Το γέλιο είναι έκφραση ελευθερίας...όταν δεν είναι εμπορευματοποιημένο

Έκλεισε σήμερα τις πόρτες του το 3ήμερο διεθνές συνέδριο με θέμα το γέλιο που διοργάνωσε η γαλλική εφημερίδα «Μonde». Φιλόσοφοι, ιστορικοί, ψυχαναλυτές, ηθοποιοί, λογοτέχνες και κινηµατογραφιστές, άνθρωποι της θεωρίας και άνθρωποι της πράξης, συγκεντρώθηκαν στην πόλη Λε Μανς της Γαλλίας και έβαλαν το λιθαράκι τους στην …ανατομία του γέλιου, που το θεωρούν πολύ σοβαρό θέμα για την προσωπική αλλά και τη δημόσια ζωή.
Μικρό δείγμα των απόψεων που ακούστηκαν (ελπίζουμε να δημοσιοποιηθούν τα πλήρη πρακτικά):

Φρανσουά Ρολάν, σεναριογράφος, ηθοποιός και χρονογράφος: «Η φιλοσοφία», συνίσταται στο να κοιτάζεις τα πράγµατα από λίγο πιο κοντά. Το χιούµορ, στο να τα κοιτάζεις από λίγο πιο µακριά, ώστε να αποκτάς και µια διαφορετική οπτική.Όταν ο φιλόσοφος δεν είναι ικανός για λίγο χιούµορ, είναι απλώς κάποιος που κάνει µάθηµα. Όταν ο κωµικός δεν στοχάζεται πάνω στο µέλλον του ανθρώπου και στις συγκυρίες της εποχής, είναι απλώς ο διασκεδαστής που ανεβαίνει στη σκηνή στο τέλος του συµποσίου. Από αυτή την άποψη, οι δύο αυτοί κλάδοι συνδέονται».Το πρόβληµα µε το χιούµορ σήµερα έγκειται στην εµπορευµατοποίησή του, στην απόλυτη εκµετάλλευσή του από την αγορά. Οι διαφηµιστές κάνουν χιούµορ, οι επιχειρήσεις µισθώνουν κλόουν. Το χιούµορ χάνει την ιδιαιτερότητα που του δίνουν αυτή η ελαφρότητα, η ποίηση, η ρήξη, και κυρίως η ελευθερία. Η εµπορική του χρήση το στερεί από την πρωταρχική του λειτουργία, αυτή της χειραφέτησης, της απελευθέρωσης. Το ηχηρό, βροντερό, σαρκαστικό γέλιο του γελωτοποιού σήµαινε «δεν συµφωνώ µαζί σας, δεν σκέπτοµαι όπως εσείς. Αλλιώς θα έπρεπε να είναι τα πράγµατα». Το γέλιο που περιγράφουν οι φιλόσοφοι είναι ένα εργαλείο ελευθερίας, µια βίαιη κλωτσιά στην καθεστηκυία τάξη. Σήµερα, οι περισσότεροι επαγγελµατίες του γέλιου προσποιούνται ότι ενοχλούν, αλλά δεν το κάνουν. Στέλνουν τα παραδοσιακά σηµάδια του γέλιου, αλλά στην πραγµατικότητα αναισθητοποιούν τον κόσµο. «Αθετούν την υπόσχεση που δίνουν και µαζί κάνουν την εξουσία να τρίβει τα χέρια της».

Ζαν Μπερνµπόµ: Το γέλιο είναι µια έκφραση ελευθερίας. Γι’ αυτό και µπορούµε να γελάµε µε όλα αλλά όχι και µε τον οποιονδήποτε, κυρίως όχι µε τους εχθρούς της ελευθερίας – σύµφωνα µε τη διάσηµη ρήση του µεγάλου κωµικού και συγγραφέα Πιερ Ντεσπρόζ. Η αλήθεια αυτή όµως ξεπερνά τα πολιτικά διακυβεύµατα. Για να αξίζει το όνοµά του, το γέλιο πρέπει να σπάει τις αλυσίδες της ανθρώπινης ύπαρξης, να δυναµιτίζει τις βεβαιότητές µας, να κλονίζει την ταυτότητά µας ακριβώς τη στιγµή που αυτή απειλεί να παγ(ι) οποιηθεί. Μια τέτοια δόνηση δεν µας αφήνει ποτέ άθικτους…

