Πουλούν ακριβά τις άδειες, ελέγχουν την ενημέρωση, διατηρούν τη διαπλοκη

Αρθρο Ματίνας Παπαχριστούδη, Γεράσιμου Λιβιτσάνου  

 Ενάμισι χρόνο τώρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διατυμπάνιζε τον πόλεμο κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς. Αποδείχθηκε, όμως, με την πρόσφατη δημοπρασία, πως (και) στο σύστημά της όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται, ανάμεσα τους και το δημόσιο αγαθό της ενημέρωσης. Άλλωστε, μέχρι σήμερα, ούτε μια φορά δεν έθιξε και δεν απαίτησε κανόνες στο τοπίο της τηλεοπτικής ενημέρωσης. Δεν απαίτησε και δεν ήλεγξε ποτέ την ποιότητα του προγράμματος των καναλιών, ούτε την έθεσε ως μία από τις προϋποθέσεις για την απόκτηση μιας από τις πολυπόθητες άδειες. Αντιθέτως, πριμοδότησε τον σφιχτό έλεγχο με την ηγεμονία της στη νέα κρατική τηλεόραση, την αλλαγή κανόνων στην αγορά της διαπλοκής ώστε να επιδοτήσει, τα δικά της συστήματα προπαγάνδας και χειραγώγησης. Καταρχήν στο Διαδίκτυο και στον Τύπο και πλέον σε ραδιόφωνο και τηλεόραση.

Απολύτως προκλητική και εξοργιστική είναι, επίσης, η στάση της αντιπολίτευσης και ειδικά..

Που πηγαν τα εκατομμύρια που εισέπραξαν οι βαρώνοι των ελληνικών media?

Αναδημοσιεύουμε απο την ηλεκτρονική έκδοση των απλήρωτων εργαζομένων του Επενδυτή ένα ενδιαφέρον άρθρο για τους επιχειρηματίες των ΜΜΕ:

«Νταβατζήδες» τούς είχε αποκαλέσει πριν από λίγα χρόνια ο Κώστας Καραμανλής. Τον τελευταίο καιρό ο Γιώργος Παπανδρέου ξιφουλκεί εναντίον τους, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρόκειται είτε για μπαταχτσήδες είτε για καιροσκόπους και υπονομευτές του πολιτικού συστήματος. Προ ετών, ο οξυδερκής Χρήστος Πασαλάρης τούς είχε «κωδικοποιήσει» ως «βαρόνους των media». Και στις τρεις περιπτώσεις στην αντίπερα όχθη βρίσκονται οι εκδότες του Τύπου και εν γένει τα αφεντικά των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, για τους οποίους η πεμπτουσία της είδησης είναι τα προσωπικά τους συμφέροντα…

Άλλοτε ωμά και εξόφθαλμα και άλλοτε σκιώδη και υποκρυπτόμενα, μέσα από τις άτυπες τριγωνικές συναλλαγές με την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία και το τραπεζικό σύστημα. Το «δούναι και λαβείν» είναι κλασική συνταγή για τους βαρόνους και τους βαρονέτους των media, των οποίων τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία είναι αντιστρόφως ανάλογα με τη θνησιγενή εικόνα που παρουσιάζουν οι ισολογισμοί των εκδοτικών εταιρειών.

Διότι το «πόθεν έσχες» μπορεί μεν να ισχύει για τους δημοσιογράφους, αλλά αποτελεί επί της ουσίας «μαύρο κουτί» για τους εκδότες. Στην Ελλάδα της βαθιάς ύφεσης, της άγριας φορολογικής επιδρομής και της αποδόμησης της κοινωνικής συνοχής, ο εργασιακός χώρος του Τύπου βιώνει οριακές καταστάσεις. Αυτά που δημοσιογράφοι αποκαλούν «μαγαζιά» είτε κλείνουν είτε απειλούνται με «λουκέτο», η ανεργία θεριεύει, ενώ μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι περιπτώσεις των εργαζομένων μεν, αλλά απλήρωτων επί μήνες, συντακτών.
Κάτω από αυτές τις ζοφερές συνθήκες, το ερώτημα «πού πήγαν τα λεφτά» συνιστά μια ιδιαίτερη πτυχή και για τα πεπραγμένα στις επιχειρήσεις των media.

