ, στις ώρες, μέρες και εβδομάδες του πραγματικού κόσμου, οι εφημερίδες αρνούνται να πεθάνουν. Οπως δεν πέθανε το θέατρο όταν γεννήθηκε το σινεμά, όπως δεν απεβίωσε το ραδιόφωνο όταν είδε το φως της ημέρας η τηλεόραση.
Και γιατί δεν λένε «αντίο» οι εφημερίδες; Γιατί δεν πεθαίνει το ρεπορτάζ! Κι αν ψάχνετε αποδείξεις επ' αυτού, δεν έχετε παρά να δείτε την ενενηντάλεπτη ταινία «Page One: Inside the New York Times» του σκηνοθέτη Αντριου Ρόσι. Προβάλλεται εδώ και μερικές ημέρες στις ΗΠΑ και αν..την ψάξετε προσεκτικά στο Διαδίκτυο, όλο και κάποιες σκηνές της θα βρείτε για μια πρώτη γεύση.Περί ντοκιμαντέρ πρόκειται, αλλά με μια ισχυρή δόση ριάλιτι. Ο Ρόσι βλέπετε και οι συνεργάτες του πήραν την άδεια να στριμώξουν επί ένα ολόκληρο δωδεκάμηνο τις κάμερές τους στα γραφεία των «New York Times». Μια φορά κι έναν καιρό είχε πάει εκεί ο σκηνοθέτης για άλλη υπόθεση και όπως καθόταν κι έβλεπε γύρω του το ανθρώπινο μελίσσι να βουίζει, τον χτύπησε κατακούτελα η έμπνευση! «Κατάλαβα», λέει σήμερα, «ότι εδώ είναι το στόρι.
Εβλεπα όλη αυτή τη δραστηριότητα των συντακτών και σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να μιλήσω για τη δημοσιογραφία και τους δημοσιογράφους σε μια περίοδο μεγάλων κινδύνων αλλά και μεγάλων ευκαιριών».Ξεκινώντας κάπως έτσι, κατάφερε να κινηματογραφήσει μικρές και μεγάλες στιγμές ενός κολοσσιαίου οργανισμού. Του δημοσιογραφικού οργανισμού που καθορίζει εδώ και 120 έτη το ειδησεογραφικό τοπίο τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε μεγάλο μέρος της πολιτισμένης υφηλίου. Με πάνω από 100 Πούλιτζερ στο ενεργητικό τους, οι «New York Times» μπορούν να κοιτούν αφ' υψηλού τον ανταγωνισμό.Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι είναι άτρωτοι. Τα τελευταία δύο χρόνια, πλάι στα βραβεία φιγουράρει και τριψήφιος αριθμός αποχωρήσεων συντακτών, είτε μέσω εθελουσίας είτε μέσω απομακρύνσεως.
Οπως δηλώνει κάποια στιγμή στο ντοκιμαντέρ ο πρώην επικεφαλής των «New York Times» Μπιλ Κέλερ (αντικαταστάθηκε έκτοτε από την Τζιλ Εϊμπραμσον, πρώτη γυναίκα διευθύντρια στην ιστορία της εφημερίδας): «Μερικές φορές είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να φοράμε ματωμένες ποδιές του χασάπη στο γραφείο. Τόσο δύσκολη ήταν η δουλειά μου, τόσο ζοφερή...»
Δύσκολη δουλειά αναμφιβόλως, ιδίως όταν σκάνε ειδήσεις όπως εκείνη προ ημερών που έκανε λόγο για απώλειες άνω των 100.000.000 δολαρίων το δεύτερο τρίμηνο του 2011. Η δύναμη ωστόσο των «New York Times» δεν κρύβεται σε ισολογισμούς και κόλπα του μάρκετινγκ. Κρύβεται στο ανθρώπινο δυναμικό τους, στην αγάπη των δημοσιογράφων τους για τη δουλειά τους.Στην αγωνία και στον αγώνα τους να ανακαλύψουν «Ολα τα νέα που αξίζει να τυπωθούν». Αυτό ακριβώς δείχνει το «Page One» και γι' αυτό ακριβώς οι «New York Times» δεν προβλέπεται να έχουν την τύχη της «News of the World»!
**Στη φωτογραφία εικονίζεται η διαδικασία παραγωγής των «New York Times» και το ανθρώπινο μελίσσι (πάνω) στην αίθουσα σύνταξης της εφημερίδας.