"Πόλεμο" με τη γαλλική κυβέρνηση κήρυξε η Le Mond

Η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα «Le Monde» αποφάσισε να κηρύξει τον «πόλεμο» στη γαλλική προεδρία με στόχο την προστασία του απορρήτου των δημοσιογραφικών πηγών. Με πρωτοσέλιδο τίτλο: «Υπόθεση Βερτ: η Προεδρία παραβίασε τον νόμο για το απόρρητο των πηγών των δημοσιογράφων», η «Μοντ» εξηγεί σήμερα, ότι καταθέτει μήνυση κατ’ αγνώστων για παραβίαση του νόμου.
Κατηγορεί την Προεδρία ότι χρησιμοποίησε τις μυστικές υπηρεσίες αντικατασκοπείας, για να ανακαλύψει τους πληροφοριοδότες συντάκτη της, ο οποίος τον Ιούλιο, έδωσε στη δημοσιότητα το περιεχόμενο των προανακριτικών καταθέσεων για την υπόθεση Μπετανκούρ που έφερναν σε δύσκολη θέση τον υπουργό Εργασίας Ερικ Βερτ. Το θέμα της αναμέτρησης του Νικολά Σαρκοζί με τον δημοσιογραφικό κόσμο, κυριαρχεί στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, το Ιντερνετ και τον γραπτό Τύπο.
«Η κορυφή του κράτους ξεπέρασε την κίτρινη γραμμή», γράφει η «Λιμπερασιόν».
«Mε την καταπάτηση του απόρρητου πλήττεται η βάση του επαγγέλματός μας», τιτλοφορεί στην ιστοσελίδα του ο «Nouvel Observateur. Από την πλευρά της Προεδρίας έχουμε από νωρίς το πρωί επανειλημμένες διαψεύσεις, με «κατηγορηματική άρνηση» ότι έδωσε οποιαδήποτε εντολή για έρευνα «για τον εντοπισμό των διαρροών». Παράλληλα, όμως, ο επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Εσωτερικής Πληροφόρησης (DCRI) Μπερνάρ Σκουαρσίνι αναγνώρισε ότι η υπηρεσία του ασχολήθηκε για «τη διαλεύκανση» του θέματος των διαρροών, «στο πλαίσιο αποστολής για την προστασία συμφερόντων του κράτους».
Η έρευνα έγινε με έλεγχο και παρακολούθηση των τηλεφωνικών και άλλων επαφών του συντάκτη της «Le Monde». Αυτός δε που θεωρήθηκε ότι «ψιθύριζε στο αυτί της «Le Monde» ο Νταβίντ Σενά, ανώτατος κρατικός λειτουργός, συνεργάτης της υπουργού Δικαιοσύνης Αλιότ Μαρί, «εκτοξεύθηκε» ξαφνικά τον Αύγουστο στο πιο απόμακρο νησί της γαλλικής επικράτειας, την Καγιέν.
H «Μοντ», αλλά και πολλά άλλα έντυπα, κάνουν ειδική αναφορά σήμερα, στον νόμο για το δημοσιογραφικό απόρρητο που αναθεωρήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο και με τον οποίο θεωρείται «έμμεσο πλήγμα στην προστασία του απόρρητου των πηγών ενός δημοσιογράφου, η προσπάθεια ανακάλυψης των πηγών, με διεξαγωγή έρευνας στα άτομα που συναναστρέφεται ο δημοσιογράφος και που θα μπορούσαν να παρέχουν πληροφορίες για τον εντοπισμό των πηγών του».
Με πρωινές δηλώσεις του στο ραδιόφωνο France Info ο διευθυντής της «Le Monde» Ερίκ Φοτορινό εξήγησε ότι εκείνο που θεωρεί «κατακριτέο» είναι ότι χρησιμοποιήθηκε η Διεύθυνση Αντικατασκοπείας, αποστολή της οποίας είναι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και η προστασία από τρομοκρατικές ενέργειες.
«Βλέπουμε σήμερα», είπε, «ότι χρησιμοποιείται η Αντικατασκοπεία για παρακολούθηση ενός δημοσιογράφου. Πρόκειται για ένα στοιχείο-κλειδί στον τρόπο λειτουργίας των θεσμών μας». Σύμφωνα με τον διευθυντή της «Le Monde» τα προβλήματα από την υπόθεση «Μπετανκούρ-Βερτ», η οποία δηλητηριάζει τη γαλλική πολιτική και κοινωνική ζωή, οφείλονται στο ότι έχει ανατεθεί σε εισαγγελέα που εξαρτάται από την υπουργό Δικαιοσύνης και όχι σε ανεξάρτητο δικαστή. Ζητούμε να πάρει η Δικαιοσύνη το «πάνω χέρι» με την ανάθεση της υπόθεσης σε ανεξάρτητο δικαστή, κατέληξε ο Ερίκ Φοτορινό.

πηγή: kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε τρεις επιχειρηματίες η εφημερίδα Le Monde

Παρά τις προσπάθειες του προέδρου Σαρκοζί να εμποδίσει την εξέλιξη λόγω των σχέσεών τους με τη γαλλική κεντροαριστερά, που υποστήριξε πως ο Σαρκοζί απειλεί την ελευθερία του Τύπου.