Ερώτημα το οποίο αφορά τα μεγάλα δανειακά κεφάλαια τα οποία αντλήθηκαν από τις τράπεζες και τα διαχειρίστηκαν οι επιχειρηματίες-εκδότες με ανορθολογικό τρόπο κατά την επιεικέστερη εκδοχή. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που πηγάζουν από τους ισολογισμούς του εννεαμήνου του 2011, επτά εκδοτικοί όμιλοι -Πήγασος, ΔΟΛ, Τηλέτυπος (Mega), Τεγόπουλος, «Καθημερινή», Αττικές Εκδόσεις, «Ναυτεμπορική») έχουν λάβει και συνεπώς χρωστάνε δάνεια συνολικού ύψους 507,2 εκατ. ευρώ. Αν σ’ αυτά προστεθούν τα 226,1 εκατ. ευρώ των τραπεζικών δανείων που βαρύνουν το Alter (στοιχεία 9μήνου 2010), τότε το ύψος των δανείων φτάνει στα 733,3 εκατ. ευρώ.

Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι σε προγενέστερα διαστήματα οι επιχειρήσεις «σήκωσαν» πολλαπλάσια κεφάλαια από την εισαγωγή τους στο Χρηματιστήριο και από αυξήσεις κεφαλαίου. Δεν χωρά αμφιβολία ότι με όλα αυτά τα δανειακά κεφάλαια δεν αποπληρώθηκαν μόνο οι μισθοί των εργαζομένων. Ορισμένες εταιρείες έχουν «χρεώσει» μεγάλα ποσά σε επενδύσεις, αγορές παγίων ή και εξαγορές άλλων επιχειρήσεων. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μένει μετέωρο το ερώτημα της διασπάθισης κεφαλαίων, για τα οποία βεβαίως μόνο τα αφεντικά των media είναι σε θέση να γνωρίζουν επακριβώς την αλήθεια.
(Οι βαρώνοι του Τύπου ακολούθησαν τα βήματα του Γκρούεζα και απλώς ...φάγανε φάαγανε)

Σε ό,τι αφορά τη… δική μας Bestend, ο ισολογισμός της 31ης Δεκεμβρίου του 2010 δείχνει ότι έχουν αντληθεί περίπου 23 εκατ. ευρώ τραπεζικά δάνεια. Εξ αυτών οι μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις (από ομολογιακό και τραπεζική δανειοδότηση) προσεγγίζουν το 1 εκατ. ευρώ. Άλλα 22 εκατ. ευρώ αφορούν τραπεζικούς λογαριασμούς βραχυπρόθεσμων υποχρεώσεων. Πρόκειται δηλαδή για ανοιχτά δάνεια (συμβάσεις αλληλόχρεων λογαριασμών), τα οποία κατά κανόνα χορηγούν οι τράπεζες με προσωπικές εγγυήσεις των επιχειρηματιών. Είναι άγνωστο το τι έχει συμβεί με την περίπτωση του Κώστα Γιαννίκου, που είναι διευθύνων σύμβουλος της εκδοτικής εταιρείας. Επίσης, όπως είναι προφανές, από τον ισολογισμό δεν προκύπτει από ποιες τράπεζες έχουν ληφθεί δάνεια.

Από μόνα τους τα 23 εκατ. ευρώ είναι ένα τεράστιο μέγεθος, καθώς τα γραφεία για τις εκδοτικές δραστηριότητες («Ο Κόσμος του Επενδυτή», «Tivo», «Δίφωνο», «Informer») είναι νοικιασμένα (περί τις 36.000 ευρώ τον μήνα το ενοίκιο), ενώ τα τελευταία χρόνια ουδείς έχει αντιληφθεί να έχει γίνει κάποια σημαντική δαπάνη προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού της επιχείρησης (π.χ. αγορά νέων γραφείων, κομπιούτερ κ.ά). Δεδομένου του ότι τα αμέσως προηγούμενα χρόνια η κυκλοφορία της εφημερίδας και τα διαφημιστικά έσοδα ήταν πολύ μεγαλύτερα, είναι απορίας άξιο πού πήγαν τα μεγάλα δανειακά κεφάλαια που «σήκωσε» η Bestend.