πηγή: Κυρ. Ελευθεροτυπία
4 Αυγ 2011
Αναστολή της έκδοσης της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ- στον αέρα οι εργαζόμενοι
Κι έτσι ξαφνικά - για τους εργαζόμενους γιατι ο Σαμαράς θα το γνώριζε ήδη- η ιδιοκτήτρια της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κ. Κατερίνα Μάστορα αποφάσισε να το κλείσει το μαγαζί. Με το δικό της τρόπο. αναστέλλει την έκδοση- τελευταίο φύλλο το Σάββατο. Οσο για τους εργαζόμενους, άγνωστη η τύχη τους. Δεν τους απολύει, δεν τους λέει τι θα κάνει, θα περιμένουν να δούν πώς θα ξυπνήσει αύριο, μεθαύριο...
..."καταδικάζει απερίφραστα την απαράδεκτη και προκλητική απόφαση της εκδότριας Κατερίνας Μάστορα-Μπουλινάκη, καθώς οδηγεί στην ανεργία και την απόγνωση τους συναδέλφους της εφημερίδας, η πλειοψηφία των οποίων για πολλά χρόνια εργάζονται με αυταπάρνηση προκειμένου να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη έκδοση του φύλλου της εφημερίδας."
Επίσης, "καλεί την εκδότρια της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» να άρει την όποια απόφασή της περί αναστολής αναλογιζόμενη τις συνέπειες που θα έχει μια τέτοια ενέργεια και δηλώνει ότι , σε κάθε περίπτωση, θα διασφαλίσει με κάθε τρόπο τα συμφέροντα των συναδέλφων."
10 Ιουλ 2011
Με ένα “Ευχαριστούμε και αντίο” έκλεισε η “News of the World”
Με δάκρυα, γέλια και ένα μεγάλο “Ευχαριστούμε, αντίο” στο πρωτοσέλιδο και ένα άρθρο συγνώμης, κυκλοφόρησε σήμερα το τελευταίο φύλο της “News Of the World”.“Ούτε θέλαμε, ούτε μας άξιζε να φτάσουμε ως εδώ, αλλά παρόλα αυτά φτάσαμε οπότε το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι αυτό” είπε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Κόλιν Μίλερ, δείχνοντας το “Ευχαριστούμε, Αντίο” στο εξώφυλλο του σημερινού τελευταίου φύλου της εφημερίδας χθες το βράδυ.
Πίσω του συγκεντρωμένοι εργαζόμενοι της εφημερίδας, 200 από τους οποίους από αύριο θα είναι άνεργοι και στα χέρια του το τελευταίο φύλο της εφημερίδας που περιέχει μεταξύ άλλων ένα άρθρο με το οποίο ζητούσαν όλοι μαζί συγνώμη για το ότι κάποιοι από αυτούς έχασαν το δρόμο τους.
“Τώρα τηρώντας την πανάρχαια παράδοση της Φλιτ Στριτ θα φύγουμε όλοι και θα πάμε ...στην παμπ" κατέληξε και οι συγκεντρωμένοι χειροκρότησαν -κάποιοι κλαίγοντας- και αγκαλιάστηκαν.
Μετά από 168 χρόνια ιστορίας και συνολικά 8.674 φύλλα, το Σάββατο, τυπώθηκαν περίπου 5 εκατ. φύλλα της NoW, το διπλάσιο από το κανονικό, για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση της ιστορικής έκδοσης, το τελευταίο φύλλο της οποίας θα είναι και συλλεκτικό. Το σκάνδαλο των υποκλοπών που συνταράσσει τον βρετανικό κόσμο λαμβάνει τεράστιες διαστάσεις, καθώς φαίνεται να ανησυχεί πλέον Αμερικανούς επενδυτές, ενώ στο ναδίρ τους βρίσκονται οι άλλοτε θερμές σχέσεις των Ντέιβιντ Κάμερον και Ρούπερτ Μέρντοχ.
9 Ιουλ 2011
Αύριο το τελευταίο φύλλο της “News of the World”
Όπως δήλωσε ο μεγιστάνας του τύπου Ρούπερτ Μέρντοχ, απ το Σαν Βάλεϊ του Αϊνταχο των ΗΠΑ, όπου βρέθηκε, η απόφαση για την αναστολή της έκδοσης της κυριακάτικης εφημερίδας-ταμπλόιντ News of the world είναι μια "συλλογική απόφαση".Περπατώντας παρέα με την σύζυγό του Ουέντι και με τον γιό τους Λάχλαν, ο κ. Μέρντοχ -μιλώντας στους εκπρόσωπους του τύπου- έκανε σαφές ότι δεν θέλει να εκθέσει περισσότερες λεπτομέρειες. Αφησε μόνο να ...διαρρεύσεις οτι το τελευταίο φύλλο της δεν θα έχει καθόλου διαφήμιση, παρά μόνον "αγγελίες για καλό σκοπό".