Ένας δισεκατομμυριούχος που κέρδισε την περιουσία του χάρη στο Διαδίκτυο, ένας προστάτης των τεχνών και ένας επιδεικτικός τραπεζίτης απέκτησαν τον έλεγχο της εφημερίδας Le Monde σήμερα Δευτέρα, παρά τις προσπάθειες του Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί να αποτρέψει την εξέλιξη αυτή.

Στο τρίο περιλαμβάνεται ο Ξαβιέ Νιέλ, επιχειρηματίας που κέρδισε την περιουσία του προσφέροντας φθηνές συνδέσεις στο Διαδίκτυο, ο οποίος κέρδισε μεγάλο μέρος της περιουσίας του μέσω «ροζ» γραμμών και σεξ σοπ. Συνέταιροί του είναι ο Πιερ Μπερζέ, ζάπλουτος συνέταιρος και του εκλιπόντος γκουρού της μόδας Ιβ Σεν-Λωράν, και ο Ματιέ Πιγκάς, στέλεχος της επενδυτικής τράπεζας Lazard στον οποίο ανήκει το εναλλακτικό ειδησεογραφικό και πολιτισμικό περιοδικό Les Inrockuptibles. Η προσφορά των τριών απέσπασε την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου της εφημερίδας, 11 μέλη του οποίου την υπερψήφισαν, σύμφωνα με πηγή προσκείμενη στο ΔΣ.

Η κορυφαία γαλλόφωνη εφημερίδα πασχίζει να επιβιώσει στην εποχή του Διαδικτύου και απηύθυνε έκκληση σε επενδυτές να την αγοράσουν και να αποπληρώσουν το χρέος της, που φθάνει τα 100 εκατ. ευρώ.

Πολλοί μνηστήρες, ανάμεσά τους κι ένας Ρώσος δισεκατομμυριούχος, συμμετείχαν στην κούρσα για την εξαγορά της εφημερίδας, που αυτή τη στιγμή μοιάζει περισσότερο να αποτελεί σύμβολο ισχύος παρά βιώσιμη επιχείρηση. Όμως η Orange, θυγατρική της France Telecom, και ένας όμιλος Τύπου απέσυραν την προσφορά τους, και απέμεινε μόνο μια για την εφημερίδα, που ιδρύθηκε όταν οι Ναζί εκδιώχθηκαν από το Παρίσι το 1944.

Κορυφαίος δημοσιογράφος της εφημερίδας, που ζήτησε να μην κατονομαστεί, είπε πως το προσωπικό της Μοντ εμφανίζονται ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα και πιστεύουν ότι το τρίο θα τιμήσει την υπόσχεσή του να μην παρεμβαίνει στο περιεχόμενο της. «Τείνω να πιστέψω όσα είπαν ο Μπερζέ και οι άλλοι, ότι αυτή είναι η τελευταία ανεξάρτητη εφημερίδα στη Γαλλία και θέλουν να μείνει έτσι», είπε.

Η Οράνζ απέσυρε την προσφορά της όταν η ένωση των δημοσιογράφων της Μοντ, βασικός μέτοχος της, τάχθηκε την Παρασκευή υπέρ της προσφοράς της ομάδας των τριών επενδυτών. Η αναζήτηση της κεντροαριστερής εφημερίδας για κεφάλαια απέκτησε και πολιτικές διαστάσεις νωρίτερα αυτό το μήνα, όταν ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί είχε καλέσει τον εκδότη της Ερίκ Φοτορινό. Ο συντηρητικός πρόεδρος είπε ότι τασσόταν εναντίον της απόκτησης της Μοντ από τους Μπερζέ-Πιγκάς-Νιέλ, λόγω των σχέσεών τους με τη γαλλική κεντροαριστερά, γεγονός που προκάλεσε καταγγελτικές δηλώσεις από μέρους του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που υποστήριξε πως ο Σαρκοζί απειλεί την ελευθερία του Τύπου.

Πιγκάς και Μπερζέ είναι αμφότεροι υποστηρικτές του Ντομινίκ Στρος-Καν, επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο οποίος θεωρείται δυνητικός αντίπαλος του Σαρκοζί στις προεδρικές εκλογές του 2012.

Ο Μπερζέ είχε συμβάλλει στην χρηματοδότηση της εκστρατείας της Σεγκολέν Ρουαγιάλ όταν είχε ηττηθεί από το Σαρκοζί στις εκλογές του 2007.