Η οποία, στην περσινή χρήση, εμφανίζει αρνητικά ίδια κεφάλαια και εντός του 2011 θα έπρεπε να είχε προχωρήσει σε αύξηση κεφαλαίου, χωρίς όμως μέχρι τώρα να υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για το τι έχει συμβεί. Στις σημειώσεις των ορκωτών λογιστών υπάρχουν και άλλες αιχμηρές παρατηρήσεις, ενώ οι συνολικές υποχρεώσεις της Bestend διαμορφώθηκαν πέρυσι στα 43,8 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 490.321 ευρώ αφορούν υποχρεώσεις προς ασφαλιστικά ταμεία και άλλα 1,2 εκατ. ευρώ είναι υποχρεώσεις από φόρους και τέλη.

Την ίδια στιγμή, το σύνολο του κυκλοφορούντος ενεργητικού είναι 23,6 εκατ. ευρώ, γεγονός που σημαίνει ότι, αν ρευστοποιηθούν όλα τα στοιχεία της εταιρείας, θα καλυφθούν περίπου οι μισές υποχρεώσεις της. Καθίσταται προφανές ότι τόσο στην Bestend όσο και σε άλλες εκδοτικές επιχειρήσεις θα πρέπει οι βασικοί μέτοχοι να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των εταιρειών. Αντ’ αυτού, οι εκδότες ζητάνε νέα δάνεια, για τα οποία όμως οι τράπεζες δεν δίνουν πλέον το πράσινο φως, καθώς οι επισφάλειες έχουν διογκωθεί και οι τραπεζίτες πασχίζουν να σωθούν οι ίδιοι και όχι να σώσουν άλλους τους οποίους στο παρελθόν έχουν «ευεργετήσει πλουσιοπάροχα», στο όνομα της γενικότερης διαπλοκής, όπως τουλάχιστον λένε οι κακές γλώσσες. Μένει βέβαια να αποδειχθεί (από μια σοβαρή και ουσιαστική έρευνα) το αν και κατά πόσο τα δάνεια πήγαν όλα στις επιχειρήσεις ή ένα σημαντικό κομμάτι τους κατέληξε σε ιδιωτικές τσέπες.

Ανεξαρτήτως αυτών, τα στοιχεία από τους ισολογισμούς δείχνουν ότι ο Πήγασος της οικογένειας Μπόμπολα έχει 152,3 εκατ. ευρώ δάνεια, ενώ ο ΔΟΛ είχε ύψος δανείων 134,9 εκατ. ευρώ. Τα δάνεια του Τηλέτυπου είναι 102,8 εκατ. ευρώ, ενώ η «Καθημερινή» έχει τραπεζικό δανεισμό 42,7 εκατ. ευρώ, αλλά διαθέτει το πλέον ισχυρό ταμείο (35,8 εκατ. ευρώ διαθέσιμα). Για τις Αττικές Εκδόσεις τα δάνεια είναι 21,4 εκατ. ευρώ, ενώ η «Ναυτεμπορική» έχει περί τα 2 εκατ. ευρώ τραπεζικά δάνεια. Το εκπληκτικό είναι ότι ο τραπεζικός δανεισμός του Alter (226,1 εκατ. ευρώ) είναι σχεδόν ο μισός σε σύγκριση με την τραπεζική ενίσχυση που έχουν πάρει και οι 7 άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι τα χειρότερα για τον Τύπο είναι ακόμη μπροστά, με την έννοια ότι θα υπάρξουν μεγάλοι κραδασμοί ή και καταρρεύσεις θεωρητικά μεγάλων του χώρου. Οι βαρόνοι των media τραβάνε το σκοινί στα άκρα, αρνούνται να κινηθούν με ορθολογική επιχειρηματική λογική και διατυμπανίζουν ότι, αν μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και γίνουν απολύσεις, τότε το μέλλον είναι «διασφαλισμένο». Ουδέν αναληθέστερον, γιατί τα χρέη που πρέπει να εξυπηρετηθούν είναι τεράστια μπροστά στα εργασιακά κόστη.