Ο Μέρντοχ αγόρασε το φύλλο αυτό στη διάρκεια του 1969 και ήταν η πρώτη εκ μέρους του αγορά ενός βρετανικού τίτλου στα μμε. Στον αγγλοσαξωνικό τύπο ο Μέρντοχ έχει κτίσει, έκτοτε, μιαν εκδοτική αυτοκρατορία στις οποίας το στέμμα διαμάντια θεωρούνται οι Times, στο Λονδίνο, κι η Wall Street Journal, στη Νέα Υόρκη.
2 Ιουν 2011
Η πρώτη γυναίκα διευθύντρια στους New York Times
πηγή: naftemporiki.gr
30 Μαΐ 2011
Οι Ευρωπαίοι εκδότες αγωνίζονται να σώσουν τις εφημερίδες

πηγή: Ισοτιμία
5 Μαΐ 2011
Η επόμενη μέρα στα media

12 Απρ 2011
Aπεργία για τις απολύσεις στην «Πελοπόννησο»
2 Απρ 2011
Οι φωτορεπόρτερς καταγγέλλουν τον Ημερησιο Κηρυκα Λαρισας
31 Μαρ 2011
Πλήγμα σε ενημέρωση - διαφάνεια η κατάργηση δημοσίευσης ισολογισμών στις εφημερίδες
Παραθέτουμε την σχετική ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:
--Επιφέρει βαρύ πλήγμα στην ενημέρωση, τη διαφάνεια και το θεσμικό έλεγχο των οικονομικών στοιχείων όλων των εταιρειών (Α.Ε. και Ε.Π.Ε.).
--Μειώνει τα έσοδα των ασφαλιστικών Ταμείων των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου.
--Δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην αγορά εργασίας στο χώρο των ΜΜΕ, συντείνοντας στην κατάργηση θέσεων εργασίας, ευνοώντας ταυτόχρονα σκανδαλωδώς μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου.
--Η δημοσίευση στο Διαδίκτυο των οικονομικών στοιχείων, εκ των πραγμάτων, κρίνεται επισφαλής σε σχέση με το γραπτό τύπο.
--Καταστρατηγεί στην πράξη την ισότιμη ενημέρωση των πολιτών.
Εάν, μάλιστα, ληφθεί υπόψη ότι το κόστος για κάθε επιχείρηση είναι περίπου 415 ευρώ το χρόνο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι άλλοι είναι οι λόγοι για τους οποίους οι επιχειρήσεις ζητούν την κατάργηση της δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες.
Εξάλλου, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση Εκδοτών Εφημερίδων τονίζει «το διαδίκτυο και πολύ περισσότερο οι ιστοσελίδες των επιχειρήσεων είναι αυτονόητο ότι δεν μπορούν να αναπληρώσουν την πληροφόρηση του κοινού, την αξιοπιστία, την ασφάλεια και τη διαφάνεια που παρέχει η δημοσίευση στην εφημερίδα».
· Δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην αγορά εργασίας, συντείνοντας στη διόγκωση της ανεργίας.
· Ευνοεί, σκανδαλωδώς, μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου
Τέλος, η ΕΠΗΕΑ σε δική της ανακοίνωση καταγγέλλει ότι οι επιχειρηματικές οργανώσεις, με την υποστήριξη γνωστών εκδοτικών επιχειρήσεων του ημερησίου και περιοδικού τύπου που επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος της υποχρεωτικής δημοσίευσης των ισολογισμών στις εφημερίδες «οραματίζονται την μονοπώληση της ενημέρωσης και την αδιαφάνεια στην επιχειρηματική δραστηριότητα» και «στοχεύουν ευθέως στην διακοπή της έκδοσης των μικρής κυκλοφορίας εφημερίδων γνώμης και τη συρρίκνωση των δημοσιογραφικών ασφαλιστικών ταμείων». Οι ίδιοι «προβάλλουν την ασήμαντη μείωση της δαπάνης λειτουργίας των επιχειρήσεων, χωρίς να υπολογίζουν τους χιλιάδες ανέργους εργαζόμενους στις εφημερίδες που θα προστεθούν στους ανέργους συναδέλφους μας, που οι ίδιοι δημιούργησαν με τις μαζικές απολύσεις».