Ο Νιέλ, ο οποίος χρηματοδοτεί δυο αριστερούς ερευνητικούς δημοσιογραφικούς ιστοτόπους, άρχισε την καριέρα του ως επιχειρηματίας ιδρύοντας την Minitel, μια online γαλλική υπηρεσία Videotex–επρόκειτο για ένα σύστημα πληροφόρησης για τον απλό χρήστη που προηγήθηκε του Διαδικτύου (και κατηγορήθηκε για την καθυστέρηση στην υιοθέτησή του στη Γαλλία).
Αργότερα επένδυσε σε σεξ σοπ και έκανε τεράστια περιουσία με τις εταιρίες παροχής πρόσβασης στο Διαδίκτυο και τηλεφωνίας Free και Iliad. Το 2006, είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή για κατάχρηση.

Η ανάμιξη της Φρανς Τελεκόμ, μέρος της οποίας ανήκει στο Γαλλικό κράτος, στην κούρσα για την εξαγορά της Μοντ προκάλεσε αντεγκλήσεις, καθώς ακολούθησε την παρέμβαση του Σαρκοζί.

Ο διευθύνων σύμβουλος της τηλεπικοινωνιακής εταιρίας διέψευσε ότι διεκδίκησε την εφημερίδα μετά από αίτημα του προέδρου. Στην Μοντ, η κυκλοφορία της οποίας φθάνει τα 300.000 φύλλα, εργάζονται 280 δημοσιογράφοι.
πηγή:kathimerini, ΑΠΕ- ΜΠΕ

Στους Ισπανούς η Le Monde

Την εκθεση των ορκωτών λογιστών για τα οικονομικά της Le Monde ζήτησε ο ισπανικός όμιλος Prisa προκειμένου να προχωρήσει στην τελική πρόταση εξαγοράς της γαλλικής εφημερίδας.

Ο όμιλος, που είναι ιδιοκτήτης της εφημερίδας El Pais και κατέχει σήμερα ποσοστό 15% στο μετοχικό κεφάλαιο της Le Monde, επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον του για την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών.

Σχετική επιστολή απέστειλε ο εκτελεστικός διευθυντής της "Prisa", Ζαν-Λουΐ Σεμπριάν, με αποδέκτη το Εποπτικό συμβούλιο της Le Monde.Ο Σεμπριάν στην επιστολή του ανέφερε ότι «αναγνωρίζει τα προβλήματα της Le Monde ιδίως στον τομέα της.... εκτύπωσης», όμως διευκρινίζει παράλληλα ότι «δεν είναι σε θέση να υποβάλει μία πρώτη προσφορά εξαγοράς την 14η τρέχοντος μηνός», όπως εύχεται το Εποπτικό συμβούλιο, αλλά μεταγενέστερα.

Θυμίζουμε οτι η Le Monde είχε ανακοινώσει ότι ο όμιλος που μέχρι πρότινος ανήκε στους ίδιους τους δημοσιογράφους του αναζητά εξωτερικό επενδυτή που θα αναλάβει πλειοψηφικό ποσοστό, ώστε να ανταποκριθεί στα αυξημένα χρέη. πηγή: zoornalistas

Ρολά κατεβάζει η ισπανόφωνη Le Monde diplomatique

Η νέα μεξικανική έκδοση της μηνιαίας γαλλικής εφημερίδας Le Monde diplomatique, η οποία ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2008, θα σταματήσει την κυκλοφορία της στις 6 Φεβρουαρίου 2010, έγινε γνωστό την Παρασκευή από την τοπική αντιπροσωπεία της.

Αυτή η ισπανόφωνη έκδοση, η οποία προοριζόταν για το Μεξικό, την κεντρική Αμερική και "μέχρι τις μεγάλες ισπανόφωνες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως το Λος Άντζελες και το Σικάγο", είχε ξανακυκλοφορήσει έπειτα από μία απουσία κατά τη δεκαετία του 1990.

Η Monde diplomatique είχε ένα τραγικό προηγούμενο, με τη δολοφονία, το Νοέμβριο του 1986, του αντιπροσώπου της εκείνη την εποχή, του Μεξικανού δημοσιογράφου Αντόνιο Ιβάν Μενέντες Μαρσίν."

Η νέα έκδοση, που είχε τύχει καλής υποδοχής στους κύκλους των διανοουμένων και των πολιτικών, δεν είχε παρ΄όλ΄αυτά αρκετούς αναγνώστες", εξήγησαν από την αντιπροσωπεία στο Μεξικό.Όπως το σύνολο του γραπτού Τύπου, η Monde diplomatique Μεξικού-κεντρικής Αμερικής υπέφερε επίσης σκληρά εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, σε όρους πωλήσεων και διαφημιστικών εσόδων, προσέθεσε η ίδια πηγή.

Η Monde Diplomatique διατηρεί επτά λατινοαμερικανικές εκδόσεις (Αργεντινή, Βενεζουέλα, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Περού, Χιλή) σε ένα σύνολο 71 διεθνών εκδόσεων σε 26 γλώσσες.

πηγή:Newstime