http://ergazomenoiependyti.wordpress.com

Να αποκαλύψει ονόματα των delivery boys καλεί η ΕΣΗΕΑ τον Π. Μπεγλίτη

Ανακοίνωση εξέδωσε η ΕΣΗΕΑ που διαμαρτύρεται με τον πλέον έντονο τρόπο, για το ότι ο τέως υπουργός Αμυνας Π. Μπεγλίτης, απεκάλεσε «delivery boys» και «διαμεσολαβητές του Υπουργείου» δημοσιογράφους που καλύπτουν το ΥΕΘΑ. Το πρόβλημα στην ιστορία αυτή δεν είναι ότι δεν υπάρχουν τα «delivery boys» αλλά το ότι ο Μπεγλίτης δεν τόλμησε να πει ονόματα και να προβεί σε περαιτέρω αποκαλύψεις. Δεν τόλμησε να θίξει σε βάθος τα όσα συμβαίνουν γύ­ρω από τα εξοπλιστικά προ­γράμματα και τις μίζες που διακινούνται μέσα από κυκλώματα ανώτερων αξιωματικών και δημοσι­ογράφων. Δεν τόλμησε να πει ονόματα παρά το ότι αναφέρθηκε σε ένστολους διαμεσολαβητές καθώς και σε κάποιους μιζαδόρους δημοσιογρά­φους, οι οποίοι εδώ και χρόνια με εκβιασμούς και στημένα ρεπορτάζ κατευθύνουν τα πράγμα­τα σε συγκεκριμένες εταιρείες οπλι­κών συστημάτων.

Εδώ λοιπόν, τίθεται ένα μεγάλο θέμα ηθικής (και όχι μόνον) τάξεως που έχει να κάνει με τα «ντιλίβερι μπόις» της δημοσιογραφίας. Όσα υπάρχουν και όπου και αν υπάρχουν. Γιατί, στις μεταξύ δημοσιογράφων συζητήσεις, θεωρείται δεδομένο ότι υπάρχουν. Και όχι μόνο στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ διαμαρτύρεται με τον πλέον έντονο τρόπο για τις δηλώσεις του πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Μπεγλίτη, ο οποίος σε συνέντευξη, που παραχώρησε στις 14/11/2011 στο τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ» απεκάλεσε δημοσιογράφους «ντιλίβερι μπόις» και «διαμεσολαβητές του Υπουργείου» και άφησε υπόνοιες για απόρρητες δαπάνες, οι οποίες αφορούσαν «παιχνίδι» της στρατιωτικής ηγεσίας με δημοσιογράφους.

Αν ο κ. Μπεγλίτης έχει συγκεκριμένα στοιχεία και ονόματα, χρηματισμού ΜΜΕ και δημοσιογράφων από τις «απόρρητες δαπάνες» του κράτους, τον καλούμε να τα δώσει αμέσως στη δημοσιότητα. Άλλωστε, επί χρόνια το ζητάμε επίσημα.

Διαφορετικά οι δηλώσεις και οι χαρακτηρισμοί με τους οποίους θίγονται, όχι μόνο οι διαπιστευμένοι στο Υπουργείο συντάκτες, αλλά και κατ’ επέκταση όλος ο Κλάδος, δεν έχουν καμία σημασία παρά μόνο να δημιουργούν δυσμενείς για τους δημοσιογράφους εντυπώσεις.»

Ο Ακης και τ' αδέλφια του... οπλέμποροι,εκδότες μισθωμένοι, δημοσιογράφοι-βαποράκια, κ.α

(...) 5 Εκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι ενώ ήταν γνωστό από τις αρχές του 2010 πως για τα υποβρύχια 214 καταβλήθηκαν μίζες, χρησιμοποιήθηκαν μεσάζοντες, σύμβουλοι και εικονικές συμβάσεις, η σύμβαση δεν καταγγέλθηκε και η εταιρεία δεν κηρύχθηκε έκπτωτη. Αντίθετα (με νόμο) παραγγέλθηκαν άλλα δύο υποβρύχια, 1,3 δισ. ευρώ και με διαγραφές βαρύτατων προστίμων διευκολύνθηκε η αλλαγή μετοχικού σχήματος στον Σκαραμαγκά. Επίσης μέχρι σήμερα κανένας δεν είχε το θάρρος να καταργήσει τα αντισταθμιστικά ωφελήματα (Α.Ω.), τον κολαούζο διαφθοράς που συνοδεύει κάθε σύμβαση με ένα κομβόι νταβατζήδων που μοιράζουν δουλειές και «μαύρα».

6 Την περίοδο που είχαν φρενιάσει με παραγγελίες Ακης, Γιάννος, ΚΥΣΕΑ κ.λπ. και τα «παιδιά των εξοπλισμών» αλώνιζαν στο υπουργείο χωρίς Αμυνα, ο Τύπος σχεδόν σιωπούσε. Συγκροτήματα και ΜΜΕ, τουλάχιστον τέσσερα, έκαναν δουλειές με όπλα, με lobbing ή νταβατζιλίκι, άλλοι «μισθώνονταν» και ανάλογα διάλεγαν στρατόπεδο οπλεμπόρων. Εκδότες μισθωμένοι, δημοσιογράφοι-βαποράκια, οι περισσότεροι όμως σιωπηλοί, υποταγμένοι, αδιάφοροι ή φοβισμένοι. Σ' αυτούς ανάμεσα και fan του Ακη, που δαπανούσε πολλά για δημόσιες σχέσεις, έκανε χάρες και πάντα ήταν προσιτός και ανθρώπινος.