18 Νοε 2010
Οι εφημερίδες μπορούν να έχουν μέλλον- το παράδειγμα της Die Zeit

14 Νοε 2010
Μειωμένη η διαφήμιση στην τηλεόραση, αυξημένη στις εφημερίδες
ννν Συγκεκριμένα η διαφημιστική δαπάνη που απορρόφησαν τα ΜΜΕ μειώθηκε συνολικά κατά 21%.Τις μεγαλύτερες απώλειες σημειώνουν οι τηλεοπτικοί σταθμοί (-40%) και ακολουθούν το ραδιόφωνο (-21%) και τα περιοδικά (-17%).Μόνο οι εφημερίδες καταγράφουν αύξηση στα διαφημιστικά τους έσοδα της τάξεως του 10%,γεγονός που αποδίδεται στο γεγονός ότι διανύαμε προεκλογική περίοδο.
ννν Στο διάστημα δεκαμήνου (Ιανουάριος- Οκτώβριος) η διαφημιστική δαπάνη που απορρόφησαν τα ΜΜΕ μειώθηκε συνολικά κατά 12,3% σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009. Τη μεγαλύτερη μείωση καταγράφουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί (-26,9%) και ακολουθούν τα τηλεοπτικά κανάλια (-15%) και τα περιοδικά (-14%), ενώ οι εφημερίδες καταγράφουν οριακή αύξηση των διαφημιστικών τους εσόδων κατά 1,1%.
«Σκοτώνουν» τον Τύπο οι πολλές εφημερίδες σύμφωνα με έρευνα
ΤΗΣ ΣONIAΣ XAΪMANTA
Σκληρή κριτική προς τις κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας αναφορικά με τις πολιτικές και τη νομοθεσία για τα Μέσα, ασκεί έκθεση για την κατάσταση των ΜΜΕ στην Ελλάδα με τίτλο «Πολιτικές για τα ΜΜΕ και νομοθετικές πρακτικές σε επιλεγμένες χώρες της Ε.Ε.: Η περίπτωση της Ελλάδας» την οποία διενήργησαν για λογαριασμό της Κομισιόν τρεις ερευνητές του ΕΛΙΑΜΕΠ (Ευαγγελία Ψυχογιοπούλου, Ντία Αναγνώστου, Αννα Κανδύλα) στο πλαίσιο του προγράμματος «Mediadem».
Οι ερευνητές θεωρούν ότι οι θεσμικές παρεμβάσεις στο χώρο των ΜΜΕ αποτέλεσαν τον αποσταθεροποιητικό παράγοντα για την υγιή και σταθερή ανάπτυξη τόσο των καναλιών, που παραμένουν χωρίς άδειες, όσο και του Τύπου. Ειδικά για τις εφημερίδες, αναφέρεται ότι παρά τη συνεχόμενη πτώση των ποσοστών κυκλοφορίας η Ελλάδα επιδίδεται σε έναν πρωταθλητισμό έκδοσης τίτλων με 76 πανεθνικά φύλλα και 420 τοπικές/περιφερειακές εφημερίδες. Ο κατήφορος αυτός αποδίδεται μεταξύ άλλων:
Ακόμη όμως και αυτά τα sites και portals που δεν έχουν έρεισμα στο περίπτερο μέσω «αδελφής» έντυπης έκδοσης, ανήκουν σε μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα παρέχοντας δωρεάν περιεχόμενο (ανταγωνιζόμενα τις εφημερίδες του ίδιου ομίλου), όπως άλλωστε και οι ιντερνετικοί βραχίονες των καναλιών και ραδιοφωνικών σταθμών.
Στο πεδίο των τηλεοπτικών καναλιών η έκθεση καταγράφει 4 κρατικά κανάλια και 130 ιδιωτικά, τα 8 από τα οποία είναι εθνικής εμβέλειας (Mega, ANT1, Alpha, Alter, Μακεδονία, ΣΚΑΙ, Star, 902) και τα υπόλοιπα 122 τοπικά και περιφερειακά. Σημαντικό κλάτερ καταγράφεται στα ερ τζιανά με 24 δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς και περί τους 960 ιδιωτικούς ή δημοτικούς, με την πλειονότητα να αφορά ψυχαγωγικού προσανατολισμού ραδιόφωνα.