Ηταν ο υπουργός που όλοι τον έλεγαν Ακη και πολλοί ήξεραν ή υποψιάζονταν πως κάτι γίνεται στα σκοτεινά. Ποιοι; Οι σύντροφοι. Ο ξάδελφος. Ο κουμπάρος. Η λομπίστρια, η κυρία επί των δημοσίων σχέσεων. Οι πειθήνιοι αρχηγοί. Οι παλιοί του ΠΑΚ. Η παρέα του Μονάχου. Ο μπατζανάκης, ο κουνιάδος, η συμπεθέρα, η πρώην. Το Καστρί. Οι δικηγόροι. Οι θεματοφύλακες των off shore. Οι προμηθευτές. Οι συνδικαλιστές. Οι δημοσιογράφοι. Οι επιτελάρχες. Το ΕΠΥΕΘΑ. Οι άνθρωποι του Ακη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Οι εκδότες-έμποροι κ.ά.
Θέλετε και άλλους; *

το πλήρες ρεπορτάζ της Αριστέας Μπουγάτσου

στο enet.gr

Η υποδομή της ...έλεύθερης έκφρασης (για να μην ξεχνιόμαστε)

Είναι ο χάρτης της διασύνδεσης (διάβαζε: διαπλοκής) των ΜΜΕ, που μας «πληροφορούν» καθημερινά. Ηλεκτρονικά και έντυπα... Σας τον παρουσιάζουμε με την απλή σύσταση... Μην αποδέχεστε εύκολα, ούτε τα προφανή.

Ζούμε σε μία εποχή, όπου η πληροφορία και η είδηση περισσότερο κατασκευάζονται και λιγότερο διαδίδονται...
Απολαύστε λοιπόν τον χάρτη των Ελληνικών ΜΜΕ... Και καλή μας νύχτα...

Και για να ....εμπεδώσετε αυτό που αποτυπώνεται στον πίνακα:
Κυριαρχούν οκτώ...Ομιλοι: Μπόμπολα, Λαμπράκη, Τεγόπουλου, Βαρδινογιάννη, Αλαφούζου, Κοντομηνά, Κυριακού,Γιώργου Κουρή
(Τον πίνακα βρήκαμε στο blog: μάλλον ακίνδυνος (http://mallon-akindynos.blogspot.com/)

Σημείωση Newstrap:Κατά σύμπτωση όλοι ασχολήθηκαν και ασχολούνται με δημόσια έργα,όλοι έχουν πάρει δισεκατομμύρια από το Τραπεζικό σύστημα(το οποίο μόλις προχθές ενισχύθηκε και πάλι) ....και άλλα πολλά....
Κατά σύμπτωση ΟΛΟΙ έχουν ήδη δημιουργήσει ....portals(πού λέμε ...ελληνικά)...για τα οποία έχουν δηλώσει ότι δαπάνησαν εκατομμύρια....(πώς τό λένε αυτό; Πλυντήριο,νομίζουμε)
Από κοντά οι....διαφημιστικές εταιρίες και τά περίφημα.....media shops...
Ούτε τώρα καταλάβατε;;;
Για προσπαθείστε....

πηγή: Newstrap

Διευθνές "φρούτο" η διαπλοκή στα ΜΜΕ

Δεν είναι μόνο δικό μας φρούτο η διαπλοκή. Οι πάσης φύσεως επιχειρηματικοί όμιλοι με κάθε είδους συμφέροντα εκτός των ΜΜΕ, δραστηριοποιούνται στα media πλείστων όσων χωρών.

Δύο γραφήματα για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εφημερίδων και των καναλιών σε μια σειρά από αναπτυγμένα βιομηχανικώς και πολιτιστικώς κράτη δίνουν μια ιδέα για το πού έχουν εξαπλωθεί τα διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Σημείωση πρώτη: Οπως φαίνεται, η μικρότερη συγκέντρωση διαπλοκής παρατηρείται στον Καναδά με 40% της ιδιοκτησίας των εφημερίδων και μόλις 20% της ιδιοκτησίας των καναλιών σε διαπλεκόμενα εταιρικά χαρτοφυλάκια.
Σημείωση δεύτερη: Η μεγαλύτερη διαπλοκή δεν είναι μακριά. Στη γειτονική μας Ιταλία οι πολυπλόκαμοι επιχειρηματικοί όμιλοι ελέγχουν το 100% τόσο των εφημερίδων όσο και των καναλιών! Αραγε μας επιφυλάσσεται ανάλογη μοίρα, καθότι ούνα φάτσα ούνα ράτσα;

πηγή:enet

Να ανακληθούν οι δύο απολύσεις στην Καθημερινή

Θυμάστε μιά ιστορία "εσωτερικής διαπλοκής" πρίν λίγο καιρό στην Καθημερινή; Με ένα περίεργο "σημείωμα" ενός στελέχους πρός άλλο "να προσέξει" μία είδηση και που αποκάλυπτε ιδιαίτερες σχέσεις με κάποιον παράγοντα;
Ε ,όλοι οι εμπλεκόμενοι είναι στη θέση τους εκτός απο τούς τελευταίους τροχούς της άμαξας: το συντάκτη ύλης και τη διορθώτρια(που κανένα δικαίωμα δεν είχαν να λογοκρίνουν τα ...εσωτερικά μηνύματα των υπευθύνων της εφημερίδας) και οι οποίοι απολύθηκαν.
Το θέμα δεν μπορεί να ξεχαστεί έτσι εύκολα, ούτε για τους συντάκτες ούτε, πολύ περισσότερο για το Σωματείο τους. Ετσι, το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, μετά τη χθεσινή συνεδρίαση εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία "καταγγέλλει ως παράνομες και καταχρηστικές τις απολύσεις των συναδέλφων Δημήτρη Παπαδόπουλου και Αντωνίας Τσουράκη από την εφημερίδα «Καθημερινή», ύστερα από πολύχρονη εργασία και των δύο συναδέλφων στην εφημερίδα (15 χρόνια του Δ. Παπαδόπουλου και 18 της Α. Τσουράκη)." και ζητά την ανάκληση των δύο απολύσεων. Στην ανακοίνωση τονίζεται επίσης ότι:

Η προσπάθεια της εργοδοσίας να ρίξει το βάρος σοβαρότατου λάθους στην έκδοση του φύλλου αποκλειστικά και μόνο στους δύο συναδέλφους είναι άδικη και αδικαιολόγητη. Εκ μέρους της διεύθυνσης της εφημερίδας δεν δόθηκαν επαρκείς εξηγήσεις στο Δ.Σ., ούτε ανακλήθηκαν οι απολύσεις, όπως ζητήθηκε.

Οι απολύσεις δημιουργούν σοβαρότατα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στους δύο συναδέλφους εν μέσω κρίσης. Μάλιστα, η Α. Τσουράκη μεγαλώνει μόνη της δύο ανήλικα παιδιά, έχοντας να καλύψει ανάγκες που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν από την επιλογή της εργοδοσίας -ύστερα από τις αντιδράσεις- να της προσφέρει εργασία σε άλλο πόστο, με εξοντωτική όμως μείωση αποδοχών και επαγγελματική υποβάθμιση.

Ταυτόχρονα, η απόλυση των δύο συναδέλφων (και μάλιστα ρίχνοντάς τους ολόκληρο το βάρος για το συγκεκριμένο λάθος, για το οποίο άλλοι ευθύνονταν, με υποδείξεις που αποκαλύπτουν και δεοντολογικά προβλήματα) λειτουργεί δυσφημιστικά για την επαγγελματική τους ικανότητα, ύστερα από πολλά χρόνια παρουσίας στο επάγγελμα (25 έτη).

Ειδικά, η απόλυση του Δ. Παπαδόπουλου ήταν μεθοδευμένη και στοχευμένη, καθώς η εργοδοσία είχε δείξει επανειλημμένα ότι επιδιώκει την απομάκρυνσή του από την εφημερίδα (πρόταση για «οικειοθελή» αποχώρηση κ.λπ.).

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν θα επιτρέψει τις καρατομήσεις των συντακτών, με οποιοδήποτε πρόσχημα και θα περιφρουρήσει με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, το δικαίωμα στην εργασία